Άρης: Ώρα αποδείξεων για παίκτες, αλλά και Πάρντιου στην Λεωφόρο

Το παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό στη Λεωφόρο είναι δύσκολο, όμως και ταυτόχρονα μια μεγάλη ευκαιρία ώστε ο Άρης να «γυρίσει τον διακόπτη» και να αλλάξει τη μοίρα του στο πρωτάθλημα.

Όχι ότι από ένα ματς (και μάλιστα τόσο νωρίς χρονικά) καθορίζεται τι θα πετύχει μια ομάδα σε έναν ολόκληρο «μαραθώνιο», όμως από το συγκεκριμένο ντέρμπι ο «Θεός του πολέμου» μπορεί να βγει πολύ κερδισμένος.

Κόντρα στον πρωτοπόρο και αήττητο Παναθηναϊκό, που μετρά μάλιστα το απόλυτο και τον αντιμετωπίζει μέσα στην έδρα του.

Ο Άρης έχει πολλά να δείξει και να αποδείξει σε ένα ματς σαν κι αυτό. Και στον εαυτό του και τον κόσμο του και στην υπόλοιπη Super League.  Ότι δεν είναι αυτό το πραγματικό του πρόσωπο και ότι η βαθμολογική διαφορά με όσες ομάδες των περνούν και ειδικά με τους «πράσινους» (που βρίσκονται στο +11) είναι πλασματική.

Όποια κενά κι αν υπάρχουν στο ρόστερ, όποια λάθη κι αν έγιναν στον σχεδιασμό και όποιες απουσίες κι αν υπάρχουν το σίγουρο είναι ότι ο Άρης μπορεί και καλύτερα. Και το παιχνίδι στη Λεωφόρο προσφέρεται για αποδείξεις.

Σε ένα τόσο υψηλής σημασίας παιχνίδι όμως, εκτός από τους παίκτες, η συνεισφορά του προπονητή είναι αναγκαία και καταλυτική. Κόντρα στον Παναθηναϊκό ο Άλαν Πάρντιου πρέπει και αυτός να «βάλει το χεράκι» του.

Πρέπει να «κατεβάσει» μια ομάδα «διαβασμένη», με τον καλύτερο δυνατό σχηματισμό και τους πιο έτοιμους παίκτες αυτή τη στιγμή. Γενικότερα πρέπει να παρουσιάσει ένα σύνολο που θα είναι βελτιωμένο και κυρίως που θα έχει ψυχολογία για να διεκδικήσει αποτέλεσμα σε μια τόσο δύσκολη έδρα.

Στοιχεία που δεν είδαμε στα προηγούμενα παιχνίδια και ειδικά σε αυτά με Βόλο και ΑΕΚ. Παρότι ο Άρης προερχόταν από την σπουδαία νίκη επί του Ολυμπιακού και μεσολαβούσε η διακοπή, με την επανέναρξη δεν είδαμε βελτίωση. Το αντίθετο.

Είδαμε μάλιστα μια ομάδα να καταρρέει και να πανικοβάλλεται μόλις οι Βολιώτες και η «Ένωση» πέτυχαν το πρώτο γκολ. Κάτι τέτοιο δεν πρέπει να συμβεί και στη Λεωφόρο. Και γενικότερα να μην ξανασυμβεί.

Βεβαίως ο Άγγλος τεχνικός έχει πολλά ελαφρυντικά. Μετράει λίγες εβδομάδες μόνο, σε μια ομάδα που δεν είναι δικιά του, που έχει χτυπητές αδυναμίες σε κομβικές θέσεις και με σημαντικές απουσίες λόγω τραυματισμών.

Ένας καλός προπονητής όμως παρουσιάζει έργο ακόμη και κάτω από τέτοιες συνθήκες. Βελτιώνει την ψυχολογία, βρίσκει την κατάλληλη 11άδα, το κατάλληλο σύστημα και «ατσαλώνει» το ηθικό των παικτών του. Γενικότερα παίρνει το μάξιμουμ που μπορεί από τα δεδομένα που βρίσκει.

Και επειδή ο Άλαν Πάρντιου είναι ένας πολύ καλός προπονητής και είμαι σίγουρος ότι έχει βρεθεί αρκετές φορές σε παρόμοια θέση στην επιτυχημένη καριέρα του, περιμένουμε να «βγει μπροστά» και στον Άρη. Ο Παναθηναϊκός είναι ο αντίπαλος που πρέπει να αρχίσει να το κάνει.

ΥΓ: Ο αποκλεισμός των Μαντσίνι, Μπράμπετς και Καμάτσο από την αποστολή, στερούν από πολύτιμες εναλλακτικές λύσεις  τον Πάρντιου. Από την άλλη όμως δίνουν ευκαιρία σε όσους παίξουν να δείξουν οτι αξίζουν να πάρουν τη θέση τους στο βασικό σχήμα.

ΥΓ1: Όλο αυτό το «κόλπο» που έκανε ο Παναθηναϊκός να βγάζει προς τα έξω ότι είναι «νοσοκομείο», ενώ τελικά σχεδόν άπαντες τους έχει διαθέσιμους πως σας φάνηκε; Δείχνει και λίγο φόβο απέναντι στον Άρη, έτσι δεν είναι;