Πρωτοσέλιδο Sportime (28/10) : 28η Οκτωβρίου - Το μεγάλο «ΟΧΙ» της Ελλάδας και οι αγώνες που δεν τελειώνουν ποτέ

«Περασμένα μεγαλεία και διηγώντας τα να κλαις». Ένας στίχος του Διονυσίου Σολωμού από τον «Ύμνον εις την Ελευθερίαν», τον Εθνικό μας Ύμνο, που μοιάζει να αποκτά ξεχωριστό βάρος κάθε φορά που η Ελλάδα γυρίζει το βλέμμα στις μεγάλες στιγμές της ιστορίας της.

Η 28η Οκτωβρίου του 1940 αποτελεί μία από αυτές. Τότε που ένας μικρός λαός αρνήθηκε να υποταχθεί στις απαιτήσεις μιας πανίσχυρης πολεμικής μηχανής. Τότε που η Ελλάδα ύψωσε το ανάστημά της απέναντι στον φασισμό, αψηφώντας τους συσχετισμούς δυνάμεων και το βαρύ τίμημα που γνώριζε ότι θα ακολουθούσε.

Δεν ήταν μόνο μια στρατιωτική απόφαση. Ήταν μια επιλογή αξιοπρέπειας. Ένα «ΟΧΙ» που ξεπέρασε τα σύνορα της χώρας και έγινε σύμβολο αντίστασης, αυτοθυσίας και ελευθερίας.

Η πίστη που συνόδευσε τους Έλληνες στο μέτωπο

«Εἰ ὁ Θεὸς μεθ’ ἡμῶν, οὐδεὶς καθ’ ἡμῶν».

Με αυτή τη βαθιά πίστη, χιλιάδες Έλληνες ξεκίνησαν για τα βουνά της Ηπείρου και της Αλβανίας. Άνθρωποι καθημερινοί, που άφησαν πίσω οικογένειες, σπίτια και αγαπημένα πρόσωπα, γνωρίζοντας ότι πολλοί ίσως δεν επέστρεφαν ποτέ.

Κι όμως, προχώρησαν. Όχι επειδή δεν φοβούνταν τον θάνατο, αλλά επειδή υπήρχαν ιδανικά που θεωρούσαν μεγαλύτερα από τον φόβο τους.

Η πίστη στον Θεό, η αγάπη για την πατρίδα και η αποφασιστικότητα να μην παραδώσουν την ελευθερία τους έγιναν πηγή δύναμης σε έναν αγώνα που έμοιαζε άνισος.

Η ίδια πνευματική δύναμη που, μέσα στους αιώνες, ενέπνευσε ανθρώπους να αντέξουν διωγμούς και θυσίες, έδωσε σε πολλούς στρατιώτες το κουράγιο να αντιμετωπίσουν τις κακουχίες του πολέμου.

Τα μεγάλα «ΟΧΙ» δεν ανήκουν μόνο στο παρελθόν

Πέρασαν δεκαετίες από εκείνο το πρωινό της 28ης Οκτωβρίου. Ο κόσμος άλλαξε, οι κοινωνίες προχώρησαν και οι μορφές εξουσίας μεταμορφώθηκαν.

Όμως ο φασισμός, η καταπίεση, η επιβολή της ισχύος και η υποταγή των ανθρώπινων αξιών στα οικονομικά συμφέροντα εξακολουθούν να αποτελούν προκλήσεις για τις σύγχρονες κοινωνίες.

Γι' αυτό και το ιστορικό «ΟΧΙ» δεν περιορίζεται μόνο σε παρελάσεις, σημαίες και επετειακές αναφορές. Το πραγματικό του νόημα βρίσκεται στην καθημερινή υπεράσπιση της ελευθερίας, της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και του δικαιώματος κάθε λαού να ορίζει το μέλλον του.

Η Ελλάδα του 1940 μάς κληροδότησε κάτι πολύ περισσότερο από μια ένδοξη σελίδα ιστορίας. Μας άφησε ένα διαχρονικό παράδειγμα θάρρους, ενότητας και αντίστασης απέναντι στην αδικία.

Γιατί τα μεγάλα «ΟΧΙ» δεν λέγονται μόνο στα πεδία των μαχών. Λέγονται κάθε φορά που ο άνθρωπος αρνείται να συμβιβαστεί με τον φόβο, την καταπίεση και την απώλεια της ελευθερίας του.

Η 28η Οκτωβρίου δεν είναι απλώς μια ημέρα μνήμης. Είναι μια διαρκής υπενθύμιση ευθύνης.

Χρόνια πολλά, Ελλάδα!