Εποχικοί Πυροσβέστες: Σείστηκε το Σύνταγμα στη συγκέντρωση διαμαρτυρίας - «Οι καταστροφές δεν είναι εποχικές»

Το καλοκαίρι ήρωες, τον χειμώνα ανεπιθύμητοι. Αυτή είναι με λίγες λέξεις η θλιβερή κατάσταση που αντιμετωπίζουν οι Εποχικοί Πυροσβέστες την τελευταία οκταετία. Όταν η κυβέρνηση «καίγεται» για το επικοινωνιακό κόστος των πυρκαγιών, εξυμνεί το έργο των πυροσβεστών. Όταν ο κίνδυνος των πυρκαγιών περνάει, τότε ο εμπαιγμός και η καταστολή επανέρχονται στις εργοστασιακές… ρυθμίσεις.

Κάθε χρόνο και ειδικά τέτοια εποχή, οι πυροσβέστες επαναλαμβάνουν το αυτονόητο αίτημα τους για μόνιμη εργασία. Το κλίμα είναι ακόμα περισσότερο φορτισμένο, αφού το φετινό καλοκαίρι εκπνέει με τη χώρα να θρηνεί τον θάνατο τριών πυροσβεστών εν ώρα καθήκοντος. Μια ακόμα αντίφαση από τις πολλές που διακρίνουν την ελληνική πολιτεία, είναι ότι ο θεσμός που απολαμβάνει την πρωτιά εκτίμησης των πολιτών – δηλαδή οι πυροσβέστες -  είναι και ο πιο αδικημένος κλάδος.

Η προγραμματισμένη συγκέντρωση διαμαρτυρίας των εποχικών πυροσβεστών, σήμερα Δευτέρα 31 Αυγούστου έξω από το Μέγαρο Μαξίμου, περιγράφεται σε μια μόνο λέξη: «αγανάκτηση». Για την κυβερνητική κοροϊδία, για τις κούφιες υποσχέσεις, για τη μεταχείριση των πυροσβεστών ως εργασιακούς παρίες. Πυροσβέστες απ’ όλη την Ελλάδα έφτασαν στο Σύνταγμα ζητώντας δωδεκάμηνη εργασία, με αντιπροσωπεία τους να μεταβαίνει στον πρόεδρο της Βουλής Νικήτα Κακλαμάνη και να καταθέτει σχετικό ψήφισμα ζητώντας τα αυτονόητα.

«Τουρνά θυμήσου, θα λήξει σύμβασή σου. Τουρνά – Τουρνά χιλιάδες είναι τα κενά», «Ήρθε η ώρα να βγάλουμε τα μπεζ, οι καταστροφές δεν είναι εποχικές», ήταν μερικά από τα κεντρικά συνθήματα της σημερινής κινητοποίησης. Στα πλαίσια της πορείας, τριμελής αντιπροσωπεία συναντήθηκε με τον σύμβουλο του πρωθυπουργού Θανάση Νέζη όπου κατέθεσε και τα αιτήματά της. Η απάντηση του κ. Νέζη φέρεται να ήταν ότι: «θα δούμε το ζήτημά σας μετά τη ΔΕΘ».

Πρόκειται για την κλασσική «καραμέλα» της κυβέρνησης για να μεταθέσει το πρόβλημα στο μέλλον, λες και οι ανάγκες, οι οικογένειες και η επιβίωση αυτών των ανθρώπων μπαίνει στον… πάγο μέχρι να σβήσουν τα φώτα της ΔΕΘ. Οι μεν Εποχικοί διακρίνονται για την αμεσότητα της επιχειρησιακής τους δράσης – οι δε κυβερνητικοί διακρίνονται για την απραξία και την παραπομπή των υποσχέσεών τους στις… καλένδες.

Όμως η απαίτηση για μονιμοποίηση των Εποχικών δεν είναι απλώς ένα συνδικαλιστικό αίτημα επιβίωσης, αλλά μια αντικειμενική ανάγκη για την ίδια την ασφάλεια της χώρας. Μια χώρα που πλήττεται διαρκώς από φυσικές καταστροφές και καταστροφικές πυρκαγιές δεν μπορεί να βασίζεται σε πυροσβέστες «μισής χρονιάς».

Η διατήρηση ενός μεγάλου ποσοστού του πυροσβεστικού σώματος σε καθεστώς εποχικότητας, δείχνει ότι η κυβέρνηση δεν επιθυμεί να επενδύσει σε έναν μακροπρόθεσμο στρατηγικό σχεδιασμό, αλλά αρκείται συνεχώς σε παροδικές λύσεις του ποδαριού. Η κοινωνία, άλλωστε, έχει ικανή κρίση και μνήμη. Βλέπει ποιοι παλεύουν μέσα στους καπνούς και με αυταπάρνηση σώζουν ζωές και περιουσίες, και ποιοι αρκούνται σε κούφια χειροκροτήματα από τα έδρανα της ασφάλειας και του κλιματισμού, μεταθέτοντας διαρκώς τις ευθύνες τους στο… «θα δούμε».