Γιάρεμτσουκ και Βέλντε πιο εύκολα πιάνουν το τζόκερ απ’ το να σκοράρουν

Η φανέλα του ερυθρόλευκων, και πριν και τώρα ένα παραπάνω με τα 100 χρόνια της «φορτωμένα» είναι βαριά και ζόρικη.

Το γκολ των επιθετικών πρωτίστως αλλά και των μέσων, από τους οποίους περιμένεις να σκοράρουν, όταν δεν έρχεται προσθέτει περισσό άγχος.

Η ψυχολογία μπροστά απ’ τα δίχτυα, μαζί φυσικά με την ικανότητα των παικτών, παίζει κομβικό ρόλο.

Δεν είναι τυχαίο πως καταξιωμένοι σκόρερ, συχνά όταν γκινιάρουν, περνάει καιρός να «ξεμπουκώσουν».

Το φετινό πάντως στάτους του Ολυμπιακού… μοιάζει ανέκδοτο.

Αφήνοντας απ’ έξω τον Ελ Κααμπί, και κάπως κάπου τους Κωστούλα, Τσικίνιο και τον «τα πάντα όλα» Ροντινέι, βάλε και τον Μουζακίτη που «κάρφωσε» δυο κομβικά, οι υπόλοιποι πιο εύκολα μπορούν να κερδίζουν το πρώτο βραβείο στο τζόκερ παρά να σπρώξουν το τόπι στο πλεκτό.

Ο πολυτάλαντος Ζέλσον Μαρτίνς, δυστυχώς, στον συγκεκριμένο τομέα, ανήκει σε αυτήν την κατηγορία αφού για να βάλει ένα πρέπει να χάσει δέκα. Ο δε Πάλμα, σήμερα, ξεκούραστος, στο φινάλε του ματς, έξω απ' τη περιοχή, σε ευνοϊκή κατάσταση, θυμίζω με δέκα ο αντίπαλος, είχε παίκτη μπροστά του και δεν έκανε καν κίνηση ξεμαρκαρίσματος. Προτίμησε να σουτάρει μπροστά του...