Τι ήταν το Γκαζοζέν που κινούνταν στους δρόμους της Αθήνας στην Κατοχή χωρίς βενζίνη

Το Γκαζοζέν (Gazogène) ήταν ένας αυτοσχέδιος κινητήρας αεριοποίησης ξύλου ή άνθρακα, που χρησιμοποιήθηκε ευρέως στην Κατοχική Αθήνα (1941-1944) λόγω της έλλειψης βενζίνης.

Αντί για βενζίνη ή πετρέλαιο, χρησιμοποιούσε ξύλο, κάρβουνο ή κοκ (λιθάνθρακα).

Μέσα σε έναν ειδικό αεριοποιητή (μια μεγάλη δεξαμενή στο πίσω μέρος του οχήματος), το καύσιμο καιγόταν ατελώς, παράγοντας αέριο σύνθεσης (CO + H2). Αυτό το αέριο οδηγούνταν στον κινητήρα, αντικαθιστώντας τη βενζίνη και επιτρέποντας στο όχημα να κινηθεί.

Επειδή οι Γερμανοί είχαν επιτάξει τη βενζίνη και το πετρέλαιο ήταν μια φτηνή και αυτοσχέδια λύση για ταξί, λεωφορεία και φορτηγά. Ακόμα και κάποια τραμ και λεωφορεία της Αθήνας τροποποιήθηκαν για να λειτουργούν με γκαζοζέν.

Στα μειονεκτήματα του ότι τα οχήματα ήταν αργά και είχαν χαμηλή απόδοση ενώ ο οδηγός έπρεπε να κουβαλάει καύσιμα (ξύλο ή κάρβουνο) και να καθαρίζει τα φίλτρα από την πίσσα και έπαιρνε αρκετή ώρα να ζεσταθεί ο αεριοποιητής πριν ξεκινήσει το όχημα.

Μετά την Κατοχή και την επιστροφή της βενζίνης, το γκαζοζέν εγκαταλείφθηκε. Παρόλα αυτά, υπήρξε κρίσιμη λύση για τη μετακίνηση των Αθηναίων την περίοδο 1941-1944.

Σήμερα, κάποια διατηρημένα λεωφορεία και φορτηγά γκαζοζέν υπάρχουν σε μουσεία ως ιστορικά εκθέματα