Καταρρέει κυριολεκτικά το ΕΣΥ: Έπεσε η ψευδοροφή στο Θριάσιο – Από θαύμα δεν χτύπησε κανείς – Οργή από τους εργαζόμενους

Την ώρα που ο υπουργός Υγείας διαπρέπει στο να κόβει… κορδέλες σε νέα τμήματα νοσοκομείων με τραγικές ελλείψεις προσωπικού, οι κυρίως δομές καταρρέουν κυριολεκτικά λόγω της ανύπαρκτης συντήρησης τους. Πέρα από τα ασανσέρ που παρουσιάζουν επικίνδυνες βλάβες, οι φορολογούμενοι πολίτες βλέπουν και… ταβάνια να πέφτουν.

Σοκ προκάλεσε η κατάρρευση τμήματος της ψευδοροφής στο Θριάσιο νοσοκομείο, εντός της Παθολογικής Κλινικής μάλιστα, που αποτελεί πτέρυγα αιχμής. Από θαύμα δεν υπήρξαν τραυματισμοί, καθώς τα μπάζα έπεσαν σε κοινόχρηστο χώρο την ώρα που κινούνταν εκεί ασθενείς, συνοδοί και ιατρονοσηλευτικό προσωπικό. Οι χοντρές γυψοσανίδες και οι μεταλλικοί σκελετοί που έπεσαν, θα μπορούσαν κάλλιστα να προξενήσουν τα χειρότερα αν τύχαινε να περνά από κάτω κάποιος άνθρωπος.

Φαίνεται ότι στην Ελλάδα του 2026, τα δημόσια νοσοκομεία πέρα από το να λύνουν προβλήματα υγείας, ενδέχεται και να τα… προκαλούν! Αιτία είναι φυσικά οι τραγικά χαμηλοί πόροι για τη δημόσια υγεία, που έχουν ως αποτέλεσμα την ελλιπέστατη συντήρηση των κτιριακών εγκαταστάσεων.

Στον τεχνικό έλεγχο που έγινε στο Θριάσιο, διαπιστώθηκε διαρροή υδάτων ή συσσωρευμένη υγρασία που είχε ως αποτέλεσμα να αλλοιώσει τα υλικά στερέωσης και να προκύψει η κατάρρευση. Όπως ήταν λογικό, η Ένωση Νοσοκομειακών Ιατρών και των συνδικαλιστικών φορέων του νοσοκομείου, κατήγγειλαν οργισμένοι το καθεστώς υποχρηματοδότησης που μετατρέπει τα νοσοκομεία σε… ερείπια. Οι φορολογούμενοι πολίτες πληρώνουν μια ζωή εισφορές για ένα αξιοπρεπές σύστημα υγείας και αντ’ αυτού βλέπουν την «ανάπτυξη» να τους έρχεται… κατακέφαλα.

Οι εργαζόμενοι ζητούν από τη διοίκηση του νοσοκομείου και το Υπουργείο Υγείας την άμεση καταγραφή όλων των τεχνικών προβλημάτων, την εκκίνηση εκτεταμένων έργων αποκατάστασης και την αυστηροποίηση των προτύπων ασφαλείας στις δημόσιες δομές υγείας, ώστε να αποφευχθούν ανάλογα περιστατικά στο μέλλον. Το προσωπικό του Θριασίου κάνει λόγο για «ανεπαρκέστατη συντήρηση των κτιριακών υποδομών», για «χρόνια υποχρηματοδότηση των δημόσιων μονάδων υγείας» και για «επικίνδυνη υποστελεχωση της τεχνικής υπηρεσίας του νοσοκομείου όπου παραμένουν κενές το 48% των οργανικών θέσεων». Οι εργαζόμενοι έχουν καταγγείλει εδώ και χρόνια τα προβλήματα αλλά ουδείς ανταποκρίνεται.

Οι… κορδέλες μπορεί να προκαλούν τη φαινομενική εντύπωση «εκσυγχρονισμού», αλλά στον κύριο όγκο των νοσοκομείων που φτάνουν από 40 έως και 180 χρόνια «ζωής», εκεί φαίνεται συχνά το μέγεθος της εγκατάλειψης. Τα περιστατικά αποκόλλησης ψευδοροφής είναι πλέον συχνά, αφού παρόμοια ατυχήματα έχουν συμβεί στον Ερυθρό Σταυρό, στο νοσοκομείο Νίκαιας, στον Άγιο Δημήτριο Θεσσαλονίκης, στο Πανεπιστημιακό νοσοκομείο Αλεξανδρούπολης, στο Κρατικό Θεραπευτήριο Λέρου, στο Πανεπιστημιακό νοσοκομείο Λάρισας και στο ΠΑΓΝΗ του Ηρακλείου Κρήτης.

Αν σε ένα ιδιωτικό νοσοκομείο έπεφταν… ταβάνια, ο ιδιώτης θα είχε οδηγηθεί στον εισαγγελέα την ίδια στιγμή. Στη δημόσια υγεία όμως, μπορούν να γκρεμίζονται τα πάντα και να μην τρέχει… τίποτα, αφού οι «φυτευτές» διοικήσεις με την κάλυψη της κυβέρνησης, καλύπτουν συνεχώς τα ερείπια της υγείας…