Μιχάλης Γρηγορίου: Πρώτος στόχος να γεμίσουμε το Βικελίδης

Ο Μιχάλης Γρηγορίου δεν πήγε στον Άρη για να περάσει απαρατήρητος. Το είπε καθαρά, χωρίς υπεκφυγές και χωρίς να κρυφτεί πίσω από γενικόλογες υποσχέσεις. Θέλει να φτιάξει έναν Άρη που θα ξαναφέρει τον κόσμο στο «Κλεάνθης Βικελίδης». Όχι με λόγια. Με ποδόσφαιρο. Με εικόνα. Με πίστη. Με μία ομάδα που θα κάνει τον φίλαθλο να νιώσει ότι αξίζει να επιστρέψει στην κερκίδα.

Στην πρώτη του μεγάλη συνέντευξη ως προπονητής του Άρη στους ΛΕΓΩBALLS, ο Έλληνας τεχνικός άνοιξε τα χαρτιά του και έδειξε πως καταλαβαίνει πολύ καλά πού έχει έρθει. Ο Άρης δεν είναι μια ομάδα που μπορεί να πορεύεται με τη λογική του «να πάρουμε κάτι και βλέπουμε». Ο Γρηγορίου το είπε με τον πιο καθαρό τρόπο: ο κόσμος και η ιστορία του Άρη δεν ενδιαφέρονται για μια ομάδα που «κλέβει» αποτελέσματα. Θέλουν ποδόσφαιρο. Θέλουν ένταση. Θέλουν επιθετική νοοτροπία. Θέλουν να βλέπουν μια ομάδα που παίζει σαν μεγάλη.

Αυτό είναι και το μεγάλο στοίχημα. Όχι μόνο να έρθουν νίκες, αλλά να έρθουν με τρόπο που θα ξαναχτίσει σχέση εμπιστοσύνης. Ο Γρηγορίου μίλησε για πίεση ψηλά, για ανάκτηση της μπάλας στο πρώτο τρίτο του αντιπάλου, για κατοχή, κυκλοφορία και δημιουργία φάσεων. Με απλά λόγια, περιέγραψε έναν Άρη που δεν θα περιμένει πίσω από την μπάλα, αλλά θα μπαίνει στο γήπεδο για να επιβληθεί.

Η πιο δυνατή του φράση, όμως, ήταν άλλη: «Μου αρέσει η πίεση». Στον Άρη, αυτή η κουβέντα έχει σημασία. Γιατί η πίεση δεν είναι θεωρητική. Είναι καθημερινή. Είναι στο γήπεδο, στα αποδυτήρια, στον κόσμο, στην πόλη, στην απαίτηση. Και όποιος δεν την αντέχει, δεν μπορεί να σταθεί. Ο Γρηγορίου δεν είπε απλώς ότι την αντέχει. Είπε ότι τη θέλει.

Μίλησε και για δικαιοσύνη στα αποδυτήρια, ένα στοιχείο που θεωρεί θεμέλιο για κάθε ομάδα. Από τη Ρεάλ Μαδρίτης μέχρι το τοπικό, όπως είπε, ο προπονητής πρέπει να είναι δίκαιος. Εκεί πατάει η σχέση με τους παίκτες. Εκεί χτίζεται η εμπιστοσύνη. Εκεί μπορεί ένας ποδοσφαιριστής να αποδεχθεί ακόμη και δύσκολες αποφάσεις, όπως συνέβη με τον Λορέν Μορόν, για τον οποίο μίλησε με μεγάλο σεβασμό.

Ο Άρης μπαίνει σε μια σεζόν που δεν σηκώνει αδιαφορία. Ο Γρηγορίου ξέρει ότι η αμφισβήτηση υπήρχε και υπάρχει. Ξέρει ότι δεν κουβαλά το «βαρύ όνομα» που συχνά εντυπωσιάζει τον κόσμο. Όμως δείχνει να κουβαλά κάτι άλλο: καθαρό σχέδιο, αυτοπεποίθηση και επίγνωση του συλλόγου που ανέλαβε.

Το μήνυμά του είναι απλό. Αν γεμίσει το Βικελίδης, όλα τα υπόλοιπα μπορούν να ακολουθήσουν.

Γιατί στον Άρη, πριν από τους στόχους, υπάρχει πάντα η κερκίδα. Και αν αυτή ξαναζωντανέψει, τότε ο Άρης δεν θα έχει μόνο προπονητή. Θα έχει ξανά παλμό.