Η Ηλιούπολη δεν ξεχνά τον Αλέξανδρο Λάμπι
Δείτε την ανάρτηση που έκανε η ΠΑΕ Ηλιούπολη για τον Αλέξανδρο Λάμπι![Η Ηλιούπολη δεν ξεχνά τον Αλέξανδρο Λάμπι](https://www.sportime.gr/wp-content/uploads/2023/02/alexandros-lampi-ilioupoli.jpg)
Ένας χρόνος συμπληρώθηκε (2/2) από τη μέρα που η Ηλιούπολη βυθίστηκε στο πένθος, όταν ο ποδοσφαιριστής Αλέξανδρος Λάμπι «έχασε» τη ζωή του.
Δεν είχε κλείσει ούτε τα 22 (είχε γεννηθεί στις 25 Φεβρουαρίου 2000), αλλά…
Μόλις στο 4ο λεπτό της εντός έδρας αναμέτρησης με την Α.Ε. Ερμιονίδας για τη 10η αγωνιστική του Ε’ Ομίλου στη Γ’ Εθνική, ο νεαρός σωριάστηκε στο έδαφος.
«Οι γιατροί και των δύο ομάδων πήγαν άμεσα πάνω από τον παίκτη. Καταλάβαμε από την αρχή ότι το περιστατικό ήταν βαρύ και δύσκολο. Αυτό κατάλαβαν και οι παίκτες που ήταν από κοντά στον αγωνιστικό χώρο.
Προσπάθειες έγιναν και από τους γιατρούς του ΕΚΑΒ, έφτασε πρώτα μία μηχανή και μετά ήρθε το ασθενοφόρο και πάλι ήταν πολύ δύσκολη η κατάσταση», είχε πει μεταξύ άλλων στον ΣΠΟΡ FM ο Λευτέρης Δαγρές, υπεύθυνος επικοινωνίας της Α.Ε. Ερμιονίδας.
Παράλληλα, το ΕΚΑΒ ενημέρωσε για τους χρόνους ανταπόκρισης στην κλήση που δέχθηκε.
Αναλυτικά:
Στις 15.11 η κλήση και άμεση διαβίβαση σε μηχανή άμεσης επέμβασης.
Στις 15:23 άφιξη μηχανής στο συμβάν και ακολούθως ζητείται συνδρομή και ασθενοφόρου για τη διακομιδή.
Στις 15.27 άφιξη του ασθενοφόρου-κινητής μονάδας.
Στις 15.32 αναχώρηση του ασθενοφόρου για νοσοκομείο
Στις 15.43 η άφιξη στο νοσοκομείο
Απινίδωση γινόταν και μέσα στην κινητή ιατρική μονάδα.
Ο άτυχος ποδοσφαιριστής διακομίστηκε στο νοσοκομείο «Αλεξάνδρα», όπου και διαπιστώθηκε ο θάνατός του.
Έναν χρόνο μετά τον χαμό του Αλέξανδρου Λάμπι, η ομάδα προέβη σε σχετική ανάρτηση στα social media.
Ιδού:
«Τέτοια ώρα ήταν. Μεσημέρι Τετάρτης 2/2, στο 19ο λεπτό, όταν έφυγες. Τότε, που όλοι μας παγώσαμε. Τότε που όλοι μας γονατίσαμε, κλάψαμε, σπάσαμε. Τότε που χάσαμε έναν φίλο.
Λένε, πως οι άνθρωποι πεθαίνουν μόνο όταν σβήνονται από τη μνήμη. Και εσύ, Αλέκο μας, είσαι ακόμα ανεξίτηλος στην συλλογική μνήμη και στην καρδιά μιας ομάδας και μιας ολόκληρης πόλης.
Αλεκάρα, μας λείπεις…».