Δημογραφικό: «Ανάσα» αύξησης γεννήσεων το 1ο τρίμηνο του 2026

Σταγόνα στον ωκεανό της δημογραφικής κρίσης, είναι η ανεπαίσθητη αύξηση στις γεννήσεις που καταγράφει η χώρα μας κατά το πρώτο τρίμηνο του 2026. Ωστόσο αξίζει να αναφερθεί ως γεγονός διότι κάθε εξέλιξη που αφορά αυτό το ζήτημα, κατά τη γνώμη μας θα έπρεπε να προβάλλεται παντού.

Το δημογραφικό πρόβλημα αποτελεί την πιο μεγάλη απειλή για την Ελλάδα και μέσα στο κλίμα πανωλεθρίας που κυριαρχεί, ακόμα και μια «σπίθα» ελπίδας είναι άξια λόγου. Τα νέα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ δείχνουν ότι κατά το πρώτο τρίμηνο του 2026, οι γεννήσεις στην Ελλάδα κατέγραψαν μια οριακή αύξηση της τάξεως του 0,4% σε σύγκριση με το αντίστοιχο χρονικό διάστημα του προηγούμενου έτους. Αυτή η αύξηση μεταφράζεται σε μόλις 57 επιπλέον γεννήσεις. Αλλά σε σχέση με την απόλυτη κατάρρευση των γεννήσεων που παρατηρείται τα τελευταία χρόνια, ακόμα και 57 περισσότερα μωράκια είναι αιτία για ένα μικρό χαμόγελο.

Ένα χαμόγελο που όμως δεν προβλέπεται να κρατήσει για πολύ, διότι η ελληνική πολιτεία απέχει τρομακτικά πολύ από την κατάλληλη διαχείριση του δημογραφικού. Το μείζον πρόβλημα παραμένει η αδυναμία των νέων ζευγαριών να ανταποκριθούν στις βασικές βιοτικές ανάγκες. Με τα ενοίκια στα ύψη, την ακρίβεια να εξανεμίζει τους μισθούς και την πλήρη απουσία ουσιαστικών στεγαστικών πολιτικών, η απόκτηση παιδιού έχει μετατραπεί σε δύσκολο τόλμημα, καθιστώντας τα όποια ημίμετρα της πολιτείας εντελώς αναποτελεσματικά.

Η απόφαση για γάμο ή απόκτηση παιδιού αναβάλλεται διαρκώς, μέχρις ότου οι νέοι φτάσουν σε ηλικίες όπου η βιολογική δυνατότητα στενεύει επικίνδυνα. Ο φόβος της οικονομικής αδυναμίας και η αβεβαιότητα για το αύριο λειτουργούν ως ανασταλτικός παράγοντας που τροφοδοτεί τον φαύλο κύκλο.

Τα πρόχειρα επιδοματικά «μπαλώματα» και τα επικοινωνιακού χαρακτήρα μέτρα δεν μπορούν να βάλουν κανένα φρένο στη δημογραφική κατάρρευση. Μόνο ένα μακροπρόθεσμο εθνικό σχέδιο με σημαντικά κίνητρα για τεκνογονία, μπορεί να αντιστρέψει την κατάσταση.

Η Ελλάδα δεν χρειάζεται περισσότερα… data centers, αλλά περισσότερους νέους στην επαρχία όπου θα έχουν χαμηλότερο κόστος στέγης, ποιοτικότερες συνθήκες ζωής, υποστηρικτικό περιβάλλον (όπως παππούδες κοντά για βοήθεια) και πεδίο επιχειρηματικότητας. Αλλά για να γίνει αυτό θα πρέπει η κυβέρνηση να πάψει να ερημώνει την επαρχία από υποδομές, όπως πράττει μέχρι τώρα.