Βοήθεια σε ηλικιωμένο άνθρωπο: πρακτικές λύσεις χωρίς απώλεια αυτονομίας

Η φροντίδα δεν σημαίνει ότι κάποιος αποφασίζει για όλα. Ο στόχος είναι να μειώνονται οι κίνδυνοι και να στηρίζεται η καθημερινότητα χωρίς να αφαιρείται η δυνατότητα επιλογής.

Ρωτάμε πριν οργανώσουμε

Ο ηλικιωμένος άνθρωπος γνωρίζει καλύτερα ποια στιγμή της ημέρας δυσκολεύεται. Η συζήτηση για φάρμακα, μετακινήσεις, φαγητό και λογαριασμούς γίνεται με απλή γλώσσα και χωρίς βιασύνη.

Ένα μικρό τετράδιο με ραντεβού και τηλέφωνα βοηθά, αρκεί να μένει προσβάσιμο. Κωδικοί και οικονομικά στοιχεία δεν γράφονται σε εμφανές σημείο ούτε δίνονται σε ανθρώπους που δεν χρειάζεται να τα γνωρίζουν.

Το σπίτι προσαρμόζεται σταδιακά

Φωτισμός σε διάδρομο, αντιολισθητικό πατάκι, ελεύθερα περάσματα και χειρολαβή στο μπάνιο μειώνουν πτώσεις. Η αλλαγή γίνεται σε συνεργασία με τον άνθρωπο που θα τη χρησιμοποιήσει, όχι σαν αιφνιδιαστική μεταμόρφωση του χώρου.

Η τηλεφωνική επικοινωνία σε σταθερές ώρες επιτρέπει να εντοπιστεί γρήγορα ένα πρόβλημα. Για ιατρικά ζητήματα ακολουθούνται οδηγίες επαγγελματιών και όχι συμβουλές από γνωστούς.

Η βοήθεια λειτουργεί όταν μοιράζεται. Ένα οικογενειακό πρόγραμμα αποτρέπει την εξάντληση ενός μόνο φροντιστή και κρατά τον ηλικιωμένο στο κέντρο των αποφάσεων.

Η βοήθεια σε έναν ηλικιωμένο άνθρωπο είναι αποτελεσματική όταν ξεκινά από αυτό που ο ίδιος θεωρεί δύσκολο. Άλλος χρειάζεται καλύτερο φωτισμό στη σκάλα, άλλος βοήθεια με τα ψώνια ή υπενθύμιση για ένα ραντεβού. Η λύση δεν είναι να αναλάβουν οι άλλοι όλες τις αποφάσεις, αλλά να απομακρυνθεί το συγκεκριμένο εμπόδιο χωρίς να χαθεί η αυτονομία.

Μικρές παρεμβάσεις, όπως αντιολισθητικό πατάκι, τηλέφωνο σε εύκολη θέση, καθαρά περάσματα και σταθερό πρόγραμμα επικοινωνίας, μειώνουν τον κίνδυνο ατυχήματος. Όταν χρειάζεται περισσότερη φροντίδα, η οικογένεια πρέπει να μοιράζει πρακτικά τις ευθύνες και να ενημερώνει έγκαιρα γιατρό ή υπηρεσία υποστήριξης, αντί να περιμένει μια κρίση.