Η ερωμένη του Κεμάλ: Η Ελληνίδα ηθοποιός Ζωζώ Νταλμάς που έγινε θρύλος πριν χαθεί στη λήθη

Υπάρχουν ζωές που δεν χωρούν σε ληξιαρχεία. Γράφονται σε καπνό, σε παλκοσένικα, σε σπασμένα ποτήρια και σε ιστορίες που μοιάζουν υπερβολικές, ακριβώς επειδή η πραγματικότητα φάνηκε φτωχή για να τις αντέξει. Μία τέτοια ζωή ήταν της Ζωζώς Νταλμάς.

Γεννημένη στην Κωνσταντινούπολη, ως Ζωή Σταυρίδου ή Σταυρινού, μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη, σπούδασε μουσική και χορό στο Ωδείο Γρεκού και πέρασε από το Μιλάνο με όνειρο την όπερα. Όμως η μοίρα την ήθελε όχι υψίφωνο σε σαλόνια, αλλά θύελλα στο μουσικό θέατρο. Από τη δεκαετία του ’20 έγινε μία από τις πρώτες μεγάλες ντίβες της ελληνικής σκηνής, χορεύτρια, τραγουδίστρια, ηθοποιός, γυναίκα που δεν ζητούσε άδεια από την εποχή της για να υπάρξει.

Και κάπου εκεί αρχίζει ο θρύλος του Κεμάλ. Λέγεται πως τον γνώρισε σε κέντρο της Κωνσταντινούπολης, πως πέρασαν μαζί τη νύχτα και πως εκείνος, φεύγοντας, της άφησε χρήματα. Η Ζωζώ, προσβεβλημένη, έκοψε από το χαρτονόμισμα το πρόσωπό του και του επέστρεψε το υπόλοιπο ως άχρηστο. Από εκεί, λένε, άναψε ένας έρωτας που πέρασε στα μισοσκότεινα υπόγεια της ιστορίας. Άλλοι τη θέλησαν κατάσκοπο. Εκείνη απαντούσε: «Κατάσκοπος δεν ήμουνα, Ελληνίδα ήμουνα».

Το πρόσωπό της πέρασε και στα θρυλικά τσιγάρα Sante, στην κόκκινη κασετίνα που έγινε μικρό μνημείο μιας Ελλάδας του καπνού, της παρακμής και της γοητείας.

Μα το φινάλε δεν είχε πρίγκιπες. Η γυναίκα που θα μπορούσε να είχε τη μισή Αθήνα στα πόδια της, έφυγε το 1988 φτωχή και σχεδόν ξεχασμένη. Έτσι συχνά πληρώνουν οι θρύλοι το τίμημα της λάμψης τους: τους χειροκροτούν όσο καίγονται και τους θυμούνται όταν απομένει μόνο η στάχτη.

https://www.youtube.com/watch?v=Czr5aB-UJ1Q