Έτσι εξηγείται η αγωνιστική καταβαράθρωση του Άρη

Ο Άρης παρουσίασε στη Λιβαδειά μία εικόνα που δύσκολα μπορούσε να προβλέψει κανείς με βάση όσα είχε δείξει το προηγούμενο διάστημα. Η ομάδα του Μιχάλη Γρηγορίου δεν έχασε απλώς από τον Λεβαδειακό. Έμοιαζε να έχει χάσει όλα εκείνα τα στοιχεία που της είχαν επιτρέψει να βρει ρυθμό, να γίνει πιο αποτελεσματική και να δημιουργήσει προσδοκίες για τη συνέχεια.

Και το ερώτημα είναι εύλογο. Πώς γίνεται μία ομάδα που είχε αρχίσει να παρουσιάζει σημάδια βελτίωσης να εμφανίζεται ξαφνικά τόσο κακή; Πώς γίνεται ο Άρης που στάθηκε ανταγωνιστικά απέναντι στον Παναθηναϊκό στο ΟΑΚΑ, παρά την ήττα του, να παρουσιάζει λίγες ημέρες αργότερα τόσο μεγάλες αδυναμίες;

Η απάντηση δεν βρίσκεται σε έναν μόνο παράγοντα. Ωστόσο, υπάρχει μία σημαντική λεπτομέρεια που εξηγεί αρκετά. Ο Άρης αναγκάστηκε να αλλάξει τον βασικό του κορμό και αποδείχθηκε πως δεν είχε τις λύσεις για να διατηρήσει την ίδια αγωνιστική ισορροπία.

Μετά τη διακοπή του Σεπτεμβρίου, ο Γρηγορίου είχε καταλήξει σε συγκεκριμένες επιλογές. Οι ποδοσφαιριστές άρχισαν να αποκτούν καλύτερη συνεργασία, η ομάδα έβγαζε περισσότερη ενέργεια και, κυρίως, είχε αρχίσει να βρίσκει τον δρόμο προς τα δίχτυα. Δεν είχε λύσει όλα της τα προβλήματα, αλλά τουλάχιστον έδειχνε να κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση.

Στη Λιβαδειά, όμως, έλειπαν δύο ποδοσφαιριστές που αποδείχθηκαν πολύ πιο σημαντικοί απ' όσο ίσως είχε εκτιμηθεί.

Ο Ράτσιτς που δεν αντικαταστάθηκε και το πρόβλημα στα χαφ

Η απουσία του Ράτσιτς ήταν καθοριστική και γράφτηκε και στα παρασ Όχι μόνο επειδή πρόκειται για έναν ποιοτικό ποδοσφαιριστή, αλλά κυρίως επειδή ο Άρης δεν διαθέτει εύκολα έναν δεύτερο μέσο με αντίστοιχα χαρακτηριστικά.

Ο Φρέντρικ Γένσεν πήρε την ευκαιρία να καλύψει το κενό, αλλά δεν κατάφερε να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις. Ο Άρης έχασε σε ένταση, σε ανασταλτική λειτουργία και στον έλεγχο του κέντρου.

Και απέναντι στον Λεβαδειακό, που είχε τρεις ποδοσφαιριστές στον άξονα, το συγκεκριμένο πρόβλημα έγινε ακόμη μεγαλύτερο.

Με άλλα λόγια, δεν έλειπε απλώς ένας βασικός. Έλειπε ο ποδοσφαιριστής που έδινε ισορροπία σε ολόκληρη τη μεσαία γραμμή.

Αντίστοιχα, η απουσία του Μπρούμα δημιούργησε επιπλέον δυσκολίες. Ο Παπασαραφιανός βρέθηκε να καλύπτει μία θέση με περιορισμένες εναλλακτικές, ενώ η αναγκαστική αποχώρησή του κατά τη διάρκεια του αγώνα έκανε ακόμη πιο δύσκολη την κατάσταση.

Δεν είναι δίκαιο να αποδοθούν στον νεαρό ποδοσφαιριστή ευθύνες που αφορούν συνολικά τη λειτουργία της ομάδας. Το ζήτημα είναι πως ο Άρης αποδείχθηκε ανέτοιμος να διαχειριστεί συγκεκριμένες απουσίες.

