Άρης: Μήπως τελικά είμαστε υπερβολικά αυστηροί μαζί του;

Ο Άρης νίκησε με 3-0 τον Παναιτωλικό στο «Κλεάνθης Βικελίδης» και επέστρεψε στα θετικά αποτελέσματα, βάζοντας τέλος στη συζήτηση που είχε ανοίξει μετά τη βαριά ήττα από τον Λεβαδειακό. Τουλάχιστον μέχρι το επόμενο στραβοπάτημα, διότι στη Θεσσαλονίκη η απόσταση ανάμεσα στην αποθέωση και την απόλυτη αμφισβήτηση παραμένει εξαιρετικά μικρή.

Δεν ήταν μια εμφάνιση που θα μνημονεύεται για την ποιότητα του ποδοσφαίρου. Ούτε ο Άρης κυριάρχησε από το πρώτο μέχρι το τελευταίο λεπτό. Χρειάστηκε χρόνο για να βρει τις λύσεις, όμως τελικά έκανε αυτό που όφειλε απέναντι σε έναν αντίπαλο που βρίσκεται σε δύσκολη κατάσταση.

Πήρε τη νίκη, κράτησε ανέπαφη την εστία του και έφτασε σε ακόμη ένα εντός έδρας τρίποντο με τρία γκολ ενεργητικό. Είχαν προηγηθεί οι αντίστοιχες επιτυχίες απέναντι στον Βόλο και τον Ατρόμητο, κάτι που δείχνει ότι η αποτελεσματικότητα στο «Κλεάνθης Βικελίδης» δεν αποτελεί μεμονωμένο περιστατικό.

Και κάπου εδώ αξίζει να συζητήσουμε περισσότερο τη συνολική εικόνα και λιγότερο τις εντυπώσεις που αφήνει ένα κακό αποτέλεσμα.

Άρης: Η βαθμολογία δεν δικαιολογεί την καταστροφολογία

Η ήττα στη Λιβαδειά ήταν απογοητευτική. Το 3-0 από τον Λεβαδειακό δεν άφηνε περιθώρια για δικαιολογίες, ούτε μπορούσε να περάσει απαρατήρητο.

Από αυτό το σημείο, όμως, μέχρι να αμφισβητηθούν τα πάντα υπάρχει μεγάλη απόσταση.

Ο Άρης έχει συμπληρώσει δέκα αγωνιστικές με έξι νίκες, μία ισοπαλία και τρεις ήττες. Οι δύο από αυτές ήρθαν εκτός έδρας απέναντι στην ΑΕΚ και τον ΠΑΟΚ, ενώ η μοναδική ισοπαλία σημειώθηκε απέναντι στον Ηρακλή, σε ένα παιχνίδι στο οποίο οι «κιτρινόμαυροι» είχαν ευκαιρίες για να πάρουν περισσότερα.

Προφανώς και υπάρχουν πράγματα που πρέπει να βελτιωθούν. Υπάρχουν αγωνιστικές αδυναμίες, διαστήματα στα οποία η ομάδα δυσκολεύεται να δημιουργήσει και παιχνίδια που δεν ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις.

Ωστόσο, μια ματιά στη βαθμολογία αρκεί για να διαπιστώσει κανείς ότι ο Άρης δεν βρίσκεται σε αγωνιστικό αδιέξοδο.

Αντιθέτως, παραμένει κοντά στις υψηλές θέσεις, έχοντας μάλιστα προσπεράσει προσωρινά τον ΠΑΟΚ, ο οποίος έχει παιχνίδι λιγότερο και δύσκολη αποστολή απέναντι στον Ολυμπιακό.

Με άλλα λόγια, ο απολογισμός του πρώτου κομματιού της σεζόν δεν συνάδει με την εικόνα μιας ομάδας που έχει αποτύχει.

Και η κριτική, για να είναι ουσιαστική, οφείλει να λαμβάνει υπόψη της ολόκληρη τη διαδρομή και όχι μόνο την τελευταία κακή βραδιά.

Ο Γρηγορίου αξίζει να πιστωθεί την αντίδραση

Υπάρχει και κάτι ακόμη που δεν πρέπει να περάσει στα ψιλά.

