Πότε θεωρούνταν ένας άνδρας στην Αρχαία Ελλάδα μοιχός;
Αν ένας άνδρας είχε σχέση με πόρνη, δούλη ή με ξένη γυναίκα;
Στην Αρχαία Ελλάδα, ένας άνδρας θεωρούνταν μοιχός όταν είχε σεξουαλική σχέση με ελεύθερη παντρεμένη γυναίκα – όχι απλώς εξωσυζυγική σχέση, αλλά συγκεκριμένα με γυναίκα που ήταν υπό την προστασία ενός άλλου πολίτη (δηλαδή σύζυγος, θυγατέρα ή αδελφή του).
Αν ένας άνδρας είχε σχέση με πόρνη, δούλη ή με ξένη γυναίκα, δεν θεωρούνταν μοιχός.
Η μοιχεία ήταν προσβολή της οικογένειας και του ανδρικού κύρους του συζύγου ή του κύριου της γυναίκας.
Ο σύζυγος είχε δικαίωμα να σκοτώσει επ' αυτοφώρω τον μοιχό, χωρίς να τιμωρηθεί ενώ ο μοιχός συχνά τιμωρούνταν με δημόσια διαπόμπευση. Μπορούσε να οδηγηθεί στο δικαστήριο και να τιμωρηθεί με πρόστιμο ή απώλεια πολιτικών δικαιωμάτων.
Η γυναίκα που συλλαμβανόταν να μοιχεύεται έχανε το κοινωνικό της κύρος, μπορούσε να εκδιωχθεί από το σπίτι και δεν είχε πλέον δικαίωμα να συμμετάσχει σε δημόσιες λατρείες.
Συνολικά, η μοιχεία στην Αρχαία Αθήνα είχε χαρακτήρα ιδιωτικού εγκλήματος προσβολής τιμής, αλλά με σημαντικές πολιτικές και κοινωνικές προεκτάσεις.
Διαβάστε επίσης:
