Το «crash test» του Μαξίμου: Ο πήχης του 25% και ο αστάθμητος παράγοντας Σαμαρά

Γενικός «συναγερμός» έχει σημάνει στο Μαξίμου, όσο διαμορφώνεται το νέο πολιτικό τοπίο μετά και την επίσημη ανακοίνωση των κομμάτων του Αλέξη Τσίπρα και της Μαρίας Καρυστιανού. Τα νέα γκάλοπ που συμπεριλαμβάνουν τα δύο νέα κόμματα, καταγράφουν ήδη μια ισχυρή δυναμική για αμφότερα, κάτι που αυξάνει απότομα την πολιτική πίεση προς τη ΝΔ που είχε συνηθίσει τα τελευταία χρόνια να «παίζει» χωρίς αντίπαλο.

Η «πονηρή» εκτίμηση ψήφου που παρουσιάζουν οι εταιρείες δημοσκοπήσεων, δίνει ένα συχνά υπερβολικό ποσοστό στη ΝΔ (γύρω στο 30%), ενώ στην πραγματικότητα οι συσχετισμοί δυνάμεων γίνονται απρόβλεπτοι και οδεύουμε σε ένα αχαρτογράφητο πολιτικό σκηνικό. Ιδιαίτερα εφόσον ένα μεγάλο ποσοστό των Ελλήνων (30% με 40%) απαντά ότι θα ψηφίσει βάσει διαμαρτυρίας, ενώ στη μεγάλη «δεξαμενή» των αναποφάσιστων προβλέπεται να προστεθούν πολλοί ψηφοφόροι που ως τώρα απείχαν από την κάλπη.

Είναι κοινό μυστικό ότι τα «χειροπιαστά» ποσοστά της ΝΔ κινούνται γύρω στο 25%, κάτι που σημαίνει ότι η θετική αξιολόγηση της Μαρίας Καρυστιανού κατά 36,1% και του Αλέξη Τσίπρα κατά 30,1% (όπως δείχνει η τελευταία δημοσκόπηση της Opinion Poll) μπορεί να προκαλέσει εντυπωσιακές ανακατατάξεις. Ο πήχης του 25% είναι ιδιαίτερα κρίσιμος για το κυβερνών κόμμα, αφού από αυτόν κρίνεται το bonus εδρών. Το τελευταίο διάστημα οι «κρυφές» δημοσκοπήσεις δίνουν και παίρνουν στο Μαξίμου, ώστε να αποφασιστούν οι επόμενες κινήσεις προς την προεκλογική περίοδο.

Όμως το πιο καθοριστικό «crash test» για το μέλλον της ΝΔ, ακούει στο όνομα Αντώνης Σαμαράς. Αν το εκλογικό κοινό Τσίπρα και Καρυστιανού δεν φαίνεται να προκαλεί ιδιαίτερες διαρροές στη ΝΔ, το αναμενόμενο κόμμα Σαμαρά μπορεί να έχει καταλυτικό ρόλο σε αυτό το ζήτημα. Ένα πιθανό ποσοστό της τάξεως του 5% για το κόμμα Σαμαρά δεν φαντάζει καθόλου ανεδαφικό και θα μπορούσε να βυθίσει τη ΝΔ αρκετά κάτω από το 25%.

Βεβαίως διαφαίνεται από τώρα ότι η επικοινωνιακή στρατηγική του Μαξίμου θα στρέφεται γύρω από την πόλωση (το κόμμα Τσίπρα βοηθάει ιδιαίτερα γι’ αυτό), το αφήγημα «Μητσοτάκης ή… χάος» και το εκφοβιστικό ερώτημα ποιος θα σηκώσει το… τηλέφωνο στις 3 τα ξημερώματα σε μια στιγμή εθνικής κρίσης. Μόνο που ιδιαίτερα στα εθνικά θέματα, το δίδυμο Σαμαρά – Καραμανλή έχει αποδομήσει μεθοδικά όλες τις πολιτικές Μητσοτάκη που ειδικά στα ελληνοτουρκικά δεν φημίζονται καθόλου για το… σήκωμα τηλεφώνων, αλλά μάλλον για το αντίθετο. Την υποχωρητικότητα και την παθητικότητα.