Δίκη Τεμπών: «Έχασα τη μαμά μου αλλά και τη φίλη μου» – Συγκλονίζουν οι καταθέσεις των συγγενών

Το συλλογικό τραύμα των Τεμπών που σημάδεψε για πάντα την Ελλάδα, «αιμορραγεί» εκ νέου στο Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Λάρισας. Γονείς και παιδιά των αδικοχαμένων επιβατών καταθέτουν τον συσσωρευμένο πόνο τριών χρόνων, γεμάτων από καταγγελίες συγκάλυψης, αναπάντητα ερωτήματα και εξωφρενικές ελλείψεις στη διερεύνηση του δυστυχήματος.

Τη Δευτέρα 12 Οκτωβρίου συνεχίστηκε η εξέταση μαρτύρων, με την – ορφανεμένη πλέον – κόρη της Μαρίας Μουρτζάκη, να συγκινεί το ακροατήριο. Να θυμίσουμε ότι η 51χρονη Μαρία Μουρτζάκη εργαζόταν στο κυλικείο του μοιραίου Intercity 62. Σύμφωνα με την μάρτυρα, η μητέρα της εργαζόταν στον σιδηρόδρομο από το 2017.

Προφανώς είχε κι εκείνη την εντύπωση ότι το τραίνο ήταν το πιο ασφαλές μέσο, μη γνωρίζοντας τίποτα για τα εγκληματικά κενά ασφαλείας που αποτελούσαν καθημερινή «ρώσικη ρουλέτα» για χιλιάδες επιβάτες και εργαζόμενους. Παρόλα αυτά, η Μαρία Μουρτζάκη είχε μιλήσει το 2022 στην κόρη της για ένα περιστατικό εκτροχιασμού τρένου υποστηρίζοντας ότι το σύστημα αυτόματης πέδησης είχε απενεργοποιηθεί, ώστε να αποφεύγονται καθυστερήσεις στα δρομολόγια.

Φαίνεται λοιπόν ότι οι «εκπτώσεις» στην ασφάλεια άρχισαν να γίνονται αντιληπτές σε  εργαζόμενους, που όμως εξακολουθούσαν να προσπαθούν να κερδίσουν το ψωμί τους, μη μπορώντας να υποψιαστούν το τρομακτικό μέγεθος των προβλημάτων του σιδηροδρόμου. «Έχασα τη μαμά μου αλλά έχασα και τη φίλη μου», ανέφερε συγκινημένη η γυναίκα, περιγράφοντας τις εφιαλτικές εμπειρίες της μετά το δυστύχημα.

Όπως συνέβη και σε όλες σχεδόν τις χαροκαμένες οικογένειες, η οικογένεια της Μαρίας Μουρτζάκη παρέλαβε στην Κρήτη ένα κλειστό φέρετρο, αφού κυβέρνηση αυθαιρετώντας έδωσε αυτήν την εντολή με τη δικαιολογία ότι ήθελε να αποτρέψει το σοκ που θα βίωναν οι συγγενείς. Χωρίς καμία τέτοια αρμοδιότητα του κράτους, καταπατήθηκε το δικαίωμα της κάθε οικογένειας να τιμήσει το νεκρό της όπως ήθελε. Και το σοκ των πληροφοριών για την κατάσταση των σορών, μεγιστοποίησε την «πειθώ» αυτής της πρωτάκουστης κρατικής εντολής.

Το αποτέλεσμα ήταν ότι πολλές οικογένειες ως σήμερα δεν γνωρίζουν καν αν έθαψαν πράγματι τους αγαπημένους τους. Η κόρη της Μαρίας Μουρτζάκη αναφέρθηκε στο μπλοκαρισμένο αίτημα εκταφής, σχολιάζοντας πόσο σημαντικό είναι για την οικογένεια να εξακριβώσει την ταυτότητα της σορού. Πρόσθεσε δε, ότι η οικογένεια δεν παρέλαβε ούτε προσωπικά αντικείμενα της μητέρας της.

Στο βήμα του μάρτυρα ανέβηκε μετά ο Αδάμ Αδαμάκης, ο οποίος θρηνεί τον 23χρονο γιο του, Ιορδάνη, που σκοτώθηκε στη σιδηροδρομική τραγωδία. Στην κατάθεσή του εστίασε στα κενά ασφαλείας που ήρθαν στην επιφάνεια κατά τη διάρκεια της έρευνας, καταγγέλλοντας παντελή έλλειψη προστατευτικών δικλίδων και αδιαφορία των υπευθύνων.

«Εμείς βλέπαμε άλλα στις διαφημίσεις και μετά από την ανακριτική διαδικασία καταλάβαμε ότι δεν υπήρχε ούτε ίχνος ασφάλειας», τόνισε στην κατάθεσή του. Παράλληλα, ο χαροκαμένος πατέρας αναφέρθηκε στο πόρισμα του ιατροδικαστή για το παιδί του, επισημαίνοντας πως η επίσημη διαπίστωση έκανε λόγο για «ολική απανθράκωση». Επιπλέον, επικεντρώθηκε στην εκδήλωση της πυρκαγιάς αμέσως μετά τη σύγκρουση, απαιτώντας να διαλευκανθούν τα αίτια δημιουργίας του πύρινου μανιταριού.

 «Τα έλαια μετασχηματιστών δεν κάνουν πυρόσφαιρα. Στο τέλος θέλω μια απάντηση σαν γονιός. Ψάξτε το», τόνισε, ευελπιστώντας πως η δικαιοσύνη θα ρίξει φως στις ακριβείς συνθήκες του δυστυχήματος.

Η δίκη συνεχίζεται με τις καταθέσεις των υπόλοιπων οικογενειών, οι οποίες διεκδικούν την πλήρη διαλεύκανση της υπόθεσης και την απόδοση δικαιοσύνης σε όσους φέρουν ευθύνη.