Μεσσήνη: 60χρονος εμπρηστής αφέθηκε ελεύθερος και έβαλε άλλες 2 φωτιές!

Για άλλη μια φορά επιβεβαιώνεται ότι το νομικό σύστημα της χώρας μας νοσεί βαρύτατα και ο μηχανισμός αντιμετώπισης των εμπρησμών βρίθει ανεπαρκειών. Ένας 60χρονος που συνελήφθη για δύο πυρκαγιές που προκάλεσε στη Μεσσήνη στις 26 και 27 Αυγούστου, μετά την απολογία του είχε αφεθεί ελεύθερος με περιοριστικούς όρους.

Ο εμπρηστής προφανώς εξέλαβε την επιεικέστατη μεταχείρισή του από τις αρχές ως αφορμή να συνεχίσει την καταστροφική δράση του. Κι έτσι συνέβη το αδιανόητο. Με το που αφέθηκε ελεύθερος ο 60χρονος, πραγματοποίησε άλλους δύο εμπρησμούς την Κυριακή 30 Αυγούστου σε ξερά χόρτα σε περιοχές της Μεσσήνης. Οι εστίες εκδηλώθηκαν στις 4:00 το απόγευμα και στις 5:40, με τη χρήση γυμνής φλόγας.

Έπειτα από έρευνα του Ανακριτικού Κλιμακίου Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού Μεσσηνίας, ταυτοποιήθηκε ως ο… επίμονος εμπρηστής και συνελήφθη στο πλαίσιο της αυτόφωρης διαδικασίας. Πλέον οι αρχές του αποδίδουν την πρόκληση συνολικά τεσσάρων πυρκαγιών μέσα σε διάστημα μόλις πέντε ημερών. Σε βάρος του σχηματίστηκε νέα δικογραφία για εμπρησμό από πρόθεση, κατά συρροή και κατ’ εξακολούθηση. Ο συλληφθείς κρατείται και αναμένεται να οδηγηθεί την Τρίτη 1η Σεπτεμβρίου ενώπιον της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Καλαμάτας.

Πέρα από την «επιφάνεια» της είδησης, η συγκεκριμένη υπόθεση δείχνει γιατί οι εμπρησμοί στη χώρα μας παραμένουν μια ενεργή μάστιγα που δεν αντιμετωπίζεται επαρκώς. Αφού τα προηγούμενα 7 χρόνια οι καμένες εκτάσεις στην Ελλάδα έσπασαν όλα τα ρεκόρ, φέτος η κυβέρνηση Μητσοτάκη αποφάσισε επιτέλους να αυστηροποιήσει το πλαίσιο αντιμετώπισης των εμπρησμών.

Όμως ειδήσεις σαν την παραπάνω, δείχνουν ότι εξακολουθούν να υπάρχουν τεράστια κενά. Η λανθασμένη εφαρμογή περιοριστικών όρων, οι χρονοβόρες διαδικασίες μέχρι την έκδοση ποινής, η έλλειψη προβλέψεων για ψυχιατρική αξιολόγηση και η αδυναμία επαρκούς παρακολούθησης των υπόπτων, αφήνουν πολλά περιθώρια στη δράση των εμπρηστών.

Και το χειρότερο απ’ όλα είναι η αίσθηση ατιμωρησίας που αντιλαμβάνονται τόσο οι κακοποιοί, όσο και οι νομοταγείς πολίτες που βλέπουν εμπρηστές να συλλαμβάνονται και να αφήνονται γρήγορα ελεύθεροι με περιοριστικούς όρους. Ο μέσος πολίτης βλέπει ότι σε περίπτωση πχ. θανάτου ενός σκύλου ενεργοποιούνται τάχιστα εισαγγελικές εντολές, ενώ για πρόκληση πυρκαγιών οι υπαίτιοι κυκλοφορούν ελεύθεροι και… ωραίοι.

Παρά τις πρόσφατες νομοθετικές πρωτοβουλίες για υψηλότερες ποινές, γίνεται φανερό ότι ο νόμος χάνει την αποτρεπτική του ισχύ αν τα εργαλεία της ποινικής δικονομίας δεν προσαρμοστούν στην ιδιαίτερη επικινδυνότητα του συγκεκριμένου εγκλήματος. Ο εμπρησμός δεν είναι απλώς μια πράξη φθοράς· θέτει σε άμεσο κίνδυνο ανθρώπινες ζωές, περιουσίες, ζώα και ολόκληρα οικοσυστήματα.

Το στοίχημα για την Πολιτεία δεν είναι πλέον μόνο να εξαγγέλλει αυστηρότερες ποινές στα χαρτιά, αλλά να διασφαλίσει ότι το κράτος δικαίου θα λειτουργεί αποτελεσματικά και χωρίς καμία επιείκεια στους εξακριβωμένους εμπρηστές.