Πρωτοσέλιδο Sportime (10/9) : Γιώργος Μαζωνάκης - «Παιδί της νύχτας είμαι εγώ» –
«Παιδί της νύχτας είμαι εγώ…». Με μια φράση άρρηκτα συνδεδεμένη με τον ίδιο, το Sportime αποχαιρετά τον Γιώργο Μαζωνάκη, έναν καλλιτέχνη που δεν προσπάθησε ποτέ να μοιάσει σε κανέναν.
Ο Γιώργος Μαζωνάκης υπήρξε πάνω απ' όλα αυθεντικός. Κι αυτό ήταν ίσως το σημαντικότερο στοιχείο που τον έκανε να ξεχωρίζει για περισσότερες από τρεις δεκαετίες.
Έλεγε αυτό που σκεφτόταν, όπως ακριβώς το σκεφτόταν. Δεν ζύγιζε πάντοτε τις λέξεις του, δεν αναζητούσε την αποδοχή όλων και κυρίως δεν προσπάθησε να χωρέσει σε καλούπια.
Αυτό έκανε και στη μουσική.
Υπήρξε αντισυμβατικός, τόλμησε πράγματα πριν γίνουν μόδα και δημιούργησε ένα προσωπικό ύφος που μπορούσες να αναγνωρίσεις από την πρώτη στιγμή. Στην εμφάνιση, στη σκηνική παρουσία, στον τρόπο που ερμήνευε, ακόμη και στον τρόπο που αντιμετώπιζε τον ίδιο του τον εαυτό.
Ένας καλλιτέχνης που δεν έμοιαζε με κανέναν
Ο Μαζωνάκης δεν ήταν απλώς ένας από τους εμπορικότερους τραγουδιστές της γενιάς του. Ήταν ένας βαθιά επιδραστικός καλλιτέχνης, που άνοιξε δρόμους και επηρέασε όσους ακολούθησαν.
Και κατάφερε κάτι ακόμη δυσκολότερο: να αγαπηθεί από διαφορετικές γενιές. Από ανθρώπους που μεγάλωσαν μαζί με τα τραγούδια του μέχρι παιδιά που τον ανακάλυψαν πολλά χρόνια αργότερα.
Ίσως επειδή πίσω από όλα υπήρχε πάντα εκείνο το στοιχείο που δεν κατασκευάζεται.
Η αυθεντικότητα.
«Παιδί της νύχτας είμαι εγώ…»
Αυτό το αυθεντικό παιδί της νύχτας θα μας λείψει πολύ.
Καλό Παράδεισο, Γιώργο.
