Το πιο ψηλό καταφύγιο στην Ελλάδα, είναι χτισμένο στα 2.700 μέτρα στον Όλυμπο
Το καταφύγιο Γιώσος Αποστολίδης, χτισμένο στα 2.697 μέτρα στο Οροπέδιο των Μουσών, κρατά την πρωτιά ως το πιο ψηλό οργανωμένο καταφύγιο στην Ελλάδα.
Στον Όλυμπο, εκεί που το βουνό γίνεται πέτρα, αέρας και κορυφές, βρίσκεται το πιο ψηλό οργανωμένο καταφύγιο της Ελλάδας. Είναι το Καταφύγιο Γιώσος Αποστολίδης, χτισμένο στο Οροπέδιο των Μουσών, σε υψόμετρο 2.697 μέτρων, ανάμεσα στην Τούμπα και τον Προφήτη Ηλία.
Δεν είναι απλώς ένα ακόμα καταφύγιο βουνού. Είναι το σημείο όπου πολλοί ορειβάτες σταματούν, κοιμούνται, παίρνουν ανάσα και μετά ξεκινούν για τις πιο μεγάλες κορυφές του Ολύμπου. Από εδώ οι διαδρομές για τον Μύτικα, το Στεφάνι και το Σκολιό είναι πολύ πιο κοντά και για αυτό το σημείο έχει ξεχωριστή αξία για όποιον θέλει να ανέβει ψηλά.
Το καταφύγιο χτίστηκε το καλοκαίρι του 1961 από τον Σύλλογο Ελλήνων Ορειβατών Θεσσαλονίκης. Την επόμενη χρονιά, το 1962, προστέθηκε και δεύτερος όροφος, ώστε να μπορεί να φιλοξενεί περισσότερο κόσμο. Για τα δεδομένα της εποχής, αλλά και για τέτοιο υψόμετρο, ήταν ένα μεγάλο εγχείρημα.
Η ιστορία του Γιώσου Αποστολίδη και η σημασία του καταφυγίου
Το όνομά του δεν είναι τυχαίο. Ο Γιώσος Αποστολίδης ήταν από τις σημαντικές μορφές της ελληνικής ορειβασίας. Βοήθησε πολύ να απλωθεί η αγάπη για το βουνό, στήριξε νέους ορειβάτες και έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην κατασκευή του καταφυγίου. Μαζί με τον Καραμπέτ Αρζουμανιάν είχαν μεγάλο βάρος στην οργάνωση και στον συντονισμό των εργασιών εκεί πάνω.
Διαβάστε ακόμα : Τι γράφει το τετράδιο που βρίσκεται ασφαλισμένο στην κορυφή του Ολύμπου στα 2918,80 μέτρα;
Η ιστορία του έχει και ένα πολύ δυνατό ανθρώπινο κομμάτι. Ο Αποστολίδης σκοτώθηκε το 1964 σε ορειβατικό ατύχημα στο Λούκι του Μύτικα. Μετά τον θάνατό του, ο σύλλογος έδωσε στο καταφύγιο το όνομά του, για να τιμήσει την προσφορά του. Έτσι, το πιο ψηλό καταφύγιο της χώρας συνδέθηκε για πάντα με έναν άνθρωπο που άφησε έντονο αποτύπωμα στον ελληνικό ορειβατικό κόσμο.

Το μέρος όπου βρίσκεται το κάνει ακόμα πιο ξεχωριστό. Το Οροπέδιο των Μουσών είναι από τα πιο εντυπωσιακά σημεία του Ολύμπου. Ανοιχτό, άγριο και σχεδόν απόκοσμο, με τις ψηλές κορυφές να υψώνονται γύρω του, δίνει την αίσθηση ότι βρίσκεσαι ήδη στην καρδιά του βουνού. Δεν είναι τυχαίο ότι πολλοί λένε πως από εκεί αρχίζει ο πραγματικός, ψηλός Όλυμπος.
Δίπλα του βρίσκεται και το Καταφύγιο Χρήστος Κάκαλος, σε λίγο χαμηλότερο υψόμετρο, περίπου στα 2.650 μέτρα. Τα δύο καταφύγια είναι ουσιαστικά οι μεγάλες βάσεις του Οροπεδίου των Μουσών, όμως το Αποστολίδης είναι αυτό που κρατά την πρωτιά σε ύψος στην Ελλάδα.
Οι συνθήκες λειτουργίας και η ζωή σχεδόν στα 2.700 μέτρα
Παρά το υψόμετρο και τις δύσκολες συνθήκες, το καταφύγιο είναι οργανωμένο. Διαθέτει χώρους διαμονής, τραπεζαρία, σαλόνι με τζάκι και μπορεί να εξυπηρετήσει αρκετούς επισκέπτες. Οι κλίνες είναι 66, ενώ συνολικά μπορεί να φιλοξενήσει περίπου 90 άτομα αν χρησιμοποιηθούν και άλλοι χώροι. Η βασική του λειτουργία είναι από τις αρχές του καλοκαιριού μέχρι τον Οκτώβριο, ενώ τον χειμώνα μπορεί να ανοίξει μετά από συνεννόηση. Ο προθάλαμος παραμένει ανοιχτός ως χώρος ανάγκης.
Εκεί πάνω τίποτα δεν είναι απλό. Η ηλεκτροδότηση γίνεται με φωτοβολταϊκά, το νερό προέρχεται από λιωμένο χιόνι που αποθηκεύεται σε δεξαμενές και η καθημερινότητα εξαρτάται από τον καιρό, το βουνό και τις αντοχές των ανθρώπων που το κρατούν ζωντανό. Αυτό είναι και το κομμάτι που κάνει το μέρος να ξεχωρίζει. Δεν είναι πολυτέλεια. Είναι οργάνωση μέσα σε ένα σκληρό ορεινό περιβάλλον.
Από το καταφύγιο, η πρόσβαση στις ψηλές κορυφές είναι σχετικά σύντομη για τα δεδομένα του Ολύμπου. Για αυτό αποτελεί βασικό σημείο για ορειβάτες, αναρριχητές και όσους θέλουν να ζήσουν το βουνό από κοντά. Η περιοχή γύρω από το Στεφάνι και το Σκολιό τραβά και φίλους της αναρρίχησης, ενώ τον χειμώνα ο Όλυμπος γίνεται πόλος έλξης και για ορειβατικό σκι.
Το πιο εντυπωσιακό τελικά δεν είναι μόνο το νούμερο του υψομέτρου. Είναι ότι τόσο ψηλά, σχεδόν στα 2.700 μέτρα, υπάρχει ένα καταφύγιο που εδώ και δεκαετίες κρατά ανοιχτή μια πόρτα στην πιο άγρια και πιο καθαρή πλευρά του Ολύμπου. Εκεί όπου το βουνό δεν μοιάζει πια με εκδρομή, αλλά με αληθινή ορειβατική εμπειρία.
