Γιατί η νίκη του Ολυμπιακού επί της Ζαλγκίρις ήταν δήλωση

Υπάρχουν νίκες που τον Απρίλιο μπορεί να μοιάζουν απλώς με ακόμη ένα αποτέλεσμα στην τελική βαθμολογία. Τη στιγμή που έρχονται, όμως, μπορούν να πουν πολλά για μία ομάδα. Και το διπλό του Ολυμπιακού απέναντι στη Ζαλγκίρις ανήκει σε αυτή την κατηγορία.

Πρώτα απ' όλα, επειδή ήρθε στο Κάουνας. Από τη Zalgirio Arena δεν πρόκειται να περάσουν πολλές ομάδες εύκολα. Οι Λιθουανοί έχουν ποιότητα, ένταση και μία έδρα που παραδοσιακά μετατρέπει κάθε παιχνίδι σε μάχη. Ο Ολυμπιακός πήγε εκεί και βρήκε τρόπο να φύγει με τη νίκη.

Και το έκανε έχοντας μία πολύ σημαντική απουσία. Ο Νίκολα Μιλουτίνοφ δεν ήταν διαθέσιμος σε ένα παιχνίδι όπου απέναντι υπήρχε ο θηριώδης Γιόνας Βαλαντσιούνας. Στα χαρτιά, δηλαδή, υπήρχε ένα πρόβλημα που θα μπορούσε να αποδειχθεί καθοριστικό.

Δεν αποδείχθηκε.

Ο Ντόντα Χολ μπορεί να τελείωσε το παιχνίδι με μόλις έναν πόντο, αλλά η συνεισφορά του δεν μετριέται από το συγκεκριμένο νούμερο. Έδωσε μάχες στην άμυνα, είχε τρία ριμπάουντ και τρεις ασίστ και κυρίως δεν επέτρεψε στον Ολυμπιακό να αισθανθεί ανυπεράσπιστος απέναντι στο μέγεθος του Βαλαντσιούνας. Σημαντική δουλειά έκανε και ο Εντζάι, προσφέροντας λύσεις εκεί όπου οι Πειραιώτες τις είχαν περισσότερο ανάγκη.

Αυτό, άλλωστε, αρχίζει να αποτελεί ένα από τα ενδιαφέροντα στοιχεία του φετινού Ολυμπιακού. Δεν χρειάζεται κάθε βράδυ τον ίδιο πρωταγωνιστή.

Ο Βεζένκοφ έκανε ξανά τη δουλειά του σε σκορ και ριμπάουντ. Ο Μοντέρο πρόσθεσε στους 15 πόντους του άλλες επτά ασίστ, δείχνοντας ότι αναλαμβάνει όλο και μεγαλύτερο κομμάτι της δημιουργίας. Γουόρντ και Ντόρσεϊ έδωσαν επίσης σκορ.

Και όταν ήρθε η στιγμή που το παιχνίδι έκαιγε, εμφανίστηκε ο Εβάν Φουρνιέ. Δύο μεγάλα τρίποντα στο φινάλε και μία ακόμη υπενθύμιση του λόγου για τον οποίο τέτοιοι παίκτες αποκτούν ακόμη μεγαλύτερη αξία όταν η μπάλα βαραίνει.

Εδώ βρίσκεται και το τρίτο στοιχείο που κάνει το αποτέλεσμα σημαντικό. Ο Ολυμπιακός βρέθηκε ξανά σε παιχνίδι που κρίθηκε στις τελευταίες κατοχές και το πήρε. Τόσο νωρίς στη σεζόν, η ικανότητα μίας ομάδας να παραμένει καθαρή όταν το ματς πηγαίνει στην κόψη του ξυραφιού είναι ίσως σημαντικότερη ακόμη και από την ίδια τη νίκη.

Προφανώς θα έρθουν ήττες και βραδιές στις οποίες τίποτα δεν θα λειτουργεί. Η EuroLeague δεν επιτρέπει διαφορετικά. Αυτό που μπορείς όμως να διαβάσεις από τώρα είναι ο χαρακτήρας.

Χωρίς Μιλουτίνοφ. Σε μία από τις έδρες όπου πολλοί θα αφήσουν βαθμούς. Απέναντι σε έναν Βαλαντσιούνας που δημιουργούσε τεράστιο πρόβλημα στα χαρτιά. Και με το παιχνίδι να κρίνεται ξανά στο τέλος.

Ο Ολυμπιακός βρήκε τρόπο. Και γι' αυτό το Κάουνας ήταν κάτι περισσότερο από ένα απλό διπλό.