Ντιέγκο Μαραντόνα: Το Mundial της ζωής του

Το ρολόι σημάδευε το 51ο λεπτό, όταν ο άσος της Νάπολι έκοψε από αριστερά, έκανε μια διαγώνια πάσα στον συμπαίκτη του Χόρχε Βαλδάνο και συνέχισε το σπριντ του προκειμένου να παίξουν το ένα-δύο.

Εν τέλει, η μπάλα έφτασε στο Στιβ Χοτζ, τον αριστερό μέσο των Άγγλων, ο οποίος είχε γυρίσει για να καλύψει και να «καθαρίσει» τη φάση, αντ’ αυτού όμως, έκανε ένα γύρισμα στην καρδιά της περιοχής της ομάδας του.

Σε εκείνο το σημείο βρέθηκε ο Μαραντόνα, όμως θεωρητικά δεν θα μπορούσε να κάνει πολλά από τη στιγμή που ο επερχόμενος Πίτερ Σίλτον ήταν 20 πόντους ψηλότερος.

Τότε, ο πονηρός Αργεντινός προέβη στην κίνηση που άλλαξε τον ρου της ιστορίας, καθώς έκανε το άλμα, έβαλε το αριστερό του χέρι και έσπρωξε την μπάλα στα δίχτυα.

Ο διαιτητής Αλί Μπιν Νασέρ πήγε προς τη σέντρα, συμπαίκτες και αντίπαλοι σάστισαν μέχρι να καταλάβουν τι συμβαίνει, ο Μαραντόνα άρχισε να το… απολαμβάνει.

«Ελάτε να πανηγυρίσουμε, αλλιώς ο διαιτητής δεν θα το μετρήσει, θα καταλάβει ότι κάτι δεν πάει καλά», αποκάλυψε αργότερα ο ίδιος ότι είπε στους συμπαίκτες του, τη στιγμή που οι Άγγλοι διαμαρτύρονταν στον Τυνήσιο.

Η ιστορία είχε ήδη αρχίσει να γράφεται. Οι Αργεντινοί εκστασιασμένοι πανηγύριζαν. Ίσως τους άρεσε έτσι ακόμα πιο πολύ. Ήθελαν νίκη με κάθε κόστος, να πονέσουν τους Άγγλους για όλα τα δεινά που θεωρούσαν ότι τους είχαν προκαλέσει.

Ο τρόπος το έκανε πιο γλυκό γι’ αυτούς. Ήταν η απάντηση στην αδικία που είχαν βιώσει, τόσο στο ποδόσφαιρο όσο και στο πολιτικό επίπεδο. Το απόλυτο ξέσπασμα.

Φυσικά καμία τύψη από τον Μαραντόνα, όπως παραδέχτηκε σε δηλώσεις του: «Αν και πριν τον αγώνα λέγαμε ότι το ποδόσφαιρο δεν έχει σχέση με τον Πόλεμο των Φόκλαντ, εντούτοις ξέραμε ότι εκεί είχαν σκοτωθεί συμπατριώτες μας. Τους σκότωναν σαν πουλιά. Ήταν η εκδίκησή μας και γι’ αυτούς».

Ήταν στα μάτια των Αργεντινών ένα είδος Θείας Δίκης, μια ηδονική εκδίκηση, ένα γκολ που έγραψε ιστορία και άνοιξε το δρόμο για την πρόκριση.

Η συνέχεια γνωστή με το «γκολ του αιώνα» από τον ίδιο τον «Πίμπε ντε Όρο», προτού ο Γκάρι Λίνεκερ διαμορφώσει το τελικό 2-1. Οι Αργεντινοί στα ημιτελικά και κατόπιν παγκόσμιοι πρωταθλητές, οι Άγγλοι… σπίτια τους.

«Το γκολ αυτό μπήκε λίγο από το κεφάλι του Μαραντόνα και λίγο από το χέρι του Θεού. Έτσι καθιερώθηκε ως το «χέρι του Θεού». Το έχει πει ο ίδιος…

Πήρε την μπάλα πίσω από τον χώρο του κέντρου, τρία λεπτά μετά το μη νόμιμο γκολ του, ξεκίνησε την επέλαση προς την αντίπαλη εστία, αποφεύγοντας τέσσερις παίκτες της Αγγλίας: τον Πίτερ Μπέρντσλεϊ, τον Πίτερ Ριντ, τον Τέρι Μπάτσερ (δύο φορές) και τον Τέρι Φένγουικ.

