Δημοσκόπηση Interview: Αδιάφοροι οι 8 στους 10 για τις εξαγγελίες του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ

Η ανάπαυλα του καλοκαιριού δεν στάθηκε αρκετή για μειώσει τη δυσαρέσκεια των Ελλήνων για την κυβέρνηση Μητσοτάκη, με τη νέα δημοσκόπηση της Interview για την εφημερίδα Political να φέρνει πολλά… μαύρα μαντάτα.

Σαν να μην πέρασε μια μέρα από τους φουλ ρυθμούς των δημοσκοπήσεων, οι 8 στους 10 Έλληνες δηλώνουν ότι το «καλάθι» των εξαγγελιών του πρωθυπουργού στην επερχόμενη ΔΕΘ, δεν θα αλλάξει την άποψή τους για εκείνον.

Στο κίνητρο ψήφου το στοιχείο της διαμαρτυρίας κυριαρχεί. Το 28% απαντά ότι θα ψηφίσει για να εκφράσει τη διαμαρτυρία του προς το πολιτικό σύστημα συνολικά, το 27% για να ενισχύσει την αντιπολίτευση, το 18% για να περιορίσει τη δύναμη της κυβέρνησης και μόνο το 24% θα πάει στην κάλπη για να επιβραβεύσει την κυβέρνηση.

Το ζήτημα της ακρίβειας εξακολουθεί να δεσπόζει ως αιτία δυσαρέσκειας (27%) απέναντι στη ΝΔ, όμως αμέσως μετά στην κατάταξη έρχονται τα μεγάλα «γαλάζια» σκάνδαλα. Η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ κάνει τεράστιο αρνητικό «γκελ» με 20% και σχεδόν στην ίδια θέση με 19% έρχεται η διαχείριση της τραγωδίας των Τεμπών. Ακολουθεί ένα διόλου ευκαταφρόνητο 10% δυσαρέσκειας για τη θεσμοθέτηση του γάμου των ομόφυλων ζευγαριών. Έπειτα ακολουθεί η υπόθεση των υποκλοπών και τα εθνικά θέματα με 7%.

Είναι πολύ σημαντικό το γεγονός ότι τα σκάνδαλα (ΟΠΕΚΕΠΕ, Τέμπη) δεν αποτελούν απλώς «πυροτεχνήματα» της επικαιρότητας, αλλά έχουν παγιωθεί στη συνείδηση της κοινωνίας ως βασικοί λόγοι πολιτικής δυσαρέσκειας. Έτσι βλέπουμε για άλλη μια φορά τι τεράστιο επικοινωνιακό κόστος έχουν τα σκάνδαλα για την κυβέρνηση, αφού παρά τις τιτάνιες προσπάθειες της να τα υποβαθμίσει, οι πολίτες εξακολουθούν να κατατάσσουν τη διαφθορά στην κορυφή των κριτηρίων τους μαζί με το ακριβό κόστος ζωής.

Κάτι που «κουμπώνει» με το επόμενο ερώτημα της Interview για τα 3 προβλήματα που οι πολίτες θα ήθελαν πρώτα να λύσει η επόμενη κυβέρνηση. Το πρόβλημα της ακρίβειας έρχεται πρώτο με 22%, ενώ ακολουθεί δεύτερη η διαφθορά με 12% και τρίτη η αύξηση των μισθών και των συντάξεων με 11%.

Όταν η ακρίβεια και η διαφθορά μοιράζονται τα πρωτεία στην αγωνία των πολιτών, αποδεικνύεται ότι ηθικά ζητήματα και οικονομική επιβίωση είναι συγκοινωνούντα δοχεία: ο πολίτης δεν αισθάνεται μόνο φτωχός, αλλά και αδικημένος από ένα σύστημα που θεωρεί αναξιόπιστο και ένα κράτος δικαίου που θεωρεί προβληματικότατο.

Το γεγονός ότι το άθροισμα των κινητήριων μοχλών ψήφου (διαμαρτυρία, ενίσχυση αντιπολίτευσης, περιορισμός κυβέρνησης) κυμαίνεται σε μεγάλα ποσοστά, έναντι μιας ισχνής επιβράβευσης (24%), δείχνει ότι η κάλπη θα λειτουργήσει κυρίως ως βαλβίδα κατάθεσης θυμού και όχι τόσο ως εργαλείο προγραμματικής επιλογής. Οι πολίτες δεν τοποθετούνται θετικά υπέρ ενός νέου οράματος γιατί κανένα κόμμα δεν τους έχει πείσει μαζικά για κάτι τέτοιο. Όμως η τιμωρητική διάθεση είναι το πιο σταθερό κριτήριο που μπορούν για την ώρα να έχουν, σε ένα πλήρως κατακερματισμένο και παρηκμασμένο πολιτικό τοπίο.

Η απάντηση – κόλαφος τόσο για την κυβέρνηση, όσο και για το πολιτικό σύστημα γενικότερα είναι ότι το 40% θεωρεί ότι η εντιμότητα είναι εκείνη που λείπει περισσότερο από την πολιτική ηγεσία, ενώ το 20% απαντά ότι λείπει η επαφή με την κοινωνία. Τέλος, παρά το γεγονός ότι ο Αντώνης Σαμαράς αργεί να ανακοινώσει το κόμμα του για λόγους στρατηγικής, η πολιτική απήχηση του δείχνει ακόμα ικανή να προκαλεί πονοκέφαλο στη ΝΔ. Το 5% θεωρεί πολύ πιθανό και το 7% αρκετά πιθανό να ψηφίσει ένα κόμμα με επικεφαλής τον πρώην πρωθυπουργό, πράγμα που συνθέτει μια δυναμική 12% η οποία μπορεί να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα στη γαλάζια παράταξη.