Ελλάδα: Γιατί φοβάται τον χρόνο η Τουρκία
Γιατί η Τουρκία βλέπει τον χρόνο να πιέζει καθώς η Ελλάδα εντάσσει FDI και δημιουργεί την «Ασπίδα του Αχιλλέα» με το Ισραήλ.
Η Άγκυρα βλέπει ένα παράθυρο ευκαιρίας να στενεύει στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Ο ελληνικός εξοπλιστικός σχεδιασμός περνά σταδιακά από τις παραγγελίες στην επιχειρησιακή πραγματικότητα και τα επόμενα χρόνια οι ισορροπίες αναμένεται να διαφοροποιηθούν αισθητά.
Κεντρικό ρόλο έχουν οι τέσσερις FDI. Η «Κίμων» έχει ήδη ενταχθεί στον ελληνικό στόλο ενώ ακολουθούν «Νέαρχος», «Φορμίων» και «Θεμιστοκλής». Με τους Aster 30, τα προηγμένα ραντάρ και τους αισθητήρες τους, οι νέες φρεγάτες δημιουργούν διαφορετικές δυνατότητες αεράμυνας περιοχής. Σε τρεις από τις τέσσερις προβλέπονται επίσης εκτοξευτές που μπορούν να υποστηρίξουν MdCN/SCALP Naval, προσθέτοντας στο Πολεμικό Ναυτικό δυνατότητα στρατηγικού πλήγματος από τη θάλασσα.
Το δεύτερο κομμάτι είναι η «Ασπίδα του Αχιλλέα». Η συμφωνία με το Ισραήλ, ύψους περίπου 3 δισ. ευρώ, δημιουργεί ένα πολυεπίπεδο πλέγμα απέναντι σε αεροσκάφη, πυραύλους, βαλλιστικές απειλές και drones. David’s Sling, Barak MX και SPYDER προβλέπεται να λειτουργούν μέσα σε ένα ενιαίο δίκτυο, με ορίζοντα πλήρους επιχειρησιακής ανάπτυξης περίπου το 2029.
Και υπάρχουν ακόμη τα Rafale, τα αναβαθμισμένα F-16 Viper και στη συνέχεια τα F-35. Το αποτέλεσμα είναι ότι προς το τέλος της δεκαετίας η Ελλάδα θα διαθέτει πολύ διαφορετικές δυνατότητες εντοπισμού, αεράμυνας και πλήγματος σε σχέση με σήμερα.
Εδώ βρίσκεται και η πίεση χρόνου για την Τουρκία. Η Άγκυρα γνωρίζει ότι όσο ολοκληρώνονται αυτά τα προγράμματα τόσο αυξάνεται το κόστος οποιασδήποτε προσπάθειας δημιουργίας τετελεσμένων.
Οι κινήσεις με NAVTEX, οι έρευνες κοντά στο Καστελλόριζο, η συζήτηση για τα θαλάσσια πάρκα και η επαναφορά της απαίτησης περί αποστρατιωτικοποίησης των ελληνικών νησιών εντάσσονται σε ένα περιβάλλον αυξανόμενης πίεσης. Η Τουρκία επιχειρεί να διατηρήσει ενεργές τις διεκδικήσεις της και να δοκιμάζει τα όρια αντίδρασης της Αθήνας.
Ιδιαίτερη βαρύτητα αποκτά παράλληλα η ελληνοϊσραηλινή στρατιωτική συνεργασία, την οποία η Άγκυρα παρακολουθεί στενά. Η Ελλάδα χτίζει ένα σύστημα στο οποίο FDI, μαχητικά, επίγεια αεράμυνα και προηγμένοι αισθητήρες θα λειτουργούν συμπληρωματικά.
Ο χρόνος λοιπόν αποκτά στρατηγική σημασία. Το 2029 η Ελλάδα θα είναι στρατιωτικά διαφορετική από την Ελλάδα του 2026 και αυτό αποτελεί μία από τις βασικές παραμέτρους που εξηγούν γιατί η Άγκυρα «τρέχει».
