Ο σκληρός και όμορφος Απρίλης του Ντούσαν

Ο Απρίλης είναι ο μήνας ο σκληρός. Δεν χρειάζεται να διαβάζει κανείς Τ.Σ. Έλιοτ για να το διαπιστώσει. Ο Απρίλης είναι ο καθοριστικός μήνας για τον Ντούσαν Σάκοτα. Δείτε την ιστορία του και θα καταλάβετε.

Στις 22 Απριλίου 1986 γεννήθηκε, στις 25 Απριλίου 2010 είδε τη ζωή του να λοξοδρομεί και το «μαύρο» κενό να ορθώνεται εμπρός του. Και στις 4 Απριλίου 2018 έγινε ο πρωταγωνιστής της ΑΕΚ στο δρόμο για το φάιναλ φορ του Champions League.

Ποια μοίρα ορίζει, άραγε, την πορεία ενός ανθρώπου; Πώς γίνεται ένας συγκεκριμένος μήνας να παίζει περίεργη παρτίδα στο πεπρωμένο του; Λες και όλοι οι υπόλοιποι υπάρχουν για να υποσημειώνουν τη σημασία του ενός. Ο Απρίλης είναι ο μήνας της γέννησης και της αναγέννησης για τον αρχηγό της Ένωσης.

Από τις φασκιές που τον έντυνε η μάνα του στο Βελιγράδι έως το νέκταρ που γεύτηκε το βράδυ της Μ. Τετάρτης στη Γαλλία, η απόσταση είναι τόσο μικρή και τόσο μεγάλη όσο η μικροϊστορία ενός ανθρώπου - εν προκειμένω ενός αθλητή.

Στα 31 του, πλέον, ο Ντούσαν δεν είναι το αμούστακο 17χρονο που πήγε στον Παναθηναϊκό και έπεσε, αίφνης, στα βαθιά. Τότε οι κακές γλώσσες έλεγαν πως ο Ομπράντοβιτς τον επέλεξε με... βύσμα λόγω του πατέρα του, Ντράγκαν Σάκοτα.

Δεν είναι καν ο άνθρωπος που πάλεψε σθεναρά με την κακοτυχία και τη νίκησε. Στις 25 Απριλίου 2010, την περίοδο που αγωνιζόταν στο Πέζαρο, του έστησε καρτέρι ο Χάρος. Ακούγεται βαρύγδουπο, αλλά όταν οι γιατροί σου δίνουν 15% πιθανότητες να ζήσεις και 85% να «αποχαιρετήσεις», τότε πώς αλλιώς μπορείς να χαρακτηρίσεις αυτό το συναπάντημα;

Κόντρα στην Τέραμο, ο Ντούσαν δέχεται ένα άτσαλο σκριν από τον Πέπε Ποέτα. Μια κλασική φάση σε αγώνα μπάσκετ μετατράπηκε σε αγώνα ζωής και θανάτου. Η αγκωνιά που δέχθηκε αποδείχθηκε εξόχως επικίνδυνη. Διακομίστηκε στο νοσοκομείου όπου του διαγνώστηκε έκρηξη του δωδεκαδάχτυλου και σηψαιμία. Οι γιατροί τον έριξαν σε φαρμακολογικό κώμα, σε μια προσπάθεια να δώσουν στον οργανισμό του μια ευκαιρία να αντιδράσει. Ακολουθεί εσωτερική αιμορραγία και οι θεράποντες ιατροί δηλώνουν ευθαρσώς ότι με κομμένο ένα μέρος του παχέος εντέρου του και τις αρτηρίες του σε κατάσταση πνιγμού, είχε μόλις 15% πιθανότητες να ζήσει.

Δεν υπάρχει πιο σημαντικό τρίποντο από αυτό που έβαλε ο Ντούσαν Σάκοτα στη ζωή του. Ή, μάλλον, αυτή τη φορά το έργο της ευστοχίας το ανέλαβε η μοίρα. Δεν σηκώθηκε απλώς, δεν προσπάθησε να επουλώσει τις πληγές του και να βάλει τη ζωή του πάλι σε ράγες, αλλά μπήκε ξανά στο γήπεδο.

