Την κορόιδευαν επειδή ήταν αδύνατη, φορούσε γυαλιά και σιδεράκια. Τότε δεν την ήξερε κανείς, σήμερα όμως…
Η Αντζελίνα Τζολί πριν γίνει διάσημη βίωνε κατάθλιψη, χλευασμό και απομόνωση. Η ζωή της άλλαξε όταν βρήκε σκοπό
Πριν γίνει μία από τις πιο εμβληματικές παρουσίες του Χόλιγουντ, η Αντζελίνα Τζολί ήταν απλώς ένα ντροπαλό κορίτσι στο Beverly Hills High School. Ήταν εξαιρετικά αδύνατη, φορούσε γυαλιά μυωπίας και σιδεράκια. Οι συμμαθητές της δεν τη θαύμαζαν — τη χλεύαζαν. Ένιωθε ξένη, απομονωμένη, σαν να μην ανήκει πουθενά.
Η εφηβεία της ήταν μια σκοτεινή περίοδος. Βίωσε κατάθλιψη, αισθήματα ανεπάρκειας, και στράφηκε στον αυτοτραυματισμό για να διαχειριστεί την εσωτερική της πίεση. Ξεκίνησε να φοράει μαύρα ρούχα, να κάνει τατουάζ και να αποτραβιέται από τον κόσμο. Όλα έδειχναν ότι πάλευε με φαντάσματα που δεν φαίνονταν απ’ έξω.
Στα 20 της, είχε ήδη δοκιμάσει σχεδόν κάθε ναρκωτική ουσία. Παραδέχτηκε αργότερα ότι έφτασε σε σημείο που δεν είχε καμία επιθυμία να ζήσει. Ήταν χαμένη, χωρίς σταθερότητα, χωρίς σκοπό, χωρίς ελπίδα. Το λαμπερό μέλλον που θα ακολουθούσε έμοιαζε τότε απίθανο, σχεδόν αστείο.
Όμως, κάτι μέσα της αρνήθηκε να σβήσει. Η υιοθεσία του πρώτου της παιδιού, του Μάντοξ, έγινε η στιγμή μηδέν. Η Αντζελίνα εγκατέλειψε τις καταχρήσεις, σταμάτησε τις αυτοκαταστροφικές συμπεριφορές και βρήκε σκοπό στη φροντίδα. Άλλαξε μέσα κι έξω, όχι για τον κόσμο, αλλά για εκείνον τον μικρό άνθρωπο που την κοίταζε με απόλυτη εμπιστοσύνη.
Σήμερα, δεν είναι μόνο ηθοποιός. Είναι σκηνοθέτης, ακτιβίστρια, πρέσβειρα του ΟΗΕ και σύμβολο γυναικείας δύναμης. Αλλά πίσω από την αναγνώριση, παραμένει εκείνο το κορίτσι που κάποτε δεν την ήξερε κανείς. Η ίδια το ξέρει καλύτερα από όλους: δεν ξεχνάς ποτέ πώς ήταν να σε κοροϊδεύουν — αλλά μπορείς να διαλέξεις να γίνεις κάτι τελείως διαφορετικό.
Γρηγόρης Κεντητός
Γράφω για πράγματα που με συναρπάζουν, αλλά φροντίζω πάντα να τα ερευνώ σαν να τα μελετούσα για πρώτη φορά. Αναζητώ τη σύνδεση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, το ανθρώπινο μέσα στο ακαδημαϊκό, και τη γνώση που μπορεί να μεταφερθεί με τρόπο απλό, ακριβή και ζωντανό. Είτε πρόκειται για έναν αρχαίο πόλεμο είτε για ένα φαινόμενο της εποχής μας, στηρίζομαι πάντα σε πρωτογενές υλικό, πραγματικές πηγές και σοβαρή τεκμηρίωση. Θέλω κάθε κείμενο να αξίζει τον χρόνο του αναγνώστη — και τον δικό μου.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
