Τιμπό Κουρτουά: Το τελευταίο Μουντιάλ με το Βέλγιο, ο σπουδαίος γκολκίπερ ετοιμάζεται για το μεγάλο αντίο

Ο Τιμπό Κουρτουά ετοιμάζεται να φορέσει για ακόμα μία φορά τη φανέλα της Εθνικής Βελγίου σε μεγάλη διοργάνωση, όμως όλα δείχνουν πως αυτή η φορά θα έχει και τον χαρακτήρα αποχαιρετισμού.

Ο σπουδαίος Βέλγος τερματοφύλακας θα υπερασπιστεί την εστία των «κόκκινων διαβόλων» στο Μουντιάλ των ΗΠΑ, του Καναδά και του Μεξικού, γνωρίζοντας πως πιθανότατα μπαίνει στην τελευταία μεγάλη του αποστολή με την εθνική ομάδα. Έπειτα από μια τεράστια διαδρομή που ξεκίνησε το 2011, ο Κουρτουά φαίνεται πως πλησιάζει στο τέλος ενός κύκλου 15 ετών.

Και δεν πρόκειται για έναν απλό κύκλο. Πρόκειται για ολόκληρη εποχή.

Ο Κουρτουά υπήρξε για χρόνια ένας από τους μεγάλους πυλώνες του Βελγίου, ένας τερματοφύλακας που κουβάλησε πίεση, προσδοκίες, μεγάλες βραδιές, απογοητεύσεις και εκείνη τη βαριά ταμπέλα της «χρυσής γενιάς» που τόσο συχνά μετατράπηκε από ευλογία σε βάρος.

Ο ίδιος, μιλώντας για το μέλλον του, άφησε ορθάνοιχτο το ενδεχόμενο να αποχωρήσει από την Εθνική μετά το τουρνουά. Όχι με βαρύγδουπες δηλώσεις. Όχι με θεατρινισμούς. Αλλά με την ψυχραιμία ενός ανθρώπου που αρχίζει να ακούει περισσότερο το σώμα του και λιγότερο τον θόρυβο γύρω του.

«Οι πιθανότητες είναι μεγαλύτερες να μην συνεχίσω μετά από αυτό το τουρνουά παρά να συνεχίσω», είπε χαρακτηριστικά, δίνοντας ουσιαστικά το στίγμα της απόφασης που ωριμάζει μέσα του.

Και εδώ βρίσκεται η αλήθεια που κανένας μεγάλος αθλητής δεν μπορεί να αποφύγει. Όσο κι αν η κλάση μένει, όσο κι αν η εμπειρία μεγαλώνει, όσο κι αν το μυαλό διαβάζει το παιχνίδι πριν αυτό συμβεί, το σώμα κάποια στιγμή ζητά τον λογαριασμό. Ο Κουρτουά παραδέχθηκε πως τον τελευταίο ενάμιση χρόνο τα μικρά προβλήματα και οι τραυματισμοί έγιναν πιο συχνοί. Και για έναν τερματοφύλακα τέτοιου επιπέδου, κάθε λεπτομέρεια μετράει.

Τα διαλείμματα από τις υποχρεώσεις της Εθνικής δεν είναι πια πολυτέλεια. Είναι ανάγκη. Είναι χρόνος για ξεκούραση, αποκατάσταση, γυμναστήριο, σιωπηλή δουλειά μακριά από τα φώτα. Είναι το καύσιμο που χρειάζεται για να συνεχίσει μερικά ακόμα χρόνια σε κορυφαίο επίπεδο συλλόγων.

Η παρουσία της οικογένειάς του στο τουρνουά λέει κι αυτή τη δική της ιστορία. Δεν είναι απλώς μια συνοδεία. Είναι η αίσθηση πως μπορεί να ζουν όλοι μαζί τις τελευταίες μεγάλες στιγμές του Κουρτουά με το εθνόσημο στο στήθος.