Η μυστική αποστολή του Χίτλερ που έσπειρε πανικό στις αμερικανικές γραμμές στις Αρδέννες

Η Operation Greif και το σχέδιο παραπλάνησης στις Αρδέννες

Τον Οκτώβριο του 1944 ο Χίτλερ κάλεσε τον Ότο Σκορτσένι και του ανέθεσε κάτι που έμοιαζε σχεδόν κινηματογραφικό. Δεν ζητούσε απλώς επίθεση στις Αρδέννες. Ήθελε μια ομάδα να περάσει μέσα από τις αμερικανικές γραμμές, ντυμένη με αμερικανικές στολές, να μιλά αγγλικά και να ανοίξει δρόμο προς τον Μεύση. Αυτό ήταν το σχέδιο της Operation Greif.

Ο Σκορτσένι έστησε την Panzerbrigade 150 μέσα σε ελάχιστο χρόνο. Η προετοιμασία έγινε στο Γκράφενβερ. Το σχέδιο ήταν πολύ φιλόδοξο, ίσως και τραβηγμένο. Οι άνδρες έπρεπε να μοιάζουν και να κινούνται σαν Αμερικανοί και να τους μπερδέψουν τη στιγμή που όλα κρίνονταν.

Από την αρχή έλειπαν βασικά πράγματα. Δεν βρέθηκαν αρκετά αμερικανικά οχήματα, όπλα και στολές. Αντί για όσα είχαν ζητήσει, κατέληξαν με λίγα τζιπ, λίγα φορτηγά και ελάχιστα τεθωρακισμένα. Σε αρκετές περιπτώσεις έβαψαν γερμανικά οχήματα για να θυμίζουν αμερικανικά. Η ιδέα της τέλειας μεταμφίεσης έμεινε μισή.

Το ίδιο συνέβη και με τα αγγλικά. Από περίπου 2.000 άνδρες, ελάχιστοι τα μιλούσαν σωστά. Αυτοί μπήκαν σε μικρές ομάδες, την Einheit Stielau, με τζιπ, ασυρμάτους και εκρηκτικά. Δεν προορίζονταν για κανονική μάχη. Στόχος τους ήταν να δημιουργήσουν σύγχυση.

Σύγχυση στο πεδίο και ψυχολογικός αντίκτυπος

Οι οδηγίες τους ήταν ξεκάθαρες. Να αλλάζουν πινακίδες, να κόβουν καλώδια, να μετακινούν σημάδια για ναρκοπέδια, να δίνουν λάθος εντολές, να βρίσκουν περάσματα πριν φτάσουν οι κύριες δυνάμεις. Το ζητούμενο ήταν να χαθεί χρόνος και να μπερδευτεί η εικόνα.

Όταν ξεκίνησε η αντεπίθεση στις 16 Δεκεμβρίου 1944, το αποτέλεσμα φάνηκε περισσότερο στο μυαλό των Αμερικανών παρά στους αριθμούς. Μια ομάδα που παρίστανε την τροχαία έστειλε ολόκληρο σύνταγμα σε λάθος κατεύθυνση. Άλλες ομάδες χτύπησαν επικοινωνίες και μέσα στο χάος αυτό μεγάλωσε.

Το μεγαλύτερο αποτέλεσμα ήρθε από τον φόβο. Γρήγορα διαδόθηκε ότι Γερμανοί με αμερικανικές στολές βρίσκονταν παντού. Στήθηκαν μπλόκα και έλεγχοι. Στρατιώτες ρωτούσαν άλλους στρατιώτες λεπτομέρειες της καθημερινότητας για να δουν αν λένε αλήθεια. Αυτό καθυστέρησε μετακινήσεις και μπέρδεψε μονάδες.

Κυκλοφόρησε και μια έντονη φήμη ότι στόχος ήταν ο Αϊζενχάουερ. Να τον απαγάγουν ή να τον σκοτώσουν. Η ανησυχία μεγάλωσε τόσο που περιόρισε τις κινήσεις του, ενώ και ο Μπράντλεϊ έγινε πιο προσεκτικός. Η επιχείρηση δεν μπορούσε να αλλάξει μόνη της την έκβαση, αλλά επηρέασε το κλίμα.

Ένα από τα πιο γνωστά περιστατικά έγινε στο Aywaille στο Βέλγιο. Τρεις Γερμανοί, οι Günther Billing, Wilhelm Schmidt και Manfred Pernass, συνελήφθησαν. Δικάστηκαν στις 21 Δεκεμβρίου 1944 και εκτελέστηκαν δύο μέρες μετά στο Henri Chapelle. Οι εικόνες εκείνης της εκτέλεσης έμειναν χαραγμένες.

Ακολούθησαν κι άλλες συλλήψεις και εκτελέσεις τις επόμενες μέρες. Οι Αμερικανοί το είδαν ως κατασκοπεία και δολιοφθορά μέσα στη μάχη και αντέδρασαν άμεσα.

Στο πεδίο όμως, το σχέδιο άρχισε να χάνει δύναμη. Η προέλαση δεν πήγε όπως υπολόγιζαν και η Panzerbrigade 150 δεν βρήκε ποτέ το άνοιγμα που περίμενε. Γρήγορα χρησιμοποιήθηκε σαν κανονική μονάδα μάχης. Εκεί ουσιαστικά τελείωσε το αρχικό πλάνο.

Παρόλα αυτά, η Operation Greif έμεινε γνωστή για το πόσο μακριά έφτασε η ιδέα της μεταμφίεσης και της παραπλάνησης. Μετά τον πόλεμο, το 1947, ο Σκορτσένι δικάστηκε και αθωώθηκε, αφού δεν αποδείχθηκε ότι είχε δώσει εντολή για μάχη με αμερικανικές στολές. Το θέμα έμεινε ανοιχτό ως προς τα όρια ανάμεσα στην παραπλάνηση και την παραβίαση των κανόνων του πολέμου.