Τόκιο 1940: Τα μέτρα για τους Ολυμπιακούς Αγώνες που δεν έγιναν

Το Τόκιο είχε αναλάβει τη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων του 1940 και οι Ιάπωνες είχαν μεγαλεπήβολα σχέδια ώστε να μείνουν στην ιστορία.

Αμέσως μόλις ολοκληρώθηκαν οι Ολυμπιακοί Αγώνες στο Βερολίνο, το 1936, το Τόκιο πήρε σειρά. Οι Ιάπωνες είχαν «ζηλέψει» τη διοργάνωση της ναζιστικής Γερμανίας και υπόσχονταν ότι θα «απαντούσαν» με εντυπωσιακό τρόπο. Η κατεύθυνση που δόθηκε απ’ άκρη σε άκρη σε όλη την Ιαπωνία, ήταν ξεκάθαρη: «Θα ξεπεράσουμε τους Γερμανούς, οι δικοί μας αγώνες θα μείνουν στην ιστορία».

Για το λόγο αυτό, οργανωτικοί και πειθαρχημένοι από τη φύση τους οι Ιάπωνες απλώθηκαν σε όλη τη χώρα ώστε η διοργάνωση στο Τόκιο το 1940 να μείνει στην ιστορία. Με πλάνο για όλα… Από την εξολόθρευση εντόμων μέχρι την εκμάθηση της Ιλιάδας και της Οδύσσειας. Ακόμα και ελληνικών σε Πανεπιστήμια της χώρας. Για κλείσιμο των οίκων ανοχής κι άλλα πολλά…

Και βέβαια με τους πολίτες στο πλευρό τους. Μεροκαματιάρηδες προσέφεραν το 20% του ημερομισθίου τους υπέρ του Κράτους προκειμένου να συμβάλλουν στην επιτυχημένη διοργάνωση.

Επιχειρηματίες έκαναν χαρακίρι επειδή το Κράτος δε δέχθηκε την προσφορά τους! Η χώρα από το 1936 βρισκόταν σε «πυρετό προετοιμασίας». Όλος ο κόσμος πίστευε ότι στο Τόκιο θα έβλεπε τους καλύτερους Ολυμπιακούς Αγώνες που είχαν γίνει ποτέ.

Όμως η μοίρα έπαιξε άσχημο παιχνίδι… Όχι στο Τόκιο. Στον πλανήτη. Στην ανθρωπότητα.

Η έναρξη του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου έβαλε σε δοκιμασία την ανθρωπότητα. Γράφτηκε τραγωδία. Και φυσικά οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 1940 ματαιώθηκαν.

Κι επειδή πάντα υπάρχουν τρομερές συμπτώσεις, 80 χρόνια μετά, αναβλήθηκαν οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 2020. Πάλι του Τόκιο… Τουλάχιστον μετατέθηκαν για το 2021. Δε ματαιώθηκαν. Διότι η πανδημία του COVID-19 έβαλε σε νέα δοκιμασία την ανθρωπότητα.

Πάντως στην εφημερίδα ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ του 1936 διαβάσαμε ένα πολύ μεγάλο ρεπορτάζ για τις προετοιμασίες των Ολυμπιακών Αγώνων του 1940. Για τα μέτρα που είχαν ληφθεί. Για το πρόγραμμα και το πλάνο των Ιαπώνων. Κι αξίζει να τα διαβάσετε, με τη συνέχεια της ιστορίας στο nikosgrafei.blogspot.com