Super League: Το μοντέλο που μπορεί να φέρει η Deloitte
Η κεντρική διαχείριση οδηγεί σε υβριδική μοιρασιά εσόδων.
Η απόφαση της Super League να αναθέσει στην Deloitte τη μελέτη για την κεντρική διαχείριση δεν είναι απλώς ένας τρόπος να κερδηθεί χρόνος. Το «διά 14» του Γιάννη Αλαφούζου δεν πέρασε, όμως ούτε η ιδέα της κοινής πώλησης των τηλεοπτικών δικαιωμάτων μπήκε στο συρτάρι.
Εδώ βρίσκεται και η επόμενη κίνηση. Η Deloitte δύσκολα θα καταλήξει σε μοντέλο όπου Ολυμπιακός, Παναθηναϊκός, ΑΕΚ, ΠΑΟΚ και οι μικρότερες ΠΑΕ θα εισπράττουν ακριβώς τα ίδια. Οι αντιδράσεις των μεγάλων έχουν ήδη δείξει ότι ένα τέτοιο σχέδιο δεν μπορεί να πάρει τις απαιτούμενες ψήφους.
Ο δρόμος οδηγεί σε υβριδική μοιρασιά: ένα σημαντικό κομμάτι των εσόδων ισόποσα σε όλες τις ομάδες και το υπόλοιπο με κριτήρια όπως βαθμολογική θέση, τηλεοπτική απήχηση, εμπορικότητα και πιθανότατα συμμετοχή του κόσμου. Αντίστοιχη λογική χρησιμοποιούν ήδη μεγάλα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα, χωρίς να εξισώνουν πλήρως τα έσοδα όλων των συλλόγων.
Αυτό είναι και το σημείο στο οποίο μπορεί τελικά να υπάρξει συμφωνία. Οι μικρότεροι θα εξασφαλίσουν μεγαλύτερη σταθερή βάση εσόδων, ενώ οι ισχυροί θα συνεχίσουν να αμείβονται περισσότερο για το μέγεθος και την αγωνιστική τους παρουσία. Η πραγματική εξέλιξη λοιπόν δεν θα είναι η επιστροφή στην κεντρική διαχείριση. Θα είναι η δημιουργία για πρώτη φορά ενός μόνιμου ελληνικού μοντέλου κατανομής, πιθανότατα από τον επόμενο τηλεοπτικό κύκλο, και όχι μια προσωρινή συμφωνία μεταξύ των ιδιοκτητών.
