Ελλάδα – Ολλανδία: Η μεγάλη βραδιά στην Τούμπα και το δίλημμα Γιοβάνοβιτς
Μετά τη μεγάλη νίκη επί της Γερμανίας, η Ελλάδα έχει μπροστά της μία ακόμη μεγαλύτερη πρόκληση. Η Ολλανδία, η κόπωση και οι αποφάσεις του Γιοβάνοβιτς.
Η νίκη επί της Γερμανίας ανέβασε τον πήχη και, κυρίως, μεγάλωσε τις απαιτήσεις γύρω από αυτή την Εθνική. Η Ελλάδα του Ιβάν Γιοβάνοβιτς έχει δείξει ότι μπορεί να σταθεί απέναντι στις μεγάλες ευρωπαϊκές ομάδες, όμως η αναμέτρηση με την Ολλανδία στην Τούμπα αποτελεί μία διαφορετική και πιθανότατα ακόμη δυσκολότερη εξέταση.
Οι «οράνιε» έρχονται στη Θεσσαλονίκη με σημαντικές απουσίες. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι θα εγκαταλείψουν την ποδοσφαιρική τους ταυτότητα. Με τον Τσάβι στον πάγκο, η λογική παραμένει συγκεκριμένη: Κατοχή, πίεση ψηλά, ένταση και προσπάθεια να εγκατασταθεί η ομάδα όσο περισσότερο γίνεται στο μισό του αντιπάλου.
Κάπου εδώ αρχίζει και η δύσκολη δουλειά του Γιοβάνοβιτς.
Ο ομοσπονδιακός τεχνικός δεν έχει να σκεφτεί μόνο ποιοι είναι οι ποιοτικότεροι έντεκα που μπορεί να χρησιμοποιήσει. Υπάρχει και ο παράγοντας κόπωση, που απέναντι σε έναν αντίπαλο σαν την Ολλανδία μπορεί να αποδειχθεί καθοριστικός.
Η Ελλάδα θα χρειαστεί παίκτες που μπορούν να τρέξουν, να πιέσουν, να καλύψουν χώρους και κυρίως να διατηρήσουν την ίδια συγκέντρωση όσο περνούν τα λεπτά. Για αυτό και το 4-2-3-1 μοιάζει να προσφέρει μία ισορροπία που μπορεί να εξυπηρετήσει το συγκεκριμένο παιχνίδι.
Το μεγάλο λάθος, πάντως, θα ήταν η Εθνική να παρασυρθεί από την ποιότητα του αντιπάλου και να περιοριστεί από πολύ νωρίς σε έναν παθητικό ρόλο, περιμένοντας απλώς μία αντεπίθεση.
Η Ελλάδα έχει πλέον αρκετή ποιότητα για να επιχειρήσει να παίξει και το δικό της ποδόσφαιρο. Όχι απερίσκεπτα, αλλά επιλέγοντας τις στιγμές που θα ανεβάσει την πίεσή της και θα ψάξει χώρους πίσω από την ολλανδική άμυνα.
Σε αυτό το πλάνο αποκτούν ακόμη μεγαλύτερη σημασία ο Χρήστος Τζόλης και ο Κωνσταντίνος Καρέτσας. Εφόσον βρίσκονται στην κατάλληλη κατάσταση από πλευράς δυνάμεων, είναι δύο παίκτες που μπορούν να δώσουν στην Ελλάδα ταχύτητα, κάθετο παιχνίδι και απειλή όταν ο αντίπαλος αφήσει χώρους.
Και εδώ βρίσκεται ίσως ολόκληρη η ουσία του αγώνα. Η Ελλάδα δεν χρειάζεται μόνο να αποδείξει ότι μπορεί να αντέξει απέναντι στην Ολλανδία. Το επόμενο βήμα είναι να δείξει ότι μπορεί για σημαντικά διαστήματα να της επιβάλει και τους δικούς της όρους.
Αυτό, βέβαια, δεν αλλάζει τα δεδομένα πριν από τη σέντρα. Η Ολλανδία διαθέτει μεγαλύτερο βάθος, ποδοσφαιριστές κορυφαίου επιπέδου και πολλές λύσεις. Στα χαρτιά έχει το πάνω χέρι και αυτό πρέπει να αποτελεί μέρος μιας ρεαλιστικής ανάγνωσης του παιχνιδιού.
Όπως ακριβώς χρειάζεται μέτρο και μετά το τελευταίο σφύριγμα.
Η μεγάλη νίκη επί της Γερμανίας δεν σημαίνει ότι ξαφνικά η Ελλάδα οφείλει να κερδίζει κάθε ευρωπαϊκή δύναμη. Με τον ίδιο τρόπο, μία πιθανή ήττα από την Ολλανδία δεν μπορεί να διαγράψει την πρόοδο που έχει παρουσιάσει η ομάδα του Γιοβάνοβιτς.
Με άλλα λόγια, αυτή η Εθνική πρέπει πλέον να αρχίσει να κρίνεται σε βάθος χρόνου και όχι από μία βραδιά.
Ένα θετικό αποτέλεσμα στην Τούμπα θα αποτελέσει ακόμη μία ένδειξη ότι η απόσταση από την πρώτη γραμμή της Ευρώπης μειώνεται. Μία νίκη, μάλιστα, μετά από εκείνη απέναντι στη Γερμανία, θα δώσει ακόμη μεγαλύτερη διάσταση σε όσα χτίζει η συγκεκριμένη ομάδα.
Το σημαντικότερο, όμως, είναι η εικόνα. Να μπει η Ελλάδα στο γήπεδο χωρίς φόβο, αλλά και χωρίς υπερβολική αυτοπεποίθηση. Να παίξει με ένταση, σχέδιο και υπομονή και να αναγκάσει την Ολλανδία να καταλάβει από νωρίς ότι η βραδιά στην Τούμπα δεν θα είναι εύκολη.
