Κάτω τα ξερά σας από τον Γκάλη
Ο όγκος των αδιασταύρωτων πληροφοριών που κάθε μέρα περνούν από εφημερίδες ή σάιτ (ειδικά από αυτά), αν συναζόταν στο χώρο απορρόφησης «σκουπιδιών» θα μπορούσε να φρακάρει ολόκληρο τον πλανήτη.
Δεν είναι κακό να χάνεις μια είδηση ή να παλεύεις να την κερδίσεις καθημερινά από τον ανταγωνιστή σου. Είναι συγγνωστό στο μέτρο της άσκησης του δημοσιογραφικού επαγγέλματος και επιβεβλημένο από τα πράγματα. Σφάλμα είναι να μην διασταυρώνεις την πρωτόλεια πληροφόρηση που έχεις λάβει από την «πηγή» σου.
Το να γράψει κανείς ότι ο Νίκος Γκάλης θα κατέβει με τη ΝΔ είναι εύκολο. Θα πουλήσει η είδηση, θα κάνει το γύρο της επικράτειας. Ακόμη και τώρα, χρόνια από τη στιγμή που σταμάτησε το μπάσκετ, ο Νικ παραμένει ένα εθνικό τοτέμ. Δεν έχουμε και πολλά τέτοια.
Το θέμα, όμως, είναι αν στο βωμό των κομματικών διελκυστίνδων ή της άσκησης επιρροής έχει κανείς το δικαίωμα να εμπλέκει τον συγκεκριμένο άνθρωπο σε τέτοιου είδους άθλια παίγνια.
Η πολιτική έχει ανάγκη τον Νίκο Γκάλη - ούτε λόγος. Όμως, ο Νίκος Γκάλης την τρέχουσα πολιτική δεν τη χρειάζεται. Η απάντηση-διάψευση στην οποία προέβη είναι κρυστάλλινη και δείχνει το ποιος ήταν και είναι.
Για κάποιους, η ένταξη σε κάποιο κόμμα προσφέρει πολλαπλά οφέλη. Αναγνωρισιμότητα, εξουσία, στιλ και όνομα που δεν διαθέτουν. Αίφνης, η προσφορά στο κοινωνικό σύνολο μετατρέπεται σε ατομική προσφορά για την οποία οι πολίτες, εντέλει, αισθάνονται και υποχρεωμένοι.
Ο Γκάλης δεν έχει καμία ανάγκη από όλα αυτά και ούτε τα επιδίωξε. Έχει όνομα που ουδείς άλλος θα καταφέρει να αποκτήσει. Έχει το δικό του αναγνωρίσιμο στιλ, έχει την εξουσία που του πρόσφερε η ανυπόκριτη αγάπη του κόσμου και αναγνωρισιμότητα που δεν έχουν όλοι μαζί οι άλλοι αθλητές (δρώντες ή παλαίμαχοι). Προς τι, λοιπόν, όλος αυτός ο δήθεν ντόρος;
Αυτοί που τον αγαπούν θα στεναχωρούνταν αν έμπαινε κάτω από μια κομματική ομπρέλα. Όποια κι αν ήταν αυτή. Αυτοί που επιθυμούν να αποκομίσουν κέρδη (πολιτικά, δημοσιογραφικά ή άλλα), μάλλον δεν ξέρουν ότι χτύπησαν λάθος πόρτα. Μάλλον, για να είμαστε ακριβείς: δεν χτύπησαν καν την πόρτα του να τον ρωτήσουν. Απλώς φαντασιώθηκαν την παρουσία του στο πολιτικό παίγνιο.
Επειδή, όμως, είμαστε μικρή χώρα και όλοι γνωρίζονται με όλους καλό είναι οι ευφάνταστοι νόες να διαβάσουν καλά τη δήλωσή του για να καταλάβουν πόσο μακριά είναι και πόσο αγνοούν το μέγεθός του. Για να το πούμε και πιο απλά: κάτω τα ξερά σας από τον Γκάλη.