Άλλος στη θέση του θα επέλεγε την οδό της τίμιας, πλην αναγκαστικής, αποχώρησης από τους αγωνιστικούς χώρους. Ο Ντούσαν προτίμησε να το παλέψει. Ήταν μια απόφαση ζωής. Το μπάσκετ ήταν συνυφασμένο με το ζωή του. Γεννήθηκε σε μια οικογένεια όπου η πορτοκαλί μπάσκετ ήταν ταυτισμένη με την καθημερινότητά του. Ο πατέρας του, ο αδελφός του και φυσικά αυτός, αποτελούσαν μια τριάδα μπασκετικής συνάφειας μέσα στην οικογένεια.

Στη συνέντευξη που είχε παραχωρήσει στον συνάδελφο Κώστα Σωτηρίου και την εφημερίδα το «Βήμα» είχε πει ο Ντούσαν για εκείνη την περίοδο: «Εκείνη την ημέρα είναι σαν να γιορτάζω τα γενέθλιά μου! Αναγεννήθηκα σωματικά και ψυχικά! Σωματικά γιατί, βλέποντας τους χειρουργούς να σου ανοίγουν το στομάχι δύο φορές, όπως συμβαίνει με τα καλώδια μιας μηχανής στο συνεργείο, ουσιαστικά μοιάζεις με μωρό, που γεννιέται. Ο οργανισμός σου σταματάει να λειτουργεί και όταν γίνεται η επανεκκίνηση, όλα συμβαίνουν για πρώτη φορά. Τρως για πρώτη φορά, πίνεις νερό για πρώτη φορά, όλα γίνονται για πρώτη φορά. Και ψυχικά, γιατί πέρασα πολλά επί αρκετούς μήνες».

https://www.youtube.com/watch?v=ymAWXS-Vw1o

Ο Ντούσαν έκανε πολλές διαδρομές στην καριέρα του. Πουθενά δεν έδειξε να φτάσει στο peak των δυνατοτήτων του. Αλήθεια, ποιες ήταν αυτές; Πολλοί τον θεώρησαν υπερτιμημένο, άλλοι πως ο ίδιος δεν πίστεψε αρκετά στον εαυτό του. Υπάρχει η πιθανότητα, ο Σάκοτα να είναι ένας κλασικός slow starter: ένας παίκτης που έκανε το «μπαμ» ξεκινώντας, αλλά χρόνο με το χρόνο φόρτωνε εμπειρία και παραστάσεις.

Στα 31 του, ουδείς γνωρίζει αν θα μπορούσε να γίνει κάτι άλλο από αυτό που έγινε. Ή αυτό που έγινε ήταν αυτό που πραγματικά μπορούσε. Ακόμη κι έτσι, όμως, αυτή τη στιγμή βιώνει μια δεύτερη αγωνιστική αναγέννηση. Είναι αρχηγός στην ΑΕΚ, παίζει σε μια ομάδα που του προσφέρει κίνητρο, δείχνει να έχει βρει τα πατήματά του, οι συμπαίκτες του να τον αποδέχονται με σεβασμό και οι αντίπαλοί του να μην κάνουν το λάθος να τον υποτιμούν.

Ο Απρίλης που του φέρθηκε σκληρά τώρα τον αποζημιώνει. Δεν είναι καθόλου αμελητέο γεγονός. Ενδεχόμενα είναι ένα σημαδιακό γεγονός. Οι αθλητές, πάντως, τα σημάδια που εμφανίζονται στο διάβα τους δεν τα προσπερνούν. Το 2015, ο Σάκοτα είχε θέσει ως στόχο να κατακτήσει ένα τρόπαιο με την ΑΕΚ. Αυτό ήδη συνέβη με την κατάκτηση του Κυπέλλου Ελλάδας και μπορεί να ολοκληρωθεί με θαυμαστό τρόπο σε ευρωπαϊκό πεδίο πλέον.