Έκαναν τα παιδιά πειραματόζωα με ραδιενέργεια τάζοντάς τους βόλτες και φαγητό
Παιδιά σε ίδρυμα της Μασαχουσέτης εξαπατήθηκαν με υποσχέσεις για φαγητό και βόλτες, χωρίς να γνωρίζουν ότι συμμετείχαν σε πείραμα ραδιενέργειας.
Ήταν παιδιά που δεν είχαν κανέναν. Αγόρια που γεννήθηκαν σε λάθος εποχή, σε λάθος συνθήκες, και βρέθηκαν εγκλωβισμένα σε ένα άσυλο στη Μασαχουσέτη. Το Fernald State School δεν ήταν σχολείο. Ήταν ένα μέρος όπου παιδιά από φτωχές οικογένειες, παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες, παιδιά που η κοινωνία απέρριψε, ζούσαν απομονωμένα, χωρίς να ξέρουν τι σημαίνει στοργή και προστασία.
Μια μέρα, ένας από τους επιστάτες τούς ανακοίνωσε κάτι καινούργιο. Ένα επιστημονικό κλαμπ για τα πιο "τυχερά" αγόρια. Θα έπαιρναν περισσότερα γεύματα. Θα πήγαιναν βόλτες. Θα ζούσαν στιγμές που ποτέ δεν τους είχαν επιτραπεί. Τα παιδιά, πεινασμένα για προσοχή όσο και για φαγητό, είπαν το μεγάλο "ναι". Δεν ήξεραν όμως πως έγιναν ανθρώπινα πειραματόζωα.
Κάθε πρωί, τους σερβίρονταν γεύματα που περιείχαν ραδιενεργά στοιχεία, κυρίως ραδιενεργό σίδηρο και ασβέστιο. Οι επιστήμονες που παρακολουθούσαν τα γεύματά τους δεν τους είπαν ποτέ ότι το σώμα τους απορροφούσε ουσίες επικίνδυνες, φτιαγμένες για στρατιωτικά πειράματα. Κάθε κουταλιά βρώμης που έτρωγαν δεν ήταν πρωινό, αλλά μια δόση ακτινοβολίας.
Κανείς δεν τους ρώτησε αν θέλουν να συμμετάσχουν. Δεν υπήρξε συγκατάθεση, ούτε ενημέρωση. Τα παιδιά γελούσαν, ένιωθαν ξεχωριστά, νόμιζαν πως τους είχαν επιτέλους προσέξει. Οι ερευνητές σημείωναν τα δεδομένα τους ψυχρά, σαν να επρόκειτο για ποντίκια σε εργαστήριο. Πόσο απορρόφησε το σώμα τους; Πώς επηρεάζεται το αίμα τους; Οι απαντήσεις καταγράφονταν, και τα παιδιά συνέχιζαν να τρώνε.
Χρειάστηκε να περάσουν δεκαετίες για να αποκαλυφθεί η αλήθεια. Έγγραφα που αποχαρακτηρίστηκαν το 1994 αποκάλυψαν τον εφιάλτη που βίωσαν αυτά τα παιδιά χωρίς ποτέ να το μάθουν. Είχαν χρησιμοποιηθεί ως πειραματόζωα, στο όνομα της επιστήμης, της προόδου, των στρατιωτικών συμφερόντων. Πολλά από αυτά εμφάνισαν προβλήματα υγείας, μα κανείς δεν έδωσε απαντήσεις.
Όταν το θέμα έφτασε στα δικαστήρια, υπήρξαν αποζημιώσεις, αλλά κανείς δεν τιμωρήθηκε. Κανείς δεν πλήρωσε για το γεγονός ότι μικρά παιδιά, παιδιά χωρίς φωνή, χρησιμοποιήθηκαν ως εργαλεία σε ένα ψυχρό, απάνθρωπο πείραμα. Μια ιστορία που αποδεικνύει πως, όταν η ηθική εγκαταλείπει την επιστήμη, τα θύματα είναι πάντα οι πιο αδύναμοι.
