Παναθηναϊκός: Ο Νίστρουπ φτιάχνει κάτι πολύ πιο επικίνδυνο από μια καλή ενδεκάδα
Ο Παναθηναϊκός αποκτά διαφορετικούς τρόπους για να κερδίζει
Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο του Παναθηναϊκού στη Λιβαδειά δεν ήταν καν το 2-0. Ήταν ότι, για αρκετά λεπτά, δεν χρειαζόταν να ψάχνεις ποιος είναι ο «πρωταγωνιστής» για να καταλάβεις γιατί λειτουργεί η ομάδα.
Ο Κάνγκουα καθάριζε μπάλες και έβγαζε την ομάδα μπροστά. Ο Ταμπόρδα έβρισκε χώρους ανάμεσα στις γραμμές. Ο Ντέσερς χτύπησε όταν άνοιξε η περιοχή. Ο Λούζα μπήκε χωρίς ουσιαστικά να έχει προλάβει να γνωρίσει τους συμπαίκτες του.
Αυτό είναι ίσως το πρώτο πραγματικό ίχνος της ομάδας που θέλει ο Νίστρουπ.
Ο Παναθηναϊκός αρχίζει να παίζει χωρίς «σωτήρα»
Για χρόνια το πρόβλημα ήταν ορατό: όταν ο καλύτερος δημιουργός μπλοκαριζόταν, μαζί του μπλόκαρε και μεγάλο μέρος της επίθεσης.
Τώρα αρχίζουν να εμφανίζονται διαφορετικές διαδρομές προς την αντίπαλη περιοχή.
Ο Κάνγκουα δεν χρειάζεται να γίνει Ουναΐ. Ο Ταμπόρδα δεν χρειάζεται να γίνει Μπακασέτας. Ο Ντέσερς δεν χρειάζεται είκοσι επαφές για να επηρεάσει ένα ματς.
Αυτή η κατανομή ρόλων έχει μεγαλύτερη αξία από οποιοδήποτε όνομα.
Γι’ αυτό ο Ουναΐ είναι πολυτέλεια και ανάγκη μαζί
Η επιστροφή του Μαροκινού εξακολουθεί να προκαλεί τεράστια επιθυμία στον κόσμο. Λογικό.
Αλλά πλέον η χρησιμότητά του αλλάζει. Δεν καλείται να «σώσει» τη δημιουργία. Καλείται να προσθέσει το στοιχείο που δεν διδάσκεται: την απρόβλεπτη ενέργεια που σπάει οργανωμένες άμυνες.
Αν αποκτηθεί, ο Νίστρουπ θα μπορεί να επιλέγει τρόπο επίθεσης και όχι απλώς ενδεκάδα.
Οι επόμενες 71 ημέρες θα δείξουν περισσότερα από τον Αύγουστο
Με 18 παιχνίδια μπροστά του, ο Παναθηναϊκός δεν θα κριθεί από την καλύτερη ενδεκάδα του.
Θα κριθεί την Τετάρτη μετά το ευρωπαϊκό ματς, στο 65’ ενός κλειστού παιχνιδιού, όταν χρειάζεται άλλον ρυθμό, άλλα πόδια, άλλη ιδέα.
Εκεί ακριβώς αρχίζει να φαίνεται η διαφορά του φετινού ρόστερ.
Το πραγματικό στοίχημα του Νίστρουπ δεν είναι να βρει έντεκα βασικούς.
Είναι να κάνει τον αντίπαλο να μην ξέρει ποτέ ποιος Παναθηναϊκός θα εμφανιστεί απέναντί του.
