Το λάβαρο του Μποντιρόγκα κατέβηκε από το ΟΑΚΑ – Αλλά η ιστορία δεν κατεβαίνει τόσο εύκολα
Η απόφαση να κατέβει το λάβαρο του Ντέγιαν Μποντιρόγκα από την οροφή του ΟΑΚΑ άνοιξε μια μεγάλη συζήτηση στον Παναθηναϊκό.
Ο Παναθηναϊκός έχει γράψει τεράστια ιστορία στο ευρωπαϊκό μπάσκετ. Και σε αυτή την ιστορία υπάρχουν μορφές που δεν συνδέθηκαν απλώς με τίτλους, αλλά με ολόκληρες εποχές. Ο Ντέγιαν Μποντιρόγκα είναι μία από αυτές.
Γι’ αυτό και η απόφαση να κατέβει το λάβαρό του από την οροφή του ΟΑΚΑ δεν πέρασε απαρατήρητη. Για πολλούς φίλους της ομάδας – αλλά και για ουδέτερους παρατηρητές – το θέμα δεν είναι αν συμφωνεί κανείς ή διαφωνεί με σημερινές θέσεις ή ρόλους. Το θέμα είναι τι συμβολίζει ένα τέτοιο λάβαρο.
Ο Μποντιρόγκα δεν ήταν απλώς ένας σπουδαίος παίκτης. Ήταν ένας από τους βασικούς πρωταγωνιστές της πιο λαμπρής περιόδου του Παναθηναϊκού. Με την πράσινη φανέλα κατέκτησε δύο Euroleague, πρόσφερε στιγμές που έχουν χαραχτεί στη μνήμη των φιλάθλων και αποτέλεσε σημείο αναφοράς για μια ολόκληρη γενιά.
Όταν η μπάλα βρισκόταν στα χέρια του παίκτη με το 10 στην πλάτη, υπήρχε σχεδόν πάντα η ίδια αίσθηση: ότι στο τέλος θα βρεθεί λύση.
Ότι το παιχνίδι θα κριθεί υπέρ του Παναθηναϊκού.
Ο «Ντέκι» λατρεύτηκε από τον κόσμο της ομάδας. Δεν ήταν απλώς ένας ξένος παίκτης που πέρασε από την Αθήνα. Ήταν ένας από τους ηγέτες μιας γενιάς που χάρισε στιγμές οι οποίες έμειναν ανεξίτηλες στη μνήμη των φιλάθλων.
Και γι’ αυτό, κάποια χρόνια αργότερα, το λάβαρό του κρεμάστηκε στην οροφή του ΟΑΚΑ, δίπλα σε εκείνα άλλων μορφών που σημάδεψαν την ιστορία του συλλόγου.
Στις μεγάλες ομάδες, τα σύμβολα συνήθως ξεπερνούν τη συγκυρία. Οι φανέλες και τα λάβαρα στην οροφή ενός γηπέδου δεν τιμούν το «σήμερα» ενός ανθρώπου, αλλά αυτό που προσέφερε όταν φόρεσε τη φανέλα.
Και γι’ αυτό ακριβώς αρκετοί θεωρούν ότι η κίνηση αυτή ήταν λάθος. Όχι επειδή ο Μποντιρόγκα είναι υπεράνω κριτικής, αλλά επειδή η ιστορία ενός συλλόγου δεν γράφεται ξανά κάθε φορά που αλλάζουν οι συνθήκες.
Ο Παναθηναϊκός έχει χτίσει την ταυτότητά του πάνω σε μεγάλες προσωπικότητες. Από τον Γκάλη, τον Γιαννάκη, τον Αλβέρτη στο ελληνικό μπάσκετ, μέχρι τον Διαμαντίδη, τον Ομπράντοβιτς και τον Μποντιρόγκα στην ευρωπαϊκή του πορεία.
Και τα λάβαρα υπάρχουν για έναν λόγο: Να θυμίζουν σε όλους (παίκτες, φιλάθλους και αντιπάλους) ποιοι έγραψαν αυτή την ιστορία.
