Μουντιάλ 2026 : Τα λάθη των ΗΠΑ δεν τα συγχωρεί η Τουρκία – Πρώτη ήττα και καμπανάκι πριν τη Βοσνία
Η Τουρκία πλήγωσε τις ΗΠΑ στο φινάλε με το 3-2, σε ένα ματς που δεν άλλαξε την πρωτιά του ομίλου, αλλά άφησε σοβαρά καμπανάκια πριν τη νοκ άουτ μάχη με τη Βοσνία.
Οι ΗΠΑ είχαν ήδη την πρωτιά του ομίλου στα χέρια τους, είχαν ήδη το βλέμμα στραμμένο στα νοκ άουτ, είχαν ήδη την πολυτέλεια να κάνουν διαχείριση. Όμως το ποδόσφαιρο έχει έναν παράξενο τρόπο να τιμωρεί όποιον μπαίνει σε ένα ματς σαν να έχει ήδη ξεμπερδέψει μαζί του.
Η Τουρκία τούς το θύμισε με τον πιο σκληρό τρόπο. Με γκολ στις τελευταίες στιγμές από τον Καν Ιλχάν, πήρε τη νίκη με 3-2 και άφησε τους Αμερικανούς με εκείνη την πικρή γεύση που δεν αλλάζει το βαθμολογικό τοπίο, αλλά χαλάει το ψυχολογικό φόντο πριν από τα παιχνίδια δίχως αύριο.
Ο Μαουρίσιο Ποτσετίνο άλλαξε σχεδόν ολόκληρη την ενδεκάδα, κρατώντας ουσιαστικά μόνο τον Γουέστον ΜακΚένι από τους βασικούς που είχαν ξεκινήσει στο προηγούμενο ματς με την Παραγουάη. Δέκα αλλαγές δεν είναι απλή διαχείριση. Είναι ρίσκο. Και όπως συμβαίνει πάντα σε τέτοιες περιπτώσεις, η απάντηση δεν δίνεται τη στιγμή της απόφασης, αλλά στο επόμενο μεγάλο τεστ. Αν οι ΗΠΑ εμφανιστούν φρέσκες και πειστικές απέναντι στη Βοσνία, η επιλογή θα παρουσιαστεί ως σοφή. Αν μπουν νωθρές, ασύνδετες και χωρίς ρυθμό, τότε η ήττα από την Τουρκία θα μοιάζει με την πρώτη ρωγμή.
Το πιο ενοχλητικό για τους Αμερικανούς δεν ήταν απλώς ότι έχασαν. Ήταν ο τρόπος. Προηγήθηκαν, είδαν την Τουρκία να επιστρέφει, βρήκαν ξανά απάντηση, έδειξαν για ένα διάστημα στο δεύτερο ημίχρονο ότι μπορούν να επιβάλουν τον ρυθμό τους, αλλά στο τέλος δεν προστάτευσαν το αποτέλεσμα. Και στα νοκ άουτ, τέτοιες στιγμές δεν είναι λεπτομέρειες. Είναι καταδίκες.
Η Τουρκία μπήκε στο ματς με πληγωμένο εγωισμό μετά τις προηγούμενες απώλειες και έπαιξε με την ένταση μιας ομάδας που δεν ήθελε να φύγει από τη διοργάνωση σαν κομπάρσος. Πήγε στις μονομαχίες, κέρδισε δεύτερες μπάλες, πίεσε σωματικά και στο φινάλε χτύπησε εκεί που πονούσε η αμερικανική ομάδα: στην αδυναμία να κλείσει σωστά ένα παιχνίδι.
Υπήρχε βέβαια και ένα θετικό για τις ΗΠΑ. Η επιστροφή του Κρίστιαν Πούλισικ. Ο αρχηγός μπήκε στο 58ο λεπτό, μετά τον τραυματισμό στη γάμπα που τον είχε αφήσει εκτός δράσης, και έδειξε ότι είναι έτοιμος. Κινήθηκε επιθετικά, δημιούργησε, έδωσε άλλη ενέργεια στην ομάδα και έσβησε αρκετά από τα ερωτηματικά γύρω από την κατάστασή του. Για μια ομάδα που μπαίνει πλέον σε φάση επιβίωσης, ο Πούλισικ δεν είναι πολυτέλεια. Είναι αναγκαιότητα.
Μπροστά τώρα υπάρχει η Βοσνία/Ερζεγοβίνη. Ένας αντίπαλος βαρύς, δυνατός, ευρωπαϊκός, με σωματική δύναμη και μεγάλη απειλή στις στατικές φάσεις. Οι ΗΠΑ είδαν απέναντι στην Τουρκία τι σημαίνει να χάνεις προσωπικές μάχες, να μη μαζεύεις δεύτερες μπάλες και να αφήνεις το ματς να γλιστράει από τα χέρια σου. Απέναντι στη Βοσνία, τέτοια λάθη θα έχουν ακόμα μεγαλύτερο κόστος.
Το παράδοξο είναι ότι οι Αμερικανοί τερμάτισαν πρώτοι στον όμιλο, αλλά φεύγουν από αυτόν με προειδοποίηση. Η βαθμολογία τούς δικαίωσε. Η εικόνα του τελευταίου αγώνα όχι απόλυτα. Και από εδώ και πέρα, δεν υπάρχει άλλο περιθώριο για πειράματα, χαλαρώσεις και δικαιολογίες περί ροτέισον.
Η Τουρκία τους πλήγωσε στο φινάλε. Η Βοσνία μπορεί να τους τιμωρήσει από την αρχή.
