Να μην απαξιώσουμε την Εθνική που έφερε μετάλλιο μετά από 16 χρόνια;

Απογοητευτικές οι εμφανίσεις που έκανε η Εθνική Ελλάδας μπάσκετ στα ματς με Ρουμανία και Πορτογαλία. Ασκείται δριμεία κριτική για την εικόνα της ομάδας του Βασίλη Σπανούλη. Δικαίως. Από την κριτική μέχρι την απαξίωση για μια ομάδα που έφερε μετάλλιο μετά από 16 χρόνια όμως, υπάρχει απόσταση.

Πράγματι, η εικόνα της Ελλάδας ήταν αποκαρδιωτική. Ειδικά στην αναμέτρηση με την Πορτογαλία, η απόδοση ήταν ντροπιαστική. Με τη Ρουμανία έχασε δικό της παιχνίδι η Ελλάδα. Αλλά η ουσία είναι πως έχασε και τα δύο, δεν έπαιξε καθόλου καλά και έμπλεξε. Θα χρειαστεί στη συνέχεια να… πατήσει γκάζι και να ιδρώσει αρκετά για να προκριθεί.

Ομοσπονδία και προπονητής έχουν ακούσει από το βράδυ της Κυριακής τα εξ΄ αμάξης. Η κοινή λεκτική συνισταμένη όσων επιτίθενται σε αυτούς που έφεραν μετάλλιο μετά από 16 χρόνια λιγότερο από ένα χρόνο (ας το γράφουμε συνέχεια, να μην ξεχνιόμαστε), είναι η «κατάντια». Πολύ «βαριά» κουβέντα όταν στο κάδρο αυτών υπάρχει ο Βασίλης Σπανούλης.

Ο ομοσπονδιακός τεχνικός δεν έχει να αποδείξει τίποτε και σε κανέναν. Υπάρχει μια άκρως πετυχημένη παρουσία στο προηγούμενο Eurobasket και θα δείξει η συνέχεια τα υπόλοιπα. Τι εννοούμε «θα δείξει η συνέχεια…»; Αν η Εθνική Ελλάδας προκριθεί ή αποκλειστεί. Εν προκειμένω θα καταδείξει το τελικό αποτέλεσμα αν θα μιλάμε για αποτυχία ή όχι.

Διότι, αν τελικά προκριθεί η Εθνική Ελλάδας μπάσκετ στα τελικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου, θα βγει κανείς να ζητήσει συγγνώμη; Ασφαλώς και όχι. Οι ίδιοι άνθρωποι που σήμερα απορούν που βρίσκονται ο Γουόκαπ ή ο Μήτογλου, όταν αυτοί θα παίξουν θα λένε πως «χρειάστηκε να έρθουν οι της πρώτης γραμμής για να έρθει η πρόκριση, που από μόνη της δεν λέει και τίποτε». Κρατήστε το.

Ο Βασίλης Σπανούλης προφανώς και εκτίμησε λάθος την κατάσταση. Πάλι εκ του αποτελέσματος κρίνοντας. Ωστόσο, αυτή είναι η πραγματικότητα. Θεωρούσε δεδομένο πως μία νίκη σε αυτά τα δύο παιχνίδια θα έρθει και ούτε γάτα, ούτε ζημιά. Ήταν και δική του απόφαση να αφήσει εκτός τους πρωτοκλασάτους παίκτες. Μια πρακτική που δεν είναι απλά ελληνική, ακολουθείτε από πολλές εθνικές ομάδες.

Στα επόμενα «παράθυρα» η σύνθεση της Ελλάδας θα είναι κανονική, ή έστω πολύ πιο κανονική. Και όσο δύσκολα κι αν είναι τα ματς με Ισπανία, με Ουκρανία και γεωργία (όλα μέσα – έξω), η ομάδα του Βασίλη Σπανούλη είναι σε θέση να κάνει αυτό που πρέπει και να είναι το Κατάρ το επόμενο καλοκαίρι.

Τώρα, πως μια κακή εκτίμηση στη διαχείριση αγώνων από παίκτες και προπονητή παρουσιάζεται ως έγκλημα καθοσιώσεως, είναι απορίας άξιο. Πίσω έχει η αχλάδα την ουρά όμως…