Εθνική Ελλάδας: Η Γερμανία τελείωσε τους «σίγουρους» βασικούς
Η Γερμανία γκρέμισε την παλιά ιεραρχία της Εθνικής
Η Ελλάδα γύρισε από το Βελιγράδι με ανατροπή και έφυγε από το Άουγκσμπουργκ με την πρώτη νίκη της ιστορίας της απέναντι στη Γερμανία. Δύο ματς, δύο διαφορετικές ιστορίες και το ίδιο μήνυμα: ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς δεν έχει πια λόγο να προστατεύει παλιές ιεραρχίες. Η Εθνική κερδίζει με διαφορετικούς παίκτες, διαφορετικούς πρωταγωνιστές και πέντε φορ που μπορούν να μπουν στο ίδιο σχέδιο χωρίς να χαλάσει η ισορροπία.
Το 4-4-2 έπαψε να είναι πείραμα
Στη Σερβία ξεκίνησε ο Κωστούλας δίπλα στον Παυλίδη. Στη Γερμανία μπήκε ο Τεττέη. Στο Βελιγράδι ο Ιωαννίδης και ο Δουβίκας ήρθαν από τον πάγκο και η Ελλάδα τελείωσε το ματς με καθαρό επιθετικό ρίσκο. Στο Άουγκσμπουργκ ο Κουρμπέλης μπήκε ως αλλαγή και έβαλε το γκολ. Δεν υπάρχει πια μία ενδεκάδα που περιμένει τις αλλαγές για να σωθεί. Υπάρχει ένα ρόστερ που αλλάζει μορφή μέσα στο ίδιο παιχνίδι.
Ο Γιοβάνοβιτς είχε δηλώσει πριν αρχίσει το Nations League ότι θέλει να εκμεταλλευτεί την πληθώρα των φορ. Το έκανε αμέσως. Και αφού το 4-4-2 έβγαλε δύο νίκες εκτός έδρας, δύσκολα θα επιστρέψει σε μόνιμο σχήμα με έναν φορ και έναν κλασικό δεκάρι μόνο και μόνο επειδή επιστρέφει ένα μεγάλο όνομα.
Μπακασέτας και Κωνσταντέλιας επιστρέφουν σε άλλη Εθνική
Ο Μπακασέτας έμεινε έξω από αυτές τις κλήσεις και ο Κωνσταντέλιας απουσιάζει τραυματίας. Μέχρι πρόσφατα θα θεωρούσαμε σχεδόν αυτονόητο ότι με την επιστροφή τους θα ξαναέμπαιναν αμέσως στον βασικό κορμό. Τώρα δεν είναι τόσο απλό. Καρέτσας και Τζόλης κρατούν πλάτος και απειλή, ο Παυλίδης δύσκολα βγαίνει, ενώ ο δεύτερος επιθετικός έχει γίνει εργαλείο και όχι πολυτέλεια.
Η Ολλανδία θα είναι το πρώτο τεστ αυτής της νέας λογικής. Δεν θα δώσει στην Ελλάδα τα ίδια μέτρα που έδωσε η Γερμανία και θα αναγκάσει τον Γιοβάνοβιτς να επιλέξει άλλον τύπο δεύτερου επιθετικού. Εκεί θα φανεί αν το 4-4-2 είναι απλώς πετυχημένο ή πλέον η βάση της ομάδας.
Η πρόβλεψη εδώ είναι καθαρή: ο Γιοβάνοβιτς θα σταματήσει να φτιάχνει την ενδεκάδα με βάση τα ονόματα και θα φτιάχνει τα ονόματα με βάση το ματς. Σε παιχνίδι που θέλει πίεση και τρεξίματα, μπορεί να χωρέσει ο Τεττέη ή ο Κωστούλας. Σε ματς που χρειάζεται κράτημα μπάλας, ο Ιωαννίδης. Αν θέλει κίνηση στην περιοχή, ο Δουβίκας. Και όταν χρειάζεται έξτρα δημιουργία, τότε θα ανοίγει χώρος για Μπακασέτα ή Κωνσταντέλια.
Η επόμενη μεγάλη μάχη θα γίνει μέσα στην ίδια την ομάδα
Αυτό είναι το πραγματικά καινούριο. Η Εθνική δεν ψάχνει πλέον ποιον θα βάλει για να συμπληρώσει την ενδεκάδα. Ψάχνει ποιον θα αφήσει έξω. Ο Μουζακίτης περιμένει, ο Κουρμπέλης ξαναχτύπησε δυνατά την πόρτα, ο Ανδρούτσος έβγαλε δύσκολο ματς στη Γερμανία και μπροστά υπάρχουν περισσότεροι παίκτες από θέσεις.
Στα επόμενα παιχνίδια θα δούμε για πρώτη φορά κάτι που πριν δύο χρόνια έμοιαζε πολυτέλεια: σημαντικούς διεθνείς να μένουν στον πάγκο χωρίς αυτό να σημαίνει ότι έχασαν την αξία τους. Θα σημαίνει ότι η Ελλάδα απέκτησε βάθος πραγματικής μεγάλης ομάδας. Και η πιο ηχηρή αλλαγή θα έρθει όταν επιστρέψουν όλοι: κανείς, ούτε ο αρχηγός ούτε το μεγαλύτερο ταλέντο, δεν θα παίρνει πια φανέλα από το όνομα. Θα την παίρνει από το συγκεκριμένο ματς.
