Νίκος Ραμαντάνης: Ο πρόεδρος του Αθηναϊκού που ξαναγίνεται φοιτητής στο IdEF

Ο Νίκος Ραμαντάνης δεν χρειάζεται ένα ακόμη πτυχίο για να γεμίσει το βιογραφικό του. Το βιογραφικό είναι ήδη γεμάτο.

Ευρωπαϊκές Σπουδές στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, Master Οικονομικών στο University of Reading και μια επαγγελματική διαδρομή που πέρασε από Barclays, HSBC, VIVARTIA, ΔΕΛΤΑ, ASICS και Creta Farms. Σήμερα, στα 58 του, είναι πρόεδρος του ΑΣ Αθηναϊκού.

Και παράλληλα σπουδάζει.

Όχι κάτι μακριά από όσα κάνει καθημερινά. Επέλεξε τις σπουδές Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού στο IdEF, βάζοντας την επιστημονική γνώση δίπλα σε μια σχέση δεκαετιών με το μπάσκετ, το ποδόσφαιρο, τις ακαδημίες και τη διοίκηση του αθλητισμού.

Δεν διοικεί απλώς έναν σύλλογο – θέλει να γνωρίζει τι συμβαίνει μέσα στο γήπεδο

Αυτό κάνει ενδιαφέρουσα την επιλογή του Ραμαντάνη. Ένας άνθρωπος που έχει μάθει να χειρίζεται οικονομικά δεδομένα, συμφωνίες και αποφάσεις υψηλής ευθύνης, επιστρέφει στη θέση του φοιτητή για να δει τον αθλητισμό από την επιστημονική του πλευρά.

Μέσα από το πρόγραμμα Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού του IdEF, η προπονητική, η φυσιολογία της άσκησης, η βιομηχανική, η κινητική μάθηση, η παιδαγωγική και η αθλητική ψυχολογία παύουν να είναι απλώς έννοιες που συναντά ένας παράγοντας στην καθημερινότητα ενός συλλόγου.

Γίνονται αντικείμενο σπουδής.

Το IdEF πίσω από την επιλογή

Η πορεία του IdEF και η μακρόχρονη συνεργασία του με το Université Sorbonne Paris Nord έχουν δημιουργήσει ένα διαφορετικό μοντέλο πανεπιστημιακών σπουδών στην Ελλάδα.

Σε αυτό το περιβάλλον βρίσκεται και το IdEF, το μοναδικό ιδιωτικό τεφαα με άδεια πανεπιστημίου και με σπουδές νομικής αναγνωρισμένες απο τους δικηγορικούς συλλόγους απο το 2016, με προγράμματα που συνδέουν τη φοίτηση στην Ελλάδα με το γαλλικό πανεπιστημιακό σύστημα.

Η επιλογή του Νίκου Ραμαντάνη έχει τελικά μεγαλύτερο ενδιαφέρον από το απλό «ξαναμπήκε στα θρανία».

Γιατί εδώ μιλάμε για έναν άνθρωπο που βρίσκεται ήδη μέσα στον αθλητισμό, παίρνει αποφάσεις για έναν ιστορικό σύλλογο και παρ’ όλα αυτά θεωρεί ότι η εμπειρία από μόνη της δεν αρκεί.

Θέλει να γνωρίζει καλύτερα αυτό που διοικεί.

Και αυτό λέει αρκετά τόσο για τον ίδιο όσο και για τον τρόπο με τον οποίο βλέπει πλέον τον αθλητισμό.