Ο Μιχάλης Γρηγορίου κλήθηκε να διαχειριστεί μια δύσκολη κατάσταση μετά το αποτέλεσμα στη Λιβαδειά. Όχι μόνο σε αγωνιστικό επίπεδο, αλλά κυρίως στο ψυχολογικό κομμάτι.

Μια βαριά ήττα μπορεί να επηρεάσει μια ομάδα περισσότερο από όσο δείχνει το τελικό σκορ. Να δημιουργήσει αμφιβολίες, να αυξήσει την πίεση και να μετατρέψει το επόμενο παιχνίδι σε δοκιμασία χαρακτήρα.

Ο Άρης, όμως, δεν παρουσίασε εικόνα ομάδας που έχει χάσει την αυτοπεποίθησή της. Ακόμη κι όταν δεν έβρισκε εύκολα λύσεις απέναντι στον Παναιτωλικό, διατήρησε την προσπάθειά του και τελικά έφτασε σε μια καθαρή νίκη.

Ο Καντεβέρε συνέβαλε καθοριστικά στην εξέλιξη της αναμέτρησης, αλλά το σημαντικότερο για τον προπονητή ήταν ότι είδε την ομάδα του να αντιδρά.

Αυτό δεν σημαίνει ότι λύθηκαν όλα τα προβλήματα. Σημαίνει, όμως, ότι ο Γρηγορίου κατάφερε να αποτρέψει μια κακή εμφάνιση από το να εξελιχθεί σε μεγαλύτερη αγωνιστική κρίση.

Και αυτό είναι κάτι που πρέπει να του αναγνωριστεί.

Άλλωστε, στον Άρη έχουν περάσει προπονητές με πολύ μεγαλύτερη διεθνή προβολή, χωρίς να καταφέρουν απαραίτητα να παρουσιάσουν καλύτερα αποτελέσματα ή να διαχειριστούν αποτελεσματικότερα αντίστοιχες καταστάσεις.

Τα δύσκολα έρχονται, αλλά ο Άρης έχει δικαίωμα να αισιοδοξεί

Το πρόγραμμα που ακολουθεί θα αποτελέσει ασφαλώς πιο αξιόπιστο κριτήριο για τις πραγματικές δυνατότητες των «κιτρινόμαυρων».

Η εκτός έδρας αναμέτρηση με τον Αστέρα Τρίπολης και τα διαδοχικά ντέρμπι με Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό θα ανεβάσουν σημαντικά τον βαθμό δυσκολίας.

Εκεί θα φανεί αν ο Άρης μπορεί να διατηρήσει την αποτελεσματικότητά του και απέναντι σε αντιπάλους που θα του δημιουργήσουν περισσότερα προβλήματα.

Μέχρι τότε, όμως, δεν υπάρχει λόγος να αντιμετωπίζεται κάθε ήττα ως απόδειξη ότι τίποτα δεν λειτουργεί σωστά.

Η ομάδα έχει συγκεντρώσει σημαντικούς βαθμούς, παρουσιάζει συγκεκριμένα θετικά στοιχεία και διαθέτει έναν προπονητή που, τουλάχιστον μέχρι τώρα, βρίσκει τρόπους να παίρνει αποτελέσματα.

Η απαίτηση για καλύτερο ποδόσφαιρο είναι απολύτως λογική. Το ίδιο και η αυστηρή κριτική όταν η εικόνα δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες.

Άλλο, όμως, η κριτική και άλλο η ισοπέδωση.

Ο Άρης δεν έγινε ξαφνικά διεκδικητής του τίτλου επειδή νίκησε τον Παναιτωλικό με 3-0. Όπως δεν ήταν και μια ομάδα χωρίς προοπτική επειδή έχασε με το ίδιο σκορ από τον Λεβαδειακό.

Η πραγματικότητα βρίσκεται κάπου στη μέση.

Και αυτή τη στιγμή, η πραγματικότητα λέει ότι ο Άρης έχει πραγματοποιήσει ένα αξιοπρεπέστατο ξεκίνημα, έχει κάθε λόγο να κοιτάζει ψηλότερα και, κυρίως, δεν χρειάζεται να απολογείται για μια πορεία που βαθμολογικά μόνο αποτυχημένη δεν μπορεί να χαρακτηριστεί.