Νταντάδες της γειτονιάς: Όλα όσα πρέπει να ξέρουν οι γονείς
Το πρόγραμμα «Νταντάδες της γειτονιάς» επεκτείνεται σε όλη την Ελλάδα και στηρίζει οικογένειες με παιδιά από 2 μηνών έως 2,5 ετών. Ποια ποσά δικαιούνται οι μητέρες, ποιοι μπορούν να γίνουν επιμελητές και τι αλλάζει με τα δικαιολογητικά.
Σε μια χώρα όπου η οικογένεια καλείται να γίνει ταυτόχρονα βρεφονηπιακός σταθμός, οικονομικό αποκούμπι, ψυχολογική στήριξη και δίχτυ ασφαλείας για κάθε νέο γονιό, κάθε μέτρο που αγγίζει τη φροντίδα των παιδιών αποκτά ιδιαίτερη σημασία.
Το πρόγραμμα «Νταντάδες της γειτονιάς» έρχεται ακριβώς σε αυτό το δύσκολο σημείο της καθημερινότητας: εκεί όπου μια μητέρα πρέπει να επιστρέψει στη δουλειά, μια οικογένεια ψάχνει αξιόπιστη φροντίδα για το μωρό της και οι οικονομικές αντοχές δεν περισσεύουν.
Σύμφωνα με όσα υπενθυμίστηκαν για το πρόγραμμα, δικαιούται να κάνει χρήση κάθε μητέρα που έχει παιδί από 2 μηνών έως 2,5 ετών, προκειμένου να απασχολήσει επιμελητή ή επιμελήτρια για τη φροντίδα του παιδιού.
Το ποσό της ενίσχυσης διαμορφώνεται ανάλογα με την εργασιακή κατάσταση της μητέρας. Για πλήρη απασχόληση, η μητέρα μπορεί να λάβει 500 ευρώ. Για μερική απασχόληση, το ποσό είναι 300 ευρώ. Το ίδιο ποσό, δηλαδή 300 ευρώ, προβλέπεται και για φοιτήτριες μητέρες, ενώ άνεργες μητέρες μπορούν να λάβουν 300 ευρώ για τρεις μήνες, ώστε να έχουν χρόνο να αναζητήσουν εργασία.
Και εδώ βρίσκεται ένα από τα πιο πρακτικά και ανθρώπινα σημεία του προγράμματος: τον ρόλο του επιμελητή μπορεί να αναλάβει και ο παππούς ή η γιαγιά.
Σε μια ελληνική οικογένεια όπου οι παππούδες και οι γιαγιάδες συχνά σηκώνουν αθόρυβα τεράστιο βάρος, το να αναγνωρίζεται θεσμικά αυτή η φροντίδα δεν είναι λεπτομέρεια. Είναι μια παραδοχή της πραγματικότητας. Γιατί σε χιλιάδες σπίτια, πριν ακόμα έρθει το κράτος να οργανώσει κάποιο πρόγραμμα, η γιαγιά και ο παππούς ήταν ήδη εκεί. Με το μπιμπερό, το καρότσι, το φαγητό, την αγωνία, τη διαθεσιμότητα.
Για τους παππούδες και τις γιαγιάδες υπάρχει μάλιστα και σημαντική διευκρίνιση σχετικά με τα εκπαιδευτικά προσόντα. Για όσους έχουν ολοκληρώσει την υποχρεωτική εκπαίδευση έως το 1980, ισχύει και το απολυτήριο Δημοτικού. Άρα δεν χρειάζεται να υπάρχει άγχος για ανθρώπους μεγαλύτερης ηλικίας που δεν διαθέτουν απολυτήριο Γυμνασίου.
Παράλληλα, αλλάζει και η διαδικασία σε ό,τι αφορά τα δικαιολογητικά για τους επιμελητές. Πιστοποιητικά που ζητούνταν από τα Πρωτοδικεία, όπως περί μη άσκησης ποινικής δίωξης και περί μη φυγόποινου ή φυγόδικου, αντικαθίστανται πλέον από δύο υπεύθυνες δηλώσεις μέσω gov.gr. Στη συνέχεια, ο απαραίτητος έλεγχος θα γίνεται υπηρεσιακά σε συνεργασία με τα Πρωτοδικεία.
Αυτό δεν είναι ασήμαντο. Γιατί σε κάθε κοινωνικό πρόγραμμα, το μεγαλύτερο εμπόδιο πολλές φορές δεν είναι η πρόθεση, αλλά η γραφειοκρατία. Ένα χαρτί που λείπει, μια ουρά σε υπηρεσία, ένα παράβολο, μια καθυστέρηση, μπορούν να αποθαρρύνουν ανθρώπους που πραγματικά έχουν ανάγκη να μπουν στη διαδικασία.
Μέχρι στιγμής, σύμφωνα με τα στοιχεία που αναφέρθηκαν, υπάρχουν 2.004 οριστικές υποβολές αιτήσεων από ενδιαφερόμενους επιμελητές, από τις οποίες έχουν ήδη εγκριθεί 1.061. Παράλληλα, 355 αιτήσεις γύρισαν πίσω επειδή δεν είχαν όλα τα απαραίτητα δικαιολογητικά, με τη δυνατότητα βέβαια οι ενδιαφερόμενοι να τα συμπληρώσουν.
Η πλατφόρμα για τους δικαιούχους έχει ανοίξει, ενώ ήδη εξετάζονται οι αιτήσεις ώστε οι γονείς να μπορούν σύντομα να επιλέξουν τον επιμελητή ή την επιμελήτρια που επιθυμούν.
Σημαντικό είναι και το εισοδηματικό πλαίσιο. Για οικογένεια με ένα παιδί, το ετήσιο ατομικό εισόδημα φτάνει έως τις 24.000 ευρώ. Για δύο παιδιά, έως τις 27.000 ευρώ. Για οικογένειες με τρία παιδιά και πάνω, δεν υπάρχει εισοδηματικό κριτήριο.
Το πρόγραμμα πλέον αφορά όλη την Ελλάδα και όχι μόνο μεγάλες πόλεις ή πιλοτικές περιοχές. Και αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία, γιατί η ανάγκη φύλαξης ενός παιδιού δεν υπάρχει μόνο στην Αθήνα ή στη Θεσσαλονίκη. Υπάρχει στο χωριό, στο νησί, στην επαρχιακή πόλη, στην οικογένεια που δεν έχει βρεφονηπιακό σταθμό δίπλα της ή δεν έχει κανέναν διαθέσιμο συγγενή.
Το ζητούμενο, βέβαια, είναι να λειτουργήσει σωστά. Να μη μείνει στα χαρτιά, να μη χαθεί σε πλατφόρμες, καθυστερήσεις και ατελείωτα δικαιολογητικά. Γιατί πίσω από κάθε αίτηση δεν υπάρχει ένας απλός αριθμός. Υπάρχει μια μητέρα που προσπαθεί να επιστρέψει στην εργασία της. Υπάρχει ένα μωρό που χρειάζεται ασφαλή φροντίδα. Υπάρχει μια οικογένεια που παλεύει να τα βγάλει πέρα.
