Μπέλιγχαμ μετά το Αγγλία – Γκάνα 0-0: Απογοητευτικό, αλλά δεν ήρθε το τέλος του κόσμου
Ο Τζουντ Μπέλινγκχαμ στάθηκε στην κλειστή άμυνα της Γκάνας, παραδέχθηκε την απογοήτευση της Αγγλίας και ζήτησε ηρεμία πριν από το ματς με τον Παναμά.
Η Αγγλία κόλλησε στο 0-0 με την Γκάνα και ο Τζουντ Μπέλιγχαμ δεν προσπάθησε να ντύσει την απογοήτευση με ψεύτικα χαμόγελα. Ο μέσος των «τριών λιονταριών» παραδέχθηκε πως το αποτέλεσμα ήταν εκνευριστικό, αλλά έσπευσε να χαμηλώσει τους τόνους πριν η γνωστή αγγλική υπερβολή μετατρέψει μια ισοπαλία σε εθνικό πένθος.
Γιατί στην Αγγλία το ποδόσφαιρο δεν είναι ποτέ απλώς ποδόσφαιρο. Είναι καθρέφτης, ψύχωση, ελπίδα, κατάρα και μόνιμη αφορμή για να στηθούν λαϊκά δικαστήρια μετά από κάθε στραβοπάτημα. Και ο Μπέλιγχαμ, γνωρίζοντας καλά το έργο, έβαλε από νωρίς φρένο στην καταστροφολογία.
«Πολύ απογοητευτικό. Είναι σαν τον πυρετό του δεύτερου αγώνα. Σε όλα τα τουρνουά που έχω πάει, μοιάζει να συμβαίνει το ίδιο. Μια καλή εμφάνιση στην αρχή, μια καλή νίκη και μετά στο δεύτερο ματς έρχεται λίγη απογοήτευση», είπε ο Άγγλος μέσος.
Η Γκάνα πήρε αυτό που ήθελε
Ο Μπέλιγχαμ έδωσε τα εύσημα στην Γκάνα, η οποία δεν μπήκε στο γήπεδο για να παίξει τον ρόλο του διακοσμητικού αντιπάλου. Οι Αφρικανοί έκλεισαν χώρους, μπλόκαραν τον άξονα, ανάγκασαν την Αγγλία να ανοίγει συνεχώς το παιχνίδι στα πλάγια και μετέτρεψαν την περιοχή τους σε ποδοσφαιρικό μποτιλιάρισμα.
«Πίστωση σε αυτούς. Πήραν ακριβώς αυτό που έπαιξαν για να πάρουν. Δεν μπορέσαμε να τους διασπάσουμε», ανέφερε ο Μπέλιγχαμ, περιγράφοντας μια Αγγλία με κατοχή, κόρνερ, σουτ από απόσταση, αλλά χωρίς εκείνο το καθαρό χτύπημα που ξεκλειδώνει τέτοια παιχνίδια.
Και εδώ βρίσκεται το αιώνιο αγγλικό πρόβλημα. Όχι η έλλειψη ποιότητας. Ποιότητα υπάρχει. Ονόματα υπάρχουν. Ταλέντο υπάρχει. Εκείνο που λείπει συχνά είναι η ψυχραιμία της τελευταίας απόφασης, η κυνικότητα, η στιγμή που το μεγάλο όνομα γίνεται μεγάλη πράξη.
Η Γκάνα έστησε το παιχνίδι της με σκοπό να στραγγαλίσει το κέντρο. Να γεμίσει τον άξονα, να κόψει τις κάθετες διαδρομές, να οδηγήσει τους Άγγλους εκεί όπου η κατοχή γίνεται προβλέψιμη και η υπεροχή μοιάζει με άσκηση χωρίς αποτέλεσμα.
«Να μην γίνουμε υπερβολικά αρνητικοί»
Ο Μπέλιγχαμ, πάντως, δεν πανικοβλήθηκε. Ξέρει ότι στα μεγάλα τουρνουά δεν προχωράς με υστερία. Προχωράς με ανάλυση, ανάσες και επόμενη αποστολή.
«Είναι σημαντικό για εμάς και για εσάς να μη γίνουμε υπερβολικά αρνητικοί. Θα προετοιμαστούμε, θα δούμε το βίντεο, θα δούμε πού μπορούσαμε να είμαστε καλύτεροι και θα ετοιμαστούμε για τον Παναμά», είπε.
Η Αγγλία τώρα κοιτάζει το επόμενο παιχνίδι. Και εκεί δεν υπάρχει χώρος για μοιρολόγια. Η ισοπαλία με την Γκάνα δεν είναι καταστροφή. Είναι όμως προειδοποίηση. Γιατί αν μια ομάδα θέλει να πάει μακριά σε Μουντιάλ, πρέπει να μάθει να ανοίγει και τις πιο κλειδωμένες πόρτες.
Ο Μπέλιγχαμ το είπε καθαρά: «Δεν είναι το τέλος του κόσμου». Και πράγματι δεν είναι. Αλλά είναι εκείνο το είδος του αποτελέσματος που χτυπά καμπανάκι. Όχι για να πανικοβληθείς. Αλλά για να ξυπνήσεις πριν η φάση των νοκ άουτ μετατρέψει το καμπανάκι σε καμπάνα αποκλεισμού.