Από τα οκτώ γκολ στην επιθετική αφλογιστία

Υπάρχει, όμως, και μία άλλη παράμετρος που κάνει την εμφάνιση στη Λιβαδειά ακόμη πιο προβληματική.

Ο Άρης είχε πετύχει οκτώ γκολ στα τρία προηγούμενα παιχνίδια του, παρουσιάζοντας σημαντική βελτίωση στην αποτελεσματικότητα. Μάλιστα, χρειαζόταν κατά μέσο όρο μόλις 5,8 τελικές προσπάθειες για να σκοράρει.

Απέναντι στον Λεβαδειακό, όλη αυτή η επιθετική λειτουργία εξαφανίστηκε.

Οι ευκαιρίες των Γκαρέ και Καντεβέρε ήταν ουσιαστικά οι μοναδικές στιγμές στις οποίες οι «κιτρινόμαυροι» κατάφεραν να απειλήσουν πραγματικά.

Και όταν μία ομάδα δεν μπορεί να δημιουργήσει, ενώ ταυτόχρονα παρουσιάζει τόσο σοβαρά προβλήματα στην άμυνα, το αποτέλεσμα δύσκολα μπορεί να είναι διαφορετικό.

Ο Λεβαδειακός εκμεταλλεύτηκε τους χώρους, χτύπησε δύο φορές σε καταστάσεις μετάβασης και βρήκε λύσεις ακόμη και απέναντι σε οργανωμένη άμυνα.

Το γεγονός ότι ο Άρης έχει δεχθεί πλέον 17 γκολ, έχοντας μία από τις χειρότερες αμυντικές επιδόσεις του πρωταθλήματος, δείχνει πως το πρόβλημα δεν εμφανίστηκε ξαφνικά στη Βοιωτία.

Απλώς αυτή τη φορά δεν υπήρχε η επιθετική παραγωγή για να το καλύψει.

Το μήνυμα στον Γρηγορίου και η πραγματική αδυναμία του Άρη

Μέσα σε αυτή την απογοητευτική εικόνα, υπήρξαν και ορισμένα στοιχεία που αξίζουν προσοχής.

Ο Γιαννιώτας και ο Γαλανόπουλος έδωσαν περισσότερη ενέργεια όταν χρησιμοποιήθηκαν, με τον δεύτερο να δείχνει πως ενδεχομένως αξίζει μεγαλύτερο χρόνο συμμετοχής.

Είναι κάτι που ο Γρηγορίου καλείται να αξιολογήσει, ιδιαίτερα από τη στιγμή που οι επιλογές του στη μεσαία γραμμή δεν απέδωσαν.

Το σημαντικότερο συμπέρασμα, πάντως, αφορά το ίδιο το ρόστερ.

Ο Άρης έχει καταφέρει να δημιουργήσει έναν βασικό κορμό που, υπό προϋποθέσεις, μπορεί να παίξει καλό ποδόσφαιρο. Το πρόβλημα είναι πως η απόσταση ανάμεσα στους βασικούς και στις εναλλακτικές επιλογές παραμένει μεγάλη.

Και αυτό δεν μπορεί να αποτελεί μόνιμη δικαιολογία. Σε μία σεζόν με τραυματισμούς, τιμωρίες και συνεχόμενα παιχνίδια, καμία ομάδα δεν μπορεί να στηρίζεται αποκλειστικά σε έντεκα ποδοσφαιριστές.

Ο Γρηγορίου έχει ευθύνη να βρει λύσεις και να αξιοποιήσει καλύτερα το υλικό του. Από την άλλη, η διοίκηση οφείλει να αναγνωρίσει πως ο Άρης χρειάζεται μεγαλύτερο βάθος και ποιότητα σε συγκεκριμένες θέσεις.

Η Λιβαδειά δεν ήταν απλώς μία κακή βραδιά. Ήταν μία προειδοποίηση για το πόσο εύκολα μπορεί να καταρρεύσει η αγωνιστική λειτουργία του Άρη όταν λείπουν δύο βασικά κομμάτια της.

Και αυτό είναι ένα πρόβλημα που δεν λύνεται μόνο με την επιστροφή των απόντων.

Τι είπαν στο MEGA για τον Άρη