Γιατί δεν υπήρξε ποτέ τελικός στο Μουντιάλ του 1950
Ο τελικός που στην πραγματικότητα δεν ήταν ποτέ τελικός
Το Βραζιλία–Ουρουγουάη του 1950 έχει μείνει στην ιστορία ως ένας από τους μεγαλύτερους τελικούς Παγκοσμίου Κυπέλλου. Μόνο που, τεχνικά, τελικός δεν έγινε ποτέ.
Το Μουντιάλ επέστρεψε εκείνη τη χρονιά έπειτα από διακοπή 12 ετών λόγω του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και είχε μια μορφή που δεν επαναλήφθηκε ποτέ. Οι 13 ομάδες χωρίστηκαν αρχικά σε ομίλους και οι τέσσερις νικητές –Βραζιλία, Ουρουγουάη, Ισπανία και Σουηδία– πέρασαν σε έναν νέο όμιλο. Πρωταθλήτρια θα ήταν απλώς η ομάδα που θα τερμάτιζε πρώτη.
Η επιλογή του συστήματος είχε και οικονομική λογική. Οι Βραζιλιάνοι διοργανωτές ήθελαν περισσότερους αγώνες και περισσότερα εισιτήρια αντί για ένα σύντομο νοκ άουτ τουρνουά.
Η ιστορία όμως έστησε μόνη της έναν «τελικό».
Πριν από την τελευταία αγωνιστική, μόνο Βραζιλία και Ουρουγουάη μπορούσαν ουσιαστικά να κατακτήσουν το τρόπαιο. Οι Βραζιλιάνοι χρειάζονταν απλώς ισοπαλία. Η Ουρουγουάη μόνο νίκη.
Στις 16 Ιουλίου, μπροστά σε επίσημα 173.850 θεατές στο Μαρακανά, η Βραζιλία προηγήθηκε με τον Φριασά. Ο Σκιαφίνο ισοφάρισε και στο 79' ο Αλσίδες Γκίτζια έκανε το 2-1.
Έτσι γεννήθηκε το «Maracanazo».
Το παράδοξο είναι υπέροχο: το μοναδικό Μουντιάλ χωρίς πραγματικό τελικό μάς χάρισε έναν αγώνα που η ιστορία θυμάται περισσότερο από τους περισσότερους τελικούς.
