Ιράν: Το χειρόγραφο σημείωμα μετά τον αποκλεισμό από το Μουντιάλ

Η εθνική Ιράν αποχαιρέτησε το Μουντιάλ με έναν διαφορετικό τρόπο. Μετά τον αποκλεισμό της, άφησε ένα χειρόγραφο σημείωμα τριών σελίδων, στο οποίο ευχαρίστησε το Μεξικό και την πόλη της Τιχουάνα για τη φιλοξενία, αλλά ταυτόχρονα εξέφρασε πικρία για όσα θεωρεί ότι επηρέασαν την πορεία της στη διοργάνωση.

Το κείμενο δεν στάθηκε μόνο στο ποδόσφαιρο. Μίλησε για σεβασμό, αξιοπρέπεια, ανθρωπιά και fair play, αφήνοντας σαφές μήνυμα ότι για τους Ιρανούς η εμπειρία του τουρνουά ξεπέρασε τα αποτελέσματα των αγώνων.

Ολόκληρο το σημείωμα σε ελληνική μετάφραση

Προς τον ευγενή λαό του Μεξικού και την όμορφη πόλη της Τιχουάνα,

Σας ευχαριστούμε!

Μας δείξατε ότι η φιλοξενία ενός Παγκοσμίου Κυπέλλου FIFA αφορά πολύ περισσότερα από στάδια και εισιτήρια. Η αληθινή φιλοξενία έχει να κάνει με τον σεβασμό, την ανθρωπιά και την αξιοπρέπεια.

Δεν θα ξεχάσουμε ποτέ την καλοσύνη των ανθρώπων της Τιχουάνα. Από σήμερα και στο εξής, το Μεξικό θα είναι πάντα κάτι περισσότερο από χώρα που μας φιλοξένησε. Θα είναι το δεύτερο σπίτι μας και η δεύτερη ομάδα μας.

Φεύγουμε από αυτό το Παγκόσμιο Κύπελλο με περηφάνια, αλλά και με ένα θεμελιώδες ερώτημα:

«Ίσχυσαν όλα εξίσου για όλες τις ομάδες της διοργάνωσης;»

Αυτό που ζήσαμε ήταν μια σειρά αποφάσεων, οργανωτικών ρυθμίσεων και συνθηκών που υπονόμευσαν την αίσθηση της δικαιοσύνης. Μια εντύπωση που ενισχύθηκε μόνο από τα γεγονότα της τελευταίας αγωνιστικής ημέρας του ομίλου μας.

Ίσως μια μέρα η ιστορία να κρίνει ποιοι καλωσόρισαν πραγματικά την παρουσία του Ιράν σε αυτό το Παγκόσμιο Κύπελλο και ποιοι θα προτιμούσαν το ταξίδι μας να είχε τελειώσει πολύ νωρίτερα.

Για εμάς, το fair play δεν είναι ένα σύνθημα τυπωμένο σε διαφημιστικές πινακίδες. Είναι η ίδια η ταυτότητα του ποδοσφαίρου. Κι όμως, αυτή η διοργάνωση μας θύμισε ότι υπάρχει ακόμη μεγάλη απόσταση ανάμεσα στα εμπνευσμένα λόγια και στις ουσιαστικές πράξεις.

Φεύγουμε από την Τιχουάνα πιστεύοντας ότι οι φίλαθλοι του ποδοσφαίρου σε όλο τον κόσμο έγιναν μάρτυρες όχι μόνο των δυσκολιών που υπέστη το ιρανικό ποδόσφαιρο, αλλά και της ανθεκτικότητας ενός έθνους που αρνήθηκε να ανταλλάξει την αξιοπρέπεια, την τιμή και τις αξίες του, παρά κάθε πρόκληση.

Και δεν θα ξεχάσουμε ποτέ ότι εκείνοι που πανηγύρισαν τον αποκλεισμό του Ιράν ήταν οι ίδιοι άνθρωποι που προηγουμένως είχαν πανηγυρίσει τον πόνο και την απώλεια αθώων ιρανικών ζωών. Αυτό και μόνο αποκαλύπτει τη διαφορά στον τρόπο με τον οποίο γίνεται αντιληπτή η ανθρωπιά.

Τα Παγκόσμια Κύπελλα τελειώνουν. Οι διοικούντες αλλάζουν, όμως πολιτισμοί όπως το Ιράν, η Αίγυπτος και το Μεξικό, χτισμένοι πάνω στην αλήθεια, τον σεβασμό και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, αντέχουν μέσα στην ιστορία.

Τα αποτελέσματα των αγώνων γίνονται μέρος της ποδοσφαιρικής ιστορίας. Η τιμή των εθνών γίνεται μέρος της ανθρώπινης ιστορίας.

Με σεβασμό,

Εθνική ομάδα Ιράν