Όλα όσα είπαν Γιαννακόπουλος και Ομπράντοβιτς: Η επιστροφή που ο Παναθηναϊκός περίμενε πάντα
Η επιστροφή του Ζέλικο Ομπράντοβιτς στον Παναθηναϊκό είχε συναίσθημα, μεγάλες ατάκες και καθαρό μήνυμα δουλειάς για τη νέα εποχή.
Η παρουσίαση του Ζέλικο Ομπράντοβιτς δεν ήταν μια απλή συνέντευξη Τύπου. Ήταν μια στιγμή που έμοιαζε να κλείνει έναν μεγάλο κύκλο και ταυτόχρονα να ανοίγει έναν νέο. Ο Παναθηναϊκός ξαναβρήκε τον άνθρωπο που σημάδεψε την πιο ένδοξη εποχή του και ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος δεν έκρυψε το βάρος αυτής της επιστροφής.
Ο ισχυρός άνδρας της ΚΑΕ χαρακτήρισε τη μέρα ιστορική για τον σύλλογο, λέγοντας πως η επιστροφή του Ομπράντοβιτς είναι κάτι μεγαλύτερο ακόμη και από ένα ευρωπαϊκό τρόπαιο. Όχι ως υπερβολή, αλλά ως συναίσθημα. Όπως είπε, βλέποντας τη χαρά στα πρόσωπα και στα μηνύματα των φίλων του Παναθηναϊκού, κατάλαβε ότι αυτό δεν είναι δώρο γενεθλίων, αλλά «υποχρέωση προς τον κόσμο του Παναθηναϊκού».
Ο Γιαννακόπουλος αποκάλυψε και κάτι πιο προσωπικό. Ότι η σκέψη της επιστροφής του «Ζοτς» δεν έφυγε ποτέ από το μυαλό του. Δεν ήταν κάτι που ωρίμασε τώρα. Ήταν μια ιδέα που υπήρχε πάντα. «Ο Ζέλικο μία μέρα πρέπει, οφείλει και θέλω να γυρίσει στον Παναθηναϊκό», είπε χαρακτηριστικά.
Από την πλευρά του, ο Ομπράντοβιτς μίλησε με συγκίνηση, αλλά και με την ψυχραιμία ανθρώπου που ξέρει πολύ καλά τι αναλαμβάνει. Ευχαρίστησε τον Γιαννακόπουλο για την ευκαιρία, τόνισε ότι ποτέ δεν έχασε την επαφή του με τον Παναθηναϊκό και παραδέχθηκε πως κάθε επιστροφή του στην Αθήνα, ακόμη και ως αντίπαλος, ήταν κάτι ιδιαίτερο για εκείνον.
Το πιο σημαντικό όμως ήταν το μήνυμα του για την επόμενη μέρα. Ο Σέρβος δεν θέλησε να μείνει στο παρελθόν. Το αναγνώρισε, το σεβάστηκε, αλλά το έβαλε στη σωστή του θέση. «Το παρελθόν μπορεί να είναι ωραίο, αλλά πρέπει να έχουμε το μυαλό μας στο παρόν και στο μέλλον», είπε, ξεκαθαρίζοντας ότι ο Παναθηναϊκός δεν επιστρέφει για να ζήσει από τις αναμνήσεις του. Επιστρέφει για να δουλέψει.
Ο Ομπράντοβιτς στάθηκε ξανά στη λέξη που χαρακτήρισε την πρώτη του εποχή στον Παναθηναϊκό: οικογένεια. Είπε ότι οι μεγάλες επιτυχίες ήρθαν επειδή όλοι δούλεψαν μαζί και πως αυτό πρέπει να συμβεί ξανά. Με σεβασμό, ειλικρίνεια και καθαρούς ρόλους.
Ιδιαίτερη ήταν και η αναφορά του Γιαννακόπουλου στη σχέση τους όλα αυτά τα χρόνια. Όπως είπε, ο Ομπράντοβιτς μπορεί να ερχόταν ως αντίπαλος προπονητής, αλλά ως φίλος δεν ήταν ποτέ αντίπαλος. Σε δύσκολες στιγμές τον έπαιρνε τηλέφωνο, του έδινε κουράγιο και συμβουλές.
Αυτό ίσως εξηγεί γιατί αυτή η επιστροφή έχει τόσο μεγάλη δύναμη. Δεν είναι μόνο μια συμφωνία προέδρου και προπονητή. Είναι σχέση. Είναι μνήμη. Είναι εμπιστοσύνη.
Και τώρα αρχίζει το δύσκολο: να γίνει ξανά ο Παναθηναϊκός ομάδα που δεν θυμάται απλώς την κορυφή, αλλά τη διεκδικεί.
