Τουρκία: Ζητά «αποστρατιωτικοποίηση» την ίδια ώρα που στέλνει κομάντος απέναντι από τη Σάμο

Επιπλέον ένταση στο Αιγαίο προκαλεί η Τουρκία, επαναφέροντας με ολοένα και πιο εμπρηστικές κινήσεις το γνωστό αφήγημά της περί «αποστρατιωτικοποίησης» των ελληνικών νησιών. Μόλις ένα εικοσιτετράωρο μετά τις δηλώσεις του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών Χακάν Φιντάν περί «απειλής ασφαλείας», τη σκυτάλη πήρε το τουρκικό υπουργείο Άμυνας, βάζοντας στο στόχαστρο την επίσκεψη του Κυριάκου Μητσοτάκη στο Καστελόριζο για την 83η επέτειο απελευθέρωσης του νησιού.

Η Άγκυρα υποστηρίζει ότι η παρουσία του Ελληνικού Στρατού και πολεμικού πλοίου στη Μεγίστη παραβιάζει τις προβλέψεις της Συνθήκης των Παρισίων και προειδοποιεί ότι δεν θα ανεχθεί, όπως λέει, «τετελεσμένα» τόσο κοντά στις τουρκικές ακτές. Παράλληλα, κατηγορεί υποκριτικά την Αθήνα ότι με τις κινήσεις της στα ακριτικά νησιά υπονομεύει το κλίμα διαλόγου και καλής γειτονίας.

Ο τελευταίος που δικαιούται να πει κάτι τέτοιο είναι ασφαλώς η Τουρκία που με δεκάδες διαφορετικούς τρόπους επιδιώκει να δημιουργήσει τετελεσμένα, έχοντας κατατεμαχίσει το διεθνές δίκαιο.

Όμως η τουρκική ρητορική δεν περιορίζεται μόνο στα λόγια. Η πρόσφατη μετακίνηση της 51ης Ταξιαρχίας Καταδρομών προς το Σόκε της επαρχίας Αϊδινίου, απέναντι από τη Σάμο, προσθέτει ένα ακόμη κομμάτι στο παζλ της ανάφλεξης. Σύμφωνα με τουρκικές αναφορές, πρόκειται για δύναμη περίπου 2.000 καταδρομέων. Ακόμη και αν η Άγκυρα δεν συνδέει επισήμως τη συγκεκριμένη μετακίνηση με την Ελλάδα, η επιλογή της περιοχής μόνο απαρατήρητη δεν μπορεί να περάσει.

Η Αθήνα απαντά ότι οι τουρκικές αιτιάσεις στερούνται βάσης και πως η Ελλάδα έχει κάθε δικαίωμα να προστατεύει την επικράτειά της. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, από το Καστελόριζο, έστειλε μήνυμα υπέρ του διαλόγου, ξεκαθαρίζοντας παράλληλα ότι η χώρα δεν δέχεται απειλές, υποδείξεις ή αμφισβήτηση των κυριαρχικών της δικαιωμάτων.

Εδώ, όμως, βρίσκεται και το μεγάλο ερώτημα για την ελληνική πλευρά. Η ψυχραιμία και ο διάλογος είναι ασφαλώς απαραίτητα, όμως δεν μπορούν να αποτελούν τη μοναδική απάντηση κάθε φορά που η Άγκυρα χτυπά τα τύμπανα του πολέμου. Άλλο η ψύχραιμη διπλωματία και άλλο η εικόνα μιας κυβέρνησης που μοιάζει να βρίσκεται διαρκώς στη θέση του αμυνόμενου, περιμένοντας την επόμενη πρόκληση για να κινηθεί.

Η μεταφορά της 51ης Ταξιαρχίας Καταδρομών στο Σόκε, φέρνει έναν έμπειρο και ευέλικτο στρατιωτικό σχηματισμό στα μικρασιατικά παράλια, απέναντι από ελληνικό νησί. Ασφαλώς, η Αθήνα δεν μπορεί να αντιμετωπίζει κάθε μετακίνηση τουρκικής μονάδας ως προάγγελο ανοιχτής σύγκρουσης. Ούτε όμως μπορεί να κάνει πως δεν βλέπει τι συμβαίνει. Και εδώ ακριβώς βρίσκεται η ουσία της κριτικής: η κυβέρνηση εμφανίζεται να επιμένει στη λογική της ψύχραιμης διαχείρισης, την ώρα που η άλλη πλευρά φροντίζει να δημιουργεί νέα δεδομένα στο πεδίο και ταυτόχρονα να τα αξιοποιεί επικοινωνιακά.