Lidl : Γιατί δεν κάνουν delivery όπως ο Μασούτης, ο Βασιλόπουλος και τα My market;
Οι μεγάλες αλυσίδες προσφέρουν οικονομικές ιδιωτικές ετικέτες και delivery, ενώ efood και Wolt επιτρέπουν εύκολη σύγκριση τιμών. Η Lidl επιμένει στο φυσικό κατάστημα, παρότι δοκιμάζει ψηφιακές παραγγελίες στο εξωτερικό.
Κάποτε το επιχείρημα της Lidl ήταν απλό. Πήγαινες στο κατάστημα γιατί περίμενες να γεμίσεις το καρότσι φθηνότερα. Σήμερα όμως η ΑΒ, ο Μασούτης και τα My market έχουν οικονομικές ιδιωτικές ετικέτες, δυνατές προσφορές και delivery. Οπότε γιατί να κάνεις πάντα τη διαδρομή μέχρι τη Lidl;
Lidl : Γιατί δεν κάνουν delivery όπως ο Μασούτης, ο Βασιλόπουλος και τα My market;
Η Lidl εξακολουθεί να έχει πολύ καλές τιμές. Και το διαφημίζει με συγκρίσεις καλαθιών. Μόνο που σε μία τέτοια σύγκριση, με 44 προϊόντα το φθινόπωρο του 2026, η ίδια διευκρινίζει ότι εκείνη επέλεξε τα προϊόντα, ενώ η εταιρεία IWD έκανε τις αγορές. Δεν σημαίνει πως οι τιμές είναι λάθος. Αλλά όταν διαλέγεις τι μπαίνει στο καλάθι, επηρεάζεις και το τελικό αποτέλεσμα. Ο πελάτης, άλλωστε, δεν ψωνίζει από μια έτοιμη διαφημιστική λίστα.
Μπορεί να βρει φθηνό γιαούρτι στη Lidl, μακαρόνια ιδιωτικής ετικέτας στην ΑΒ και απορρυπαντικό σε προσφορά στα My market. Δεν είναι βέβαιο ποια αλυσίδα θα του βγει φθηνότερη συνολικά. Εξαρτάται από το τι αγοράζει εκείνη την εβδομάδα.
Και τώρα έχει ένα ακόμη πλεονέκτημα. Ανοίγει efood ή Wolt και βλέπει πολλά σούπερ μάρκετ της περιοχής του, τιμές και τρέχουσες προσφορές. Μπορεί να συγκρίνει χωρίς να τρέχει στα καταστήματα. Βέβαια, πρέπει να προσέχει συσκευασίες, μεταφορικά και τυχόν διαφορετικές τιμές από το φυσικό κατάστημα. Αλλά πλέον έχει επιλογές μπροστά του, στην οθόνη.
Γιατί λοιπόν διστάζει η Lidl; Επειδή το delivery κοστίζει. Κάποιος πρέπει να μαζέψει τα προϊόντα, να προσέξει τα κατεψυγμένα και να τα μεταφέρει. Το μοντέλο της στηρίζεται στα λίγα έξοδα και τις μεγάλες ποσότητες. Η McKinsey καταγράφει μέσο λειτουργικό περιθώριο μόλις 2,8% σε μεγάλες ευρωπαϊκές αλυσίδες τροφίμων. Δεν υπάρχουν πολλά περιθώρια για ακριβά λάθη.
Υπάρχει όμως και το κόστος της χαμένης αγοράς. Όταν κάποιος παραγγέλνει κάθε εβδομάδα από άλλον, σιγά σιγά συνηθίζει εκείνον. Η Lidl ήδη δοκιμάζει μια διαφορετική λύση στην Ιρλανδία. Ο πελάτης παραγγέλνει online και παραλαμβάνει από το κατάστημα. Δεν χρειάζεται να πληρώσει η αλυσίδα για διανομή στο σπίτι, ενώ ο πελάτης γλιτώνει το ψάξιμο στα ράφια.
Αυτό θα μπορούσε να δοκιμάσει και στην Ελλάδα, πριν περάσει σε επιλεγμένες παραδόσεις με χρέωση που καλύπτει το κόστος. Η Lidl δεν χρειάζεται να εγκαταλείψει τις χαμηλές τιμές. Χρειάζεται να καταλάβει ότι σήμερα ο καταναλωτής δεν πληρώνει μόνο με χρήματα. Πληρώνει και με τον χρόνο του.