Αφού έφτασε απέναντι από τον Πίτερ Σέλτον, τον απέφυγε κι αυτόν, «φύσηξε» την μπάλα στην ανυπεράσπιστη εστία και διπλασίασε το προβάδισμα της Αργεντινής.

«Ήθελα να πασάρω στον Βαλδάνο, αλλά ξαφνικά με έκλεισαν και δεν είχα τον χώρο να πασάρω. Έπρεπε να συνεχίσω μόνος μου και να τελειώσω τη φάση», έχει πει.

Εξήρε, βέβαια, και το fair play των Άγγλων που δεν τον σταμάτησαν με αντιαθλητικό τρόπο: «Δεν πιστεύω ότι θα τα κατάφερνα κόντρα σε άλλο αντίπαλο, γιατί συνήθως με χτυπούν προκειμένου να με ρίξουν κάτω. Είναι ίσως η πιο ευγενής ομάδα».

Βέλγιο, Γερμανία… Κύπελλο

Ύστερα από τη ραψωδία κόντρα στην Αγγλία, ο Ντιέγκο Μαραντόνα και η παρέα του κλήθηκαν να ξεπεράσουν το εμπόδιο του Βελγίου στην ημιτελική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου.

Δύο γκολ έβαλε ο θρύλος του ποδοσφαίρου, 2-0 νίκησε η Αργεντινή, με το δεύτερο να θυμίζει σε εκτέλεση το ανεπανάληπτο σλάλομ του προηγούμενου ματς.

Και τώρα η ώρα της Δυτικής Γερμανίας, 29 Ιουνίου του 1986, γήπεδο Αζτέκας.

Μπράουν και Βαλντάνο δίνουν ισχυρό προβάδισμα στην «αλμπιστελέστε», αλλά οι Ρουμενίγκε και Φέλερ φέρνουν το ματς στα ίσα.

Ο Ντιέγκο Μαραντόνα δεν έπιασε την απόδοση των προηγούμενων αγώνων. Τι σημασία είχε; Μία υπέροχη μπαλιά του αρκούσε για να αναλάβει δράση ο Μπουρουτσάγκα, ο οποίος έγραψε το τελικό 3-2.

Εκεί αναλαμβάνει δράση ο Μαραντόνα ο οποίος με υπέροχη μπαλιά τροφοδοτεί τον Μπουρουσάγα που κάνει το σλάλομ, προλαβαίνει τον Σουμάχερ στην έξοδο και γράφει το 3-2. Η Αργεντινή του Ντιέγκο είναι πια Πρωταθλήτρια Κόσμου!

***

Αντί επιλόγου τα λόγια του Αργεντινού εκφωνητή Βίκτορ Ούγκο Μοράλες, κατά τη μετάδοση του «γκολ του αιώνα» απέναντι στην Αγγλία: «Μαραντόνα με την μπάλα, δύο παίκτες πάνω του. Ο Μαραντόνα ελέγχει την μπάλα, κατεβαίνει από τα δεξιά η διάνοια του παγκοσμίου ποδοσφαίρου, αφήνει τα πλάγια, πάει κατά μέτωπο και θα την πασάρει στον Μπουρουτσάγκα…

Ακόμα Μαραντόνα, Διάνοια. Διάνοια, διάνοια. Εκεί, εκεί, εκεί, εκεί, εκεί, εκεί! ΓΚΟΟΟΛ! ΓΚΟΟΟΛ! Θέλω να κλάψω, ω Θεέ μου, τι γκολ! Ντιέγκολ! Ντιέγκολ! Μαραντόνα! Θέλω να κλάψω! Συγχωρέστε με! Ο Μαραντόνα σε ένα αξέχαστο σπριντ στην καλύτερη φάση όλων των εποχών. Aπό ποιον πλανήτη ήρθες για να αφήσεις τόσους Άγγλους πίσω, από ποιον πλανήτη ήρθες, ώστε η χώρα να γίνει μια γροθιά κλαίγοντας;

Αργεντινή 2, Αγγλία 0. Ντιέγκολ, Ντιέγκολ. Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα! Ευχαριστούμε, Θεέ, για το ποδόσφαιρο, για τον Μαραντόνα, γι’ αυτά τα δάκρυα, γι’ αυτήν την Αργεντινή. Αργεντινή 2, Αγγλία 0».

ΑΝΤΙΟ ΝΤΙΕΓΚΟ ΑΡΜΑΝΤΟ ΜΑΡΑΝΤΟΝΑ – ΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΔΕΝ ΘΑ ΣΕ ΞΕΧΑΣΕΙ ΠΟΤΕ