Ολυμπιακός: Αυτό είναι το ποδόσφαιρο του Ιμανόλ – Τι αλλάζει στους «ερυθρόλευκους»

Ο Ολυμπιακός περνά από τον Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ στον Ιμανόλ Αλγουαθίλ και το μεγάλο ερώτημα αφορά πλέον το γήπεδο: Τι ποδόσφαιρο θέλει να παίξει ο νέος προπονητής των «ερυθρόλευκων»;

Οι αναλύσεις που έχουν γίνει όλα αυτά τα χρόνια στην Ισπανία για τη Ρεάλ Σοσιεδάδ δίνουν μία αρκετά καθαρή απάντηση. Ο Ιμανόλ θέλει ομάδα επιθετική, με ένταση, ψηλή πίεση, γρήγορη ανάκτηση της μπάλας και αρκετούς παίκτες στο αντίπαλο μισό.

Το 4-3-3 είναι η βάση, όχι το δόγμα

Η αγαπημένη αφετηρία του είναι το 4-3-3, το οποίο πολλές φορές μπορεί να διαβαστεί και ως 4-1-4-1. Έχει χρησιμοποιήσει, πάντως, αρκετά και το 4-2-3-1, ανάλογα με τα χαρακτηριστικά των ποδοσφαιριστών του και τον αντίπαλο.

Με την μπάλα θέλει τους παίκτες του να δημιουργούν συνεχώς τρίγωνα και υπεραριθμίες. Τα μπακ μπορούν να ανεβαίνουν για να δώσουν πλάτος, επιτρέποντας στους εξτρέμ να κινηθούν προς τα μέσα, ενώ οι χαφ καλούνται να βρίσκονται σε διαφορετικά μήκη κύματος και να προσφέρουν συνεχώς γραμμές πάσας.

Δεν πρόκειται, όμως, για μία ομάδα που πασάρει απλώς για να γράφει κατοχή.

Ο Ιμανόλ αναζητά κάθετο ποδόσφαιρο Θέλει να βρει τον ελεύθερο παίκτη ανάμεσα στις γραμμές και από εκεί να επιταχύνει την επίθεση. Το positional παιχνίδι υπάρχει, αλλά ως εργαλείο για να φτάσει η ομάδα πιο γρήγορα στην αντίπαλη περιοχή.

Εκεί που επιμένει περισσότερο: Πρέσινγκ!

Αν υπάρχει μία λέξη που συνοδεύει σχεδόν όλες τις αναλύσεις για τον Ιμανόλ, αυτή είναι πίεση. Μοιάζει σε αυτό δηλαδή με τον Μεντιλίμπαρ και θεωρητικά πάντα, ίσως να είναι μια ομαλή μετάβαση.

Η Σοσιεδάδ προσπαθούσε να ανακτήσει την μπάλα πολύ ψηλά, πολλές φορές σχεδόν έξω από την αντίπαλη περιοχή. Χωρίς κατοχή, το 4-3-3 μπορούσε να μετατραπεί σε 4-4-2 ή 4-1-3-2, με έναν από τους ακραίους να ανεβαίνει δίπλα στον φορ και να πιέζει τους αντίπαλους κεντρικούς αμυντικούς.

Επιπρόσθετα, δεν πρόκειται για άναρχο τρέξιμο. Η Σοσιεδάδ χρησιμοποιούσε συγκεκριμένες παγίδες πίεσης, οδηγώντας την ανάπτυξη του αντιπάλου σε συγκεκριμένο σημείο του γηπέδου πριν επιτεθεί στην μπάλα.

Τι διαφορετικό μπορεί να δούμε στον Ολυμπιακό

Εδώ βρίσκεται το πιο ενδιαφέρον.

Δεν περιμένουμε έναν Ολυμπιακό που θα εγκαταλείψει την ένταση του Μεντιλίμπαρ. Κάθε άλλο. Ο Ιμανόλ είναι επίσης προπονητής που απαιτεί πολύ τρέξιμο και επιθετικότητα χωρίς την μπάλα.

Η διαφοροποίηση μπορεί να βρίσκεται περισσότερο στο τι κάνει η ομάδα όταν την έχει.

Περισσότερη οργανωμένη ανάπτυξη από χαμηλά, μεγαλύτερη συμμετοχή των χαφ στην κυκλοφορία, πιο συγκεκριμένες θέσεις μεταξύ των γραμμών και μπακ που θα συμμετέχουν πολύ ενεργά στην επιθετική ανάπτυξη.

Και υπάρχει μία σημαντική προϋπόθεση. Αυτό το ποδόσφαιρο απαιτεί χρόνο και μεγάλη τακτική πειθαρχία.

Διότι το ψηλό πρέσινγκ έχει και κόστος. Αν ο αντίπαλος ξεφύγει από την πρώτη πίεση, η άμυνα μένει συχνά εκτεθειμένη σε μεγαλύτερους χώρους. Ακριβώς αυτό το ρίσκο είχε αποτελέσει αντικείμενο συζήτησης ακόμη και στην Ισπανία στα χρόνια του Ιμανόλ στη Σοσιεδάδ.

Με άλλα λόγια, στον Ολυμπιακό δεν έρχεται ένας προπονητής που θέλει να περιμένει. Έρχεται ένας προπονητής που θέλει η ομάδα του να καθορίζει πού και πώς θα παίζεται το παιχνίδι.

Και αυτό ίσως είναι το πρώτο πράγμα που θα επιχειρήσει να αλλάξει στο Ρέντη.

Αν γίνουν όλα αυτά...

Φυσικά αν συμβούν όλα τα παραπάνω θα μιλάμε για μια... άλλη εκδοχή του Γιούργκεν Κλοπ. Ας το ξεκαθαρίσουμε πως η παραπάνω ανάλυση είναι στα "χαρτιά". Το τι θα κάνει και το τι θα καταφέρει στον Ολυμπιακό ο νέος του προπονητής είναι μια διαφορετική κουβέντα. Κάποια από τα παραπάνω όμως είναι που θα προσπαθήσει να εφαρμόσει.

Στον Ολυμπιακό πιστέυουν ότι βρήκαν μια πιο σύγχρονη εκδοχή του Μεντιλίμπαρ. Θα φανεί στο γήπεδο.