Δεν μιλάει άνθρωπος στον Άρη
Η νέα εντός έδρας αποτυχία άφησε βαρύ αποτύπωμα στα αποδυτήρια του Άρη σε σημείο που πλέον δεν μιλάει κανείς.
Το πιο ανησυχητικό για τον Άρη δεν είναι μόνο η ήττα από τον ΟΦΗ. Είναι η σιωπή που την ακολούθησε. Είναι εκείνη η βαριά ατμόσφαιρα που απλώνεται σε μια ομάδα όταν όλα δείχνουν ότι η χρονιά έχει στραβώσει σε βάθος και δεν διορθώνεται με μία απλή αντίδραση. Το 0-2 στο Κλεάνθης Βικελίδης ήρθε να επιβεβαιώσει όσα φώναζε εδώ και καιρό η εικόνα των κίτρινων μέσα στο γήπεδο.
Μια ομάδα χωρίς καθαρό επιθετικό πλάνο, χωρίς σταθερότητα στην απόδοσή της και χωρίς την απαιτούμενη ένταση για να επιβάλει τον ρυθμό της ακόμα και στην έδρα της. Η απογοήτευση στις τάξεις του Άρη είναι δεδομένη και δύσκολα κρύβεται, γιατί δεν μιλάμε για ένα μεμονωμένο αποτέλεσμα αλλά για μια ολόκληρη σεζόν που κύλησε κάτω από τις προσδοκίες.
Το γεγονός ότι η ομάδα έφτασε στο σημείο να κινδυνεύσει σοβαρά να μπλέξει ακόμη και σε σενάρια εκτός θέσεων 5-8 δείχνει το μέγεθος της φετινής αστάθειας. Και όταν αυτή η πίεση συνδυάζεται με εικόνα παραγωγικής αδυναμίας, τότε το κλίμα γίνεται βαρύτερο από ποτέ.
Οι αριθμοί άλλωστε δεν αφήνουν πολλά περιθώρια παρερμηνείας
Ο Άρης ολοκλήρωσε την κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος με μόλις 20 γκολ σε 26 αγωνιστικές, καταγράφοντας τη χειρότερη επιθετική επίδοση της ιστορίας του σε αυτό το φορμάτ.
Πρόκειται για μια επίδοση πιο φτωχή ακόμη και από χρονιές στις οποίες η ομάδα πάλευε οριακά για την παραμονή της. Το προηγούμενο χαμηλό είχε καταγραφεί τη σεζόν 1962-63 με 22 γκολ σε 30 αγώνες, ενώ στη σύγχρονη μορφή του πρωταθλήματος η πιο αδύναμη αντίστοιχη συγκομιδή ήταν τα 25 τέρματα της περιόδου 2001-02. Η φετινή εικόνα λοιπόν δεν είναι απλώς προβληματική. Είναι ιστορικά κακή για τα δεδομένα του συλλόγου και αυτό εξηγεί γιατί το κλίμα στο εσωτερικό παραμένει τόσο φορτισμένο.
Ανάλογη είναι και η ανάγνωση των εντός έδρας αποτελεσμάτων. Μόλις δύο νίκες στο Κλεάνθης Βικελίδης, μαζί με εννέα ισοπαλίες και δύο ήττες, συνθέτουν έναν απολογισμό που δεν ταιριάζει σε ομάδα με στόχους, απαιτήσεις και πίεση από τον κόσμο της. Ο Άρης δεν μπόρεσε να χτίσει δυναμική στο σπίτι του, δεν βρήκε τρόπο να καθαρίσει παιχνίδια και πλήρωσε σε τεράστιο βαθμό την αδυναμία του να μετατρέπει την υπεροχή σε ουσία.
Το πρόβλημα πια δεν είναι μόνο βαθμολογικό ή αγωνιστικό. Είναι και ψυχολογικό. Όταν μια ομάδα εγκλωβίζεται στη μετριότητα, όταν η έδρα παύει να λειτουργεί ως στήριγμα και όταν τα γκολ γίνονται μόνιμο ζητούμενο, τότε η πίεση μεταφέρεται παντού...Στο γήπεδο, στα αποδυτήρια, στο περιβάλλον του συλλόγου. Και κάπως έτσι εξηγείται απόλυτα η αίσθηση που επικρατεί αυτή τη στιγμή στον Άρη... Δεν μιλάει άνθρωπος!
