Βλάντο Γιάνκοβιτς: Το αντίο στα 36 του και η φράση που τα είπε όλα για το τέλος
Ο Βλάντο Γιάνκοβιτς σταματάει στα 36 του, τονίζοντας ότι το σώμα του μπορούσε ακόμα αλλά ήρθε η ώρα για ένα τέλειο τέλος σε μια γεμάτη καριέρα.
Ο Βλάντο Γιάνκοβιτς δεν άφησε το μπάσκετ επειδή δεν άντεχε άλλο. Το είπε καθαρά. Το σώμα του μπορούσε. Το μυαλό του όμως είχε ήδη κλείσει τον κύκλο.
Η απόφαση που είχε παρθεί καιρό πριν
Ο 36χρονος ανακοίνωσε την απόσυρσή του και στο EOK WebRadio μίλησε σαν άνθρωπος που δεν βιάστηκε, δεν λύγισε και δεν το έκανε από ανάγκη.
«Από την ώρα που ανακοίνωσα την απόφασή μου να σταματήσω έχω πάρει 10 μηνύματα να γυρίσω στο άθλημα», είπε. Και μετά έβαλε τα πράγματα στη θέση τους: «Ήμουν αποφασισμένος εδώ και πάρα πολύ καιρό, ίσως και πολύ πριν ξεκινήσει η φετινή προετοιμασία ήξερα ότι έτσι θα γίνει».
Δεν το είχε πει σε όλους. Το κράτησε μέσα του. «Για να είμαι ειλικρινής, δεν το έλεγα, το κρατούσα για τον εαυτό μου. Ο κύκλος έκλεισε».
Το σώμα άντεχε αλλά ο ίδιος ήταν γεμάτος
Η πιο ενδιαφέρουσα ατάκα του ήταν ότι δεν σταμάτησε επειδή τον πρόδωσε το σώμα του. Το αντίθετο.
«Το σώμα μου μπορούσε να παίξει άλλα τρία χρόνια σε αυτό το επίπεδο χωρίς πρόβλημα», είπε. Αλλά μετά από 20 σεζόν, ένιωσε ότι έφτασε η ώρα για κάτι άλλο. «Έφτασα στην 20η σεζόν παίζοντας μπάσκετ, κάνοντας αυτό που λατρεύω και η απόφασή μου είναι πως πρέπει να κάνω κάτι άλλο, φτάνει. Είμαι πολύ γεμάτος».
Και όταν ρωτήθηκε αν το τέλος ήρθε όπως το ήθελε, απάντησε με μια φράση που μοιάζει με τίτλο καριέρας: «Νομίζω ότι ήταν μια τέλεια σεζόν σε ένα τέλειο τέλος μπασκετικής καριέρας σαν μπασκετμπολίστας».
Όσα του έδωσε το μπάσκετ
Ο Γιάνκοβιτς δεν μίλησε μόνο για τρόπαια και ομάδες. Μίλησε για ανθρώπους.
«Πήρα εμπειρίες, φίλους, αδέρφια, κουμπάρους», είπε, προσθέτοντας πως το μπάσκετ τού έδωσε και την ευκαιρία να κάνει οικογένεια. «Αυτά που μου έδωσε το μπάσκετ, ο αθλητισμός και ο πρωταθλητισμός δε μπορούσε να μου το δώσει τίποτ’ άλλο στη ζωή μου».
Από τα μηνύματα που πήρε, κράτησε κάτι πιο προσωπικό. «Δεν είμαι μόνο ένας μπασκετμπολίστας, είμαι και ένας άνθρωπος». Και ίσως αυτό να ήταν πάντα το πιο καθαρό κομμάτι του.
Δεν έκρυψε ότι ο χαρακτήρας του τον βοήθησε, αλλά και τον δυσκόλεψε. «Ήμουν πάντα αυτό που ήμουν γιατί δεν έκρυβα κάτι, τα έλεγα χύμα», είπε. Και συμπλήρωσε: «Κρατάω πως όλοι εκτίμησαν ότι πάντα έδινα το 100% του εαυτού μου και πάντα ήθελα να νικάει η ομάδα».
Η επόμενη μέρα μένει μέσα στο μπάσκετ
Από τις στιγμές που κρατά, ξεχώρισε τις Εθνικές ομάδες, αλλά και τις δύσκολες προπονήσεις. Εκείνες που δεν φαίνονται σε κανένα βίντεο. «Οι δύσκολες στιγμές είναι αυτές που σε κάνουν τον άνθρωπο που είσαι τώρα», είπε.
Για τον Βασίλη Ξανθόπουλο μίλησε με σεβασμό: «Τον ευχαριστώ πάρα πολύ γι’ αυτό που έχει κάνει για μένα». Και πρόσθεσε πως πιστεύει ότι «στο μέλλον θα κάνει πάρα πολύ μεγάλη καριέρα» ως προπονητής.
Όσο για το μετά, δεν το άφησε θολό. «Θα είμαι σίγουρα στο μπάσκετ», είπε. Για τον ίδιο, η γενιά του 1990 δεν πρέπει να χαθεί από το άθλημα. «Αυτή η γενιά είναι υποχρεωμένη να μείνει στο μπάσκετ».
Ο Βλάντο σταματά να παίζει, αλλά δεν φεύγει. Απλώς αλλάζει θέση στο ίδιο γήπεδο.
