Τουρκολιβυκό μνημόνιο: Δώσαμε γη και ύδωρ στις ΗΠΑ – Πήραμε ευχολόγια για «ευχαριστώ»

Σκωτσέζικο ντους αποτέλεσε για την κυβέρνηση Μητσοτάκη, η αποστασιοποιημένη τοποθέτηση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, σε σχέση με το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο. Μια στάση «Πόντιου Πιλάτου» που όχι μόνο παίρνει αποστάσεις από την «πειρατική» συμφωνία Τουρκίας – Λιβύης, αλλά μάλιστα παροτρύνει την Ελλάδα να συνομιλήσει με την Τουρκία για τη μοίρα του Αιγαίου!

Η πρόσφατη επίσκεψη Ρούμπιο και η αποθέωση του αρχαιοελληνικού πολιτισμού με φόντο την Ακρόπολη, είχε γίνει δεκτή με διθυράμβους από την κυβέρνηση Μητσοτάκη, σε μια προσπάθεια «ετερόφωτης» τόνωσης του δεξιού της προφίλ. Παρόλα αυτά φαίνεται ότι η ΗΠΑ διαχωρίζουν τη θεωρία από την πράξη. Το Αιγαίο μπορεί να αποτελεί ελληνικό πέλαγος για χιλιάδες χρόνια, αλλά στο διά ταύτα, οι Αμερικανοί μας λένε ορθά-κοφτά να το διαπραγματευτούμε με το γειτονικό κράτος – τρομοκράτη.

Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ απέφυγε επιμελώς να πάρει μια θέση για τη (μη) νομιμότητα του τουρκολιβυκού συμφώνου. Πάνω στην κρίσιμη ώρα, η Ουάσιγκτον «θυμάται» μόνο ότι Ελλάδα και Τουρκία είναι σύμμαχοι στο ΝΑΤΟ και τις καλεί να τα βρουν μεταξύ τους. Μια βολική προσέγγιση για εκείνον που δεν θέλει να δυσαρεστήσει κανέναν. Οι ΗΠΑ κάνουν λόγο για επενδύσεις και έρευνες στη Μεσόγειο, σαν να πρόκειται για ένα ζήτημα αποκλειστικά επιχειρηματικής φύσεως και καθόλου εθνικής.

Αν μετά από τόσα χρόνια που η χώρα μας έχει παραχωρήσει γη και ύδωρ στις ΗΠΑ (έως πρόσφατα που η κυβέρνηση Μητσοτάκη αναμείχθηκε ακόμα και στον πόλεμο κατά του Ιράν), το καλύτερο που έχουν να μας προσφέρουν είναι ευχολόγια τύπου: «βρείτε τα μεταξύ σας», τότε σαφώς μιλάμε για μια παταγώδη συμμαχική αποτυχία.

Μέχρι και ο – σταθερά φιλοαμερικανικών απόψεων - Δημήτρης Καιρίδης, χαρακτήρισε «κατάπτυστη» τη στάση του αμερικανικού υπουργείου Εξωτερικών και έκανε λόγο για «πολιτική ήττα» για την Ελλάδα. Δηλώσεις που απέχουν παρασάγγας από την τακτική του στρουθοκαμηλισμού που επιλέγει ο Γιώργος Γεραπετρίτης, ο οποίος εξακολουθεί να μη διαθέτει την ευθιξία να παραιτηθεί.

Προς το παρόν η ελληνική κυβέρνηση παρακολουθεί τις εξελίξεις με το γνωστό διπλωματικό λεξιλόγιο περί διεθνούς δικαίου, ψάχνοντας σωσίβιο στην αντίδραση της Αιγύπτου και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η ΕΕ διατύπωσε μεν μια σαφέστερη θέση για τις νομικές συνέπειες του μνημονίου, το οποίο και καταδίκασε συλλογικά, όμως και πάλι πρόκειται για ανέξοδα ευχολόγια. Αν η ΕΕ επιθυμεί όντως να προστατέψει τα νότια σύνορά της στο Αιγαίο, θα έπρεπε «χθες» να συνεδριάσει για την επιβολή αυστηρών κυρώσεων στους Τούρκους. Κάτι που για την ώρα δεν ακούγεται ούτε καν σαν συζήτηση.

Δυστυχώς έφτασε ο καιρός που η αναιμική εξωτερική πολιτική μας, ξεπληρώνεται στο σύνολό της και μεταφράζεται σε «συμμάχους» που το μόνο που κάνουν είναι να μας χτυπούν «συμπονετικά» στην πλάτη…