Μια πόλη για τους ηλικιωμένους είναι καλύτερη για όλους
Τα καθαρά πεζοδρόμια, τα καθίσματα, ο καλός φωτισμός και η σαφής πληροφόρηση διευκολύνουν τους ηλικιωμένους και κάνουν τον δημόσιο χώρο πιο λειτουργικό για κάθε ηλικία.
Η φιλική πόλη δεν είναι ειδική πόλη μόνο για ηλικιωμένους. Είναι ένας χώρος όπου το πεζοδρόμιο δεν κλείνει, η στάση έχει κάθισμα, η διάβαση φαίνεται και οι πληροφορίες δεν απαιτούν γρήγορη κίνηση ή άριστη όραση.
Η δυσκολία μετακίνησης αυξάνεται όταν υπάρχουν ανώμαλα πλακάκια, αυτοκίνητα σε ράμπες και διαδρομές χωρίς σκιά. Οι κάτοικοι μπορούν να αναφέρουν τα σημεία με συγκεκριμένη τοποθεσία και να ζητούν λύσεις που εξυπηρετούν περισσότερες ομάδες.
Η στάση είναι μέρος της μετακίνησης
Ένα παγκάκι σε σωστό σημείο επιτρέπει σε έναν άνθρωπο να ολοκληρώσει μια διαδρομή χωρίς να γυρίσει σπίτι. Η θέση του πρέπει να επιτρέπει προσέγγιση με μπαστούνι, καρότσι ή βοηθητικό εξοπλισμό και να μην κλείνει το πεζοδρόμιο.
Η πληροφόρηση σε υπηρεσίες και στάσεις πρέπει να είναι ευανάγνωστη και να εξηγεί την επόμενη κίνηση. Ένα τηλέφωνο επικοινωνίας, μια καθαρή πινακίδα και μια θέση αναμονής μειώνουν την αβεβαιότητα.
Οι δημόσιες τουαλέτες, το νερό και ο φωτισμός επηρεάζουν το αν ένας ηλικιωμένος θα βγει από το σπίτι. Η κοινωνική συμμετοχή δεν εξαρτάται μόνο από το αν υπάρχει μια εκδήλωση, αλλά από το αν μπορεί να φτάσει κάποιος σε αυτήν.
Μια πόλη που σχεδιάζει για την πιο αργή, την πιο κουρασμένη ή την πιο ευάλωτη μετακίνηση γίνεται τελικά πιο άνετη για παιδιά, γονείς και όλους τους πολίτες.